न जरा क्षुत्पिपासे वा न मृत्युर् भरतर्षभ ऋतुचक्रं प्रभवति ब्रह्मलोके सदानघा ॥
ककुद्मिनस् तु तं लोकं रैवतस्य गतस्य ह हता पुण्यजनैस् तात राक्षसैः सा कुशस्थली ॥
तस्य भ्रातृशतं त्व् आसीद् धार्मिकस्य महात्मनः तद् वध्यमानं रक्षोभिर् दिशः प्राक्रमद् अच्युता ॥
अन्ववायस् तु सुमहांस् तत्र तत्र विशां पते तेषां ये ते महाराज शार्याता इति विश्रुताः ॥
क्षत्रिया भरतश्रेष्ठ दिक्षु सर्वासु धार्मिकाः सर्वशः सर्वगहनं प्रविष्टाः कुरुनन्दन ॥
नाभागस्य तु पुत्रौ द्वौ वैश्यौ ब्राह्मणतां गतौ करूषस्य तु कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः ॥
पृषध्रो हिंसयित्वा तु गुरोर् गां जनमेजय शापाच् छूद्रत्वम् आपन्नो नवैते परिकीर्तिताः ॥
क्षुवतस् तु मनोस् तात इक्ष्वाकुर् अभवत् सुतः तस्य पुत्रशतं त्व् आसीद् इक्ष्वाकोर् भूरिदक्षिणम् ॥
तेषां विकुक्षिर् ज्येष्ठस् तु विकुक्षित्वाद् अयोधताम् प्राप्तः परमधर्मज्ञ सो ऽयोध्याधिपतिः प्रभुः ॥
शकुनिप्रमुखास् तस्य पुत्राः पञ्चशतं स्मृताः उत्तरापथदेशस्य रक्षितारो विशां पते ॥
चत्वारिंशद् अथास्टौ च दक्षिणस्यां तथा दिशि वसातिप्रमुखाश् चान्ये रक्षितारो विशां पते ॥
श्राद्धकर्मणि चोद्दिष्टे अकृते श्राद्धकर्मणि भक्षयित्वा शशं तात शशादो मृगयां गतः ॥
इक्ष्वाकुणा परित्यक्तो वसिष्ठवचनात् प्रभुः इक्ष्वाकौ संस्थिते तात शशादः पुरम् आवसत् ॥
अयोधस्य तु दायादः ककुत्स्थो नाम वीर्यवान् अनेनास् तु ककुत्स्थस्य पृथुर् आनेनसः स्मृतः ॥
विष्टराश्वः पृथोः पुत्रस् तस्माद् आर्द्रस् त्व् अजायत आर्द्रस्य युवनाश्वस् तु श्रावस्तस् तस्य चात्मजस् ॥
जज्ञे श्रावस्तको राजा श्रावस्ती येन निर्मिता श्रावस्तस्य तु दायादो बृहदश्वो महीपतिः ॥
कुवलाश्वः सुतस् तस्य Ṭराजा परमधार्मिकः यः स धुन्धुवधाद् राजा धुन्धुमारत्वम् आगतः ॥
na jarā kṣutpipāse vā na mṛtyur bharatarṣabha ṛtucakraṃ prabhavati brahmaloke sadānaghā ||
kakudminas tu taṃ lokaṃ raivatasya gatasya ha hatā puṇyajanais tāta rākṣasaiḥ sā kuśasthalī ||
tasya bhrātṛśataṃ tv āsīd dhārmikasya mahātmanaḥ tad vadhyamānaṃ rakṣobhir diśaḥ prākramad acyutā ||
anvavāyas tu sumahāṃs tatra tatra viśāṃ pate teṣāṃ ye te mahārāja śāryātā iti viśrutāḥ ||
kṣatriyā bharataśreṣṭha dikṣu sarvāsu dhārmikāḥ sarvaśaḥ sarvagahanaṃ praviṣṭāḥ kurunandana ||
nābhāgasya tu putrau dvau vaiśyau brāhmaṇatāṃ gatau karūṣasya tu kārūṣāḥ kṣatriyā yuddhadurmadāḥ ||
pṛṣadhro hiṃsayitvā tu guror gāṃ janamejaya śāpāc chūdratvam āpanno navaite parikīrtitāḥ ||
kṣuvatas tu manos tāta ikṣvākur abhavat sutaḥ tasya putraśataṃ tv āsīd ikṣvākor bhūridakṣiṇam ||
teṣāṃ vikukṣir jyeṣṭhas tu vikukṣitvād ayodhatām prāptaḥ paramadharmajña so 'yodhyādhipatiḥ prabhuḥ ||
śakunipramukhās tasya putrāḥ pañcaśataṃ smṛtāḥ uttarāpathadeśasya rakṣitāro viśāṃ pate ||
catvāriṃśad athāsṭau ca dakṣiṇasyāṃ tathā diśi vasātipramukhāś cānye rakṣitāro viśāṃ pate ||
śrāddhakarmaṇi coddiṣṭe akṛte śrāddhakarmaṇi bhakṣayitvā śaśaṃ tāta śaśādo mṛgayāṃ gataḥ ||
ikṣvākuṇā parityakto vasiṣṭhavacanāt prabhuḥ ikṣvākau saṃsthite tāta śaśādaḥ puram āvasat ||
ayodhasya tu dāyādaḥ kakutstho nāma vīryavān anenās tu kakutsthasya pṛthur ānenasaḥ smṛtaḥ ||
viṣṭarāśvaḥ pṛthoḥ putras tasmād ārdras tv ajāyata ārdrasya yuvanāśvas tu śrāvastas tasya cātmajas ||
jajñe śrāvastako rājā śrāvastī yena nirmitā śrāvastasya tu dāyādo bṛhadaśvo mahīpatiḥ ||
kuvalāśvaḥ sutas tasya Ṭrājā paramadhārmikaḥ yaḥ sa dhundhuvadhād rājā dhundhumāratvam āgataḥ ||
Вайшампаяна сказал: «О лучший Бхарата, в безупречном мире Брахмы нет ни старости, ни голода и жажды, ни смерти; там действует свой круг времени. Когда Райвата Какудмин ушёл в тот мир, Кушастхали, дорогой, была поражена пуньяджанами-ракшасами. У этого праведного великодушного царя была сотня братьев; когда ракшасы нападали, непоколебимые братья разошлись по сторонам. Их род, о владыка народов, распространился повсюду; те из них, о великий царь, известны как Шарьяты. Эти праведные кшатрии, о лучший Бхарата, вошли в чащи по всем направлениям, о радость Куру. У Набхаги было два сына: будучи вайшьями, они достигли состояния брахманов. От Каруши произошли Каруши — кшатрии, неукротимые в бою. Пришадхра, о Джанамеджая, убив корову своего гуру, по проклятию стал шудрой. Так перечислены эти девять. Когда Ману чихнул, дорогой, у него родился сын Икшваку; у щедрого Икшваку было сто сыновей. Старшим среди них был Викукши; как Викукши, он, высший знаток дхармы, обрёл Айодхью и стал её могучим владыкой. Его пятьсот сыновей во главе с Шакуни стали защитниками северной страны, о господин людей. Ещё сорок восемь сыновей во главе с Васати стали защитниками южного направления. Когда для шраддхи была назначена жертва, но сам обряд ещё не был совершён, Викукши, уйдя на охоту, съел зайца; поэтому, дорогой, он стал зваться Шашадой. По слову Васиштхи Икшваку отверг его, но после смерти Икшваку Шашада занял столицу. Наследником Айодхи был могучий Какутстха; от Анены Какутстхи произошёл Притху Аненаса. Сыном Притху был Виштарашва, от него родился Ардра; от Ардры — Юванашва, а его сыном был Шраваста. Родился царь Шравастака, построивший Шравасти; наследником Шравасты стал владыка земли Брихадшва. Его сыном был крайне праведный царь Кувалашва, который после убийства Дхундху получил имя Дхундхумара».
ebf0b3c1998b · publicado 22 jun 2026, 3:30:35 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ответ возвращает историю к земным линиям и разрушениям. Кушастхали меняет хозяев, роды рассеиваются, кшатрии получают новые области и новые имена. В этом движении уже возникает линия, которая приведёт к Брихадшве и великому подвигу против Дхундху.