न त्वं स्त्रीसंनिधौ वीर वचनं वक्तुम् अर्हसि । मम युद्धं प्रयच्छ त्वं ततो ज्ञास्यामि ते बलम् ॥
अथ वा धारयिष्यामि क्रोधम् अद्य निशाम् इमाम् । गृह्यताम् उदयः स्वैरं कामभोगेषु वानर ॥
यो हि मत्तं प्रमत्तं वा सुप्तं वा रहितं भृशम् । हन्यात् स भ्रूणहा लोके त्वद्विधं मदमोहितम् ॥
स प्रहस्याब्रवीन् मन्दं क्रोधात् तम् असुरोत्तमम् । विसृज्य ताः स्त्रियः सर्वास् तारा प्रभिऋतिकास् तदा ॥
मत्तो ऽयम् इति मा मंस्था यद्य् अभीतो ऽसि संयुगे । मदो ऽयं संप्रहारे ऽस्मिन् वीरपानं समर्थ्यताम् ॥
तम् एवम् उक्त्वा संक्रुद्धो मालाम् उत्क्षिप्य काञ्चनीम् । पित्रा दत्तां महेन्द्रेण युद्धाय व्यवतिष्ठत ॥
विषाणयोर् गृहीत्वा तं दुन्दुभिं गिरिसंनिभम् । वाली व्यापातयां चक्रे ननर्द च महास्वनम् ॥
युद्धे प्राणहरे तस्मिन् निष्पिष्टो दुन्दुभिस् तदा । श्रोत्राभ्याम् अथ रक्तं तु तस्य सुस्राव पात्यतः । पपात च महाकायः क्षितौ पञ्चत्वम् आगतः ॥
na tvaṃ strīsaṃnidhau vīra vacanaṃ vaktum arhasi | mama yuddhaṃ prayaccha tvaṃ tato jñāsyāmi te balam ||
atha vā dhārayiṣyāmi krodham adya niśām imām | gṛhyatām udayaḥ svairaṃ kāmabhogeṣu vānara ||
yo hi mattaṃ pramattaṃ vā suptaṃ vā rahitaṃ bhṛśam | hanyāt sa bhrūṇahā loke tvadvidhaṃ madamohitam ||
sa prahasyābravīn mandaṃ krodhāt tam asurottamam | visṛjya tāḥ striyaḥ sarvās tārā prabhiṛtikās tadā ||
matto 'yam iti mā maṃsthā yady abhīto 'si saṃyuge | mado 'yaṃ saṃprahāre 'smin vīrapānaṃ samarthyatām ||
tam evam uktvā saṃkruddho mālām utkṣipya kāñcanīm | pitrā dattāṃ mahendreṇa yuddhāya vyavatiṣṭhata ||
viṣāṇayor gṛhītvā taṃ dundubhiṃ girisaṃnibham | vālī vyāpātayāṃ cakre nanarda ca mahāsvanam ||
yuddhe prāṇahare tasmin niṣpiṣṭo dundubhis tadā | śrotrābhyām atha raktaṃ tu tasya susrāva pātyataḥ | papāta ca mahākāyaḥ kṣitau pañcatvam āgataḥ ||
Дундубхи сказал: «Герой, тебе не следует говорить в присутствии женщин. Дай мне бой, и тогда я узнаю твою силу. Или я удержу свой гнев на эту ночь; свободно проведи время до рассвета в любовных наслаждениях, ванара. Кто убил бы пьяного, беспечного, спящего или совершенно оставленного, тот в мире был бы подобен убийце зародыша; а ты сейчас ослеплён опьянением». Тогда Вали, отпустив всех женщин во главе с Тарой, рассмеялся и, гневно, но медленно, сказал лучшему асуру: «Не думай: “Он пьян”. Если ты бесстрашен в битве, пусть это опьянение в сражении считается напитком героя». Сказав ему это, разгневанный Вали поднял золотую гирлянду, данную его отцом Махендрой, и приготовился к бою. Схватив Дундубхи, подобного горе, за оба рога, Вали повалил его и издал великий рёв. В этой смертоносной битве Дундубхи был раздавлен; когда он падал, из его ушей потекла кровь, и его огромное тело рухнуло на землю, достигнув смерти.
09a552b7726a · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Дундубхи пытается унизить Вали намёком на опьянение и женщин, но Вали превращает это в вызов героизма. Его победа мгновенна и показывает ту силу, которой Сугрива боится.