ददर्शाथ पुरीं कृष्णो द्वारकां गरुडे स्थितः देवसद्मप्रतीकाशां समन्तात् प्रतिनादिताम् ॥
मणिपर्वतयात्रां हि गते देवकिनन्दने विश्वकर्माणम् आहूय देवराजो ऽब्रवीद् इदम् ॥
प्रियम् इच्छसि चेत् कर्तुं मह्यं शिल्पवतां वर कृष्णप्रियार्थं भूयस् त्वं करिष्यसि मनोहराम् ॥
उद्यानवनसंबाधां द्वारकां स्वर्गसंनिभाम् कुरुष्व विबुधश्रेष्ठ यथा मम पुरी तथा ॥
यत् किं चित् त्रिषु लोकेषु रत्नभूतं प्रपश्यसि तेन संयुज्यतां क्षिप्रं पुरी द्वारवती त्वया ॥
कृष्णो हि सुरकार्येषु सर्वेषु सततोत्थितः संग्रामान् घोररूपांश् च विगाहति महाबलः ॥
ताम् इन्द्रवचनाद् गत्वा विश्वकर्मा पुरीं ततः अलंचक्रे समन्ताद् वै यथेन्द्रस्यामरावती ॥
तां ददर्श दशार्हाणाम् ईश्वरः पक्षिवाहनः विश्वकर्मकृतैर् दिव्यैर् अभिप्रायैर् अलंकृताम् ॥
तां पुरीं द्वारकां दृष्ट्वा विभुनारायणो हरिः हृष्टः सर्वार्थसंपन्नः प्रवेष्टुम् उपचक्रमे ॥
सो ऽपश्यद् वृक्षषण्डांश् च रम्यान् दृष्टिमनोहरान् द्वारकां प्रति दाशार्हश् चित्रितां विश्वकर्मणा ॥
dadarśātha purīṃ kṛṣṇo dvārakāṃ garuḍe sthitaḥ devasadmapratīkāśāṃ samantāt pratināditām ||
maṇiparvatayātrāṃ hi gate devakinandane viśvakarmāṇam āhūya devarājo 'bravīd idam ||
priyam icchasi cet kartuṃ mahyaṃ śilpavatāṃ vara kṛṣṇapriyārthaṃ bhūyas tvaṃ kariṣyasi manoharām ||
udyānavanasaṃbādhāṃ dvārakāṃ svargasaṃnibhām kuruṣva vibudhaśreṣṭha yathā mama purī tathā ||
yat kiṃ cit triṣu lokeṣu ratnabhūtaṃ prapaśyasi tena saṃyujyatāṃ kṣipraṃ purī dvāravatī tvayā ||
kṛṣṇo hi surakāryeṣu sarveṣu satatotthitaḥ saṃgrāmān ghorarūpāṃś ca vigāhati mahābalaḥ ||
tām indravacanād gatvā viśvakarmā purīṃ tataḥ alaṃcakre samantād vai yathendrasyāmarāvatī ||
tāṃ dadarśa daśārhāṇām īśvaraḥ pakṣivāhanaḥ viśvakarmakṛtair divyair abhiprāyair alaṃkṛtām ||
tāṃ purīṃ dvārakāṃ dṛṣṭvā vibhunārāyaṇo hariḥ hṛṣṭaḥ sarvārthasaṃpannaḥ praveṣṭum upacakrame ||
so 'paśyad vṛkṣaṣaṇḍāṃś ca ramyān dṛṣṭimanoharān dvārakāṃ prati dāśārhaś citritāṃ viśvakarmaṇā ||
Находясь на Гаруде, Кришна увидел город Двараку, подобную обители богов и со всех сторон наполненную звуками. Когда сын Деваки отправился к Манипарвате, царь богов призвал Вишвакарму и сказал: «О лучший из зодчих, если ты хочешь сделать мне приятное, то ради радости Кришны снова сделай Двараку очаровательной. О лучший из небожителей, сотвори Двараку, подобную раю, полную садов и рощ, такой же, как моя столица. Всё, что в трёх мирах ты видишь как драгоценность, этим быстро укрась город Дваравати. Ведь могучий Кришна всегда готов ко всем делам богов и принимает на себя страшные битвы». По слову Индры Вишвакарма пришёл туда и украсил город со всех сторон, как Амаравати Индры. Владыка Дашархов, восседающий на птице, увидел его украшенным божественными творениями и замыслами Вишвакармы. Увидев город Двараку, владыка Нараяна Хари, радостный и исполненный всех целей, начал входить. Дашарха увидел прекрасные рощи деревьев, радующие взор, и Двараку, украшенную Вишвакармой.
74feec31b1e3 · publicado 22 jun 2026, 5:14:49 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Дварака преображается не ради роскоши самой по себе, а как ответ богов на служение Кришны. Индра признаёт, что Кришна несёт бремя небесных дел, и потому город Кришны должен сиять как небесная столица.