जग्मुः परमसंभ्रान्ताः कुम्भकर्णनिवेशनम् । ते रावणसमादिष्टा मांसशोणितभोजनाः ॥
गन्धमाल्यांस् तथा भक्ष्यान् आदाय सहसा ययुः । तां प्रविश्य महाद्वारां सर्वतो योजनायताम् ॥
कुम्भकर्णगुहां रम्यां सर्वगन्धप्रवाहिनीम् । प्रतिष्ठमानाः कृच्छ्रेण यत्नात् प्रविविशुर् गुहाम् ॥
तां प्रविश्य गुहां रम्यां शुभां काञ्चनकुट्टिमाम् । ददृशुर् नैरृतव्याघ्रं शयानं भीमदर्शनम् ॥
ते तु तं विकृतं सुप्तं विकीर्णम् इव पर्वतम् । कुम्भकर्णं महानिद्रं सहिताः प्रत्यबोधयन् ॥
ऊर्ध्वरोमाञ्चिततनुं श्वसन्तम् इव पन्नगम् । त्रासयन्तं महाश्वासैः शयानं भीमदर्शनम् ॥
भीमनासापुटं तं तु पातालविपुलाननम् । ददृशुर् नैरृतव्याघ्रं कुम्भकर्णं महाबलम् ॥
ततश् चक्रुर् महात्मानः कुम्भकर्णाग्रतस् तदा । मांसानां मेरुसंकाशं राशिं परमतर्पणम् ॥
मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च संचयान् । चक्रुर् नैरृतशार्दूला राशिमन्न् अस्य चाद्भुतम् ॥
ततः शोणितकुम्भांश् च मद्यानि विविधानि च । पुरस्तात् कुम्भकर्णस्य चक्रुस् त्रिदशशत्रवः ॥
लिलिपुश् च परार्ध्येन चन्दनेन परंतपम् । दिव्यैर् आच्छादयाम् आसुर् माल्यैर् गन्धैः सुगन्धिभिः ॥
धूपं सुगन्धं ससृजुस् तुष्टुवुश् च परंतपम् । जलदा इव चोनेदुर् यातुधानाः सहस्रशः ॥
शङ्खान् आपूरयाम् आसुः शशाङ्कसदृशप्रभान् । तुमुलं युगपच् चापि विनेदुश् चाप्य् अमर्षिताः ॥
नेदुर् आस्फोटयाम् आसुश् चिक्षिपुस् ते निशाचराः । कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस् ते विपुलं स्वनम् ॥
jagmuḥ paramasaṃbhrāntāḥ kumbhakarṇaniveśanam | te rāvaṇasamādiṣṭā māṃsaśoṇitabhojanāḥ ||
gandhamālyāṃs tathā bhakṣyān ādāya sahasā yayuḥ | tāṃ praviśya mahādvārāṃ sarvato yojanāyatām ||
kumbhakarṇaguhāṃ ramyāṃ sarvagandhapravāhinīm | pratiṣṭhamānāḥ kṛcchreṇa yatnāt praviviśur guhām ||
tāṃ praviśya guhāṃ ramyāṃ śubhāṃ kāñcanakuṭṭimām | dadṛśur nairṛtavyāghraṃ śayānaṃ bhīmadarśanam ||
te tu taṃ vikṛtaṃ suptaṃ vikīrṇam iva parvatam | kumbhakarṇaṃ mahānidraṃ sahitāḥ pratyabodhayan ||
ūrdhvaromāñcitatanuṃ śvasantam iva pannagam | trāsayantaṃ mahāśvāsaiḥ śayānaṃ bhīmadarśanam ||
bhīmanāsāpuṭaṃ taṃ tu pātālavipulānanam | dadṛśur nairṛtavyāghraṃ kumbhakarṇaṃ mahābalam ||
tataś cakrur mahātmānaḥ kumbhakarṇāgratas tadā | māṃsānāṃ merusaṃkāśaṃ rāśiṃ paramatarpaṇam ||
mṛgāṇāṃ mahiṣāṇāṃ ca varāhāṇāṃ ca saṃcayān | cakrur nairṛtaśārdūlā rāśimann asya cādbhutam ||
tataḥ śoṇitakumbhāṃś ca madyāni vividhāni ca | purastāt kumbhakarṇasya cakrus tridaśaśatravaḥ ||
lilipuś ca parārdhyena candanena paraṃtapam | divyair ācchādayām āsur mālyair gandhaiḥ sugandhibhiḥ ||
dhūpaṃ sugandhaṃ sasṛjus tuṣṭuvuś ca paraṃtapam | jaladā iva conedur yātudhānāḥ sahasraśaḥ ||
śaṅkhān āpūrayām āsuḥ śaśāṅkasadṛśaprabhān | tumulaṃ yugapac cāpi vineduś cāpy amarṣitāḥ ||
nedur āsphoṭayām āsuś cikṣipus te niśācarāḥ | kumbhakarṇavibodhārthaṃ cakrus te vipulaṃ svanam ||
Ракшасы в сильной тревоге пошли к жилищу Кумбхакарны. Питающиеся мясом и кровью, они взяли благовония, гирлянды и пищу и быстро отправились. Они вошли в его огромную пещеру с великими воротами, протянувшуюся на йоджану, прекрасную и наполненную всеми ароматами; продвигаясь с трудом, они наконец вошли внутрь. Там, в прекрасной пещере с золотым полом, они увидели тигра найрритов: Кумбхакарну, лежащего и страшного видом, подобного раскинутой горе. Его тело было покрыто вставшими волосами, он дышал как змей, великими вдохами пугая окружающих; его ноздри были ужасны, а пасть широка как Патала. Перед ним ракшасы сложили гору мяса, подобную Меру, собрания оленей, буйволов и кабанов, удивительную кучу пищи, сосуды крови и разные вина. Они намазали его превосходным сандалом, покрыли дивными гирляндами и ароматами, возожгли благоуханные курения, восхваляли его и тысячами ревели как тучи. Они трубили в лунносияющие раковины, одновременно кричали, хлопали, бросали предметы и производили огромный шум, чтобы разбудить Кумбхакарну.
b03826731383 · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Даже пробуждение Кумбхакарны выглядит как ритуал грубой силы: мясо, кровь, шум и страх. В этом мире всё велико по размеру, но не по чистоте намерения.