वसिष्ठवचनाच् चासीत् प्रतिष्ठानं महात्मनः प्रतिष्ठा धर्मराजस्य सुद्युम्नस्य कुरूद्वह ॥
तत् पुरूरवसे प्रादाद् राज्यं प्राप्य महायशाः मानवेयो महाराज स्त्रीपुंसोर् लक्षणैर् युतः ॥
नारिष्यन्ताः शकाः पुत्रा नाभागस्य तु भारत अम्बरीषो ऽभवत् पुत्रः पार्थिवर्षभसत्तम ॥
धृष्णोस् तु धार्ष्णिकं क्षत्रं रणदृष्टं बभूव ह शर्यातेर् मिथुनं चासीद् आनर्तो नाम विश्रुतः पुत्रः कन्या सुकन्या च या पत्नी च्यवनस्य ह ॥
आनर्तस्य तु दायादो रेवो नाम महाद्युतिः आनर्तविषयश् चासीत् पुरी चासीत् कुशस्थली ॥
रेवस्य रैवतः पुत्रः ककुद्मी नाम धार्मिकः ज्येष्ठः पुत्रशतस्यासीद् राज्यं प्राप्य कुशस्थलीम् ॥
स कन्यासहितः श्रुत्वा गान्धर्वं ब्रह्मणो ऽन्तिके मुहूर्तभूतं देवस्य मर्त्यं बहुयुगं प्रभो ॥
आजगाम युवैवाथ स्वां पुरीं यादवैर् वृताम् कृतां द्वारवतीं नाम्ना बहुद्वारां मनोरमाम् भोजवृष्ण्यन्धकैर् गुप्तां वासुदेवपुरोगमैः ॥
ततस् तद् रैवतो ज्ञात्वा यथातत्त्वम् अरिंदम कन्यां तां बलदेवाय सुव्रतां नाम रेवतीम् ॥
दत्त्वा जगाम शिखरं मेरोस् तपसि संश्रितः रेमे रामो ऽपि धर्मात्मा रेवत्या सहितः सुखी ॥
vasiṣṭhavacanāc cāsīt pratiṣṭhānaṃ mahātmanaḥ pratiṣṭhā dharmarājasya sudyumnasya kurūdvaha ||
tat purūravase prādād rājyaṃ prāpya mahāyaśāḥ mānaveyo mahārāja strīpuṃsor lakṣaṇair yutaḥ ||
nāriṣyantāḥ śakāḥ putrā nābhāgasya tu bhārata ambarīṣo 'bhavat putraḥ pārthivarṣabhasattama ||
dhṛṣṇos tu dhārṣṇikaṃ kṣatraṃ raṇadṛṣṭaṃ babhūva ha śaryāter mithunaṃ cāsīd ānarto nāma viśrutaḥ putraḥ kanyā sukanyā ca yā patnī cyavanasya ha ||
ānartasya tu dāyādo revo nāma mahādyutiḥ ānartaviṣayaś cāsīt purī cāsīt kuśasthalī ||
revasya raivataḥ putraḥ kakudmī nāma dhārmikaḥ jyeṣṭhaḥ putraśatasyāsīd rājyaṃ prāpya kuśasthalīm ||
sa kanyāsahitaḥ śrutvā gāndharvaṃ brahmaṇo 'ntike muhūrtabhūtaṃ devasya martyaṃ bahuyugaṃ prabho ||
ājagāma yuvaivātha svāṃ purīṃ yādavair vṛtām kṛtāṃ dvāravatīṃ nāmnā bahudvārāṃ manoramām bhojavṛṣṇyandhakair guptāṃ vāsudevapurogamaiḥ ||
tatas tad raivato jñātvā yathātattvam ariṃdama kanyāṃ tāṃ baladevāya suvratāṃ nāma revatīm ||
dattvā jagāma śikharaṃ meros tapasi saṃśritaḥ reme rāmo 'pi dharmātmā revatyā sahitaḥ sukhī ||
«По слову Васиштхи возникла Пратиштхана великодушного Судьюмны, утверждение этого праведного царя, о продолжатель Куру. Получив царство, великославный потомок Ману, наделённый признаками и женщины, и мужчины, отдал его Пуруравасу. От Наришьянты произошли Шаки; у Набхаги, о Бхарата, родился сын Амбариша, о лучший из земных владык. От Дхришну пошла линия Дхаршников, прославленная в битвах. У Шарьяти была пара детей: сын, известный как Анарта, и дочь Суканья, ставшая женой Чьяваны. Наследником Анарты был великосияющий Рева; была область Анарта, и городом её была Кушастхали. Сыном Ревы был праведный Райвата Какудмин, старший среди сотни сыновей; он получил царство Кушастхали. Однажды он вместе с дочерью услышал гандхарвское пение у Брахмы; мгновение божественного времени, о владыка, стало для смертных многими югами. Затем, всё ещё юный, он вернулся в свою столицу, занятую Ядавами, и увидел Дваравати, созданную под этим именем, многовратную, прекрасную, охраняемую Бходжами, Вришни и Андхаками во главе с Васудевой. Узнав истину, о сокрушитель врагов, Райвата отдал эту дочь, добродетельную Ревати, Баладеве. Затем он ушёл на вершину Меру и предался тапасу; праведнодушный Рама счастливо наслаждался жизнью вместе с Ревати».
dba230027f28 · publicado 22 jun 2026, 3:30:35 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Через Кушастхали текст соединяет древнюю линию Ману с будущей Дваракой и родами Вришни-Андхаков. Ревати, пришедшая из иного масштаба времени, становится супругой Баладевы. Так родословие начинает явно приближаться к миру Кришны и Баларамы.