नाहमेकाकिनी यास्ये यावन्नायांति ताः स्त्रियः । ब्रूहि गत्वा विरंचिं तु तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम्
सर्वाभिः सहिता चाहमागच्छामि त्वरान्विता । सर्वैः परिवृतः शोभां देवैः सह महाद्युते
भवान्प्राप्नोति परमां तथाहं तु न संशयः । वदमानां तथाध्वर्युस्त्यक्त्वा ब्रह्माणमागतः
सावित्री व्याकुला देव प्रसक्ता गृहकर्मणि । सख्यो नाभ्यागतायावत्तावन्नागमनं मम
एवमुक्तोऽस्मि वै देव कालश्चाप्यतिवर्तते । यत्तेऽद्य रुचितं तावत्तत्कुरुष्व पितामह
एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा किंचित्कोपसमन्वितः । पत्नीं चान्यां मदर्थे वै शीघ्रं शक्र इहानय
यथा प्रवर्तते यज्ञः कालहीनो न जायते । तथा शीघ्रं विधत्स्व त्वं नारीं कांचिदुपानय
यावद्यज्ञसमाप्तिर्मे वर्णे त्वां मा कृथा मनः । भूयोपि तां प्रमोक्ष्यामि समाप्तौ तु क्रतोरिह
एवमुक्तस्तदा शक्रो गत्वा सर्व धरातलम् । स्त्रियो दृष्टाश्च यास्तेन सर्वाः परपरिग्रहाः
nāhamekākinī yāsye yāvannāyāṃti tāḥ striyaḥ | brūhi gatvā viraṃciṃ tu tiṣṭha tāvanmuhūrtakam
sarvābhiḥ sahitā cāhamāgacchāmi tvarānvitā | sarvaiḥ parivṛtaḥ śobhāṃ devaiḥ saha mahādyute
bhavānprāpnoti paramāṃ tathāhaṃ tu na saṃśayaḥ | vadamānāṃ tathādhvaryustyaktvā brahmāṇamāgataḥ
sāvitrī vyākulā deva prasaktā gṛhakarmaṇi | sakhyo nābhyāgatāyāvattāvannāgamanaṃ mama
evamukto'smi vai deva kālaścāpyativartate | yatte'dya rucitaṃ tāvattatkuruṣva pitāmaha
evamuktastadā brahmā kiṃcitkopasamanvitaḥ | patnīṃ cānyāṃ madarthe vai śīghraṃ śakra ihānaya
yathā pravartate yajñaḥ kālahīno na jāyate | tathā śīghraṃ vidhatsva tvaṃ nārīṃ kāṃcidupānaya
yāvadyajñasamāptirme varṇe tvāṃ mā kṛthā manaḥ | bhūyopi tāṃ pramokṣyāmi samāptau tu kratoriha
evamuktastadā śakro gatvā sarva dharātalam | striyo dṛṣṭāśca yāstena sarvāḥ paraparigrahāḥ
«Не пойду я одна, покуда не придут те жёны. Ступай и скажи Виринчи: подожди хоть мухурту. Со всеми вместе приду я, поспешая; окружённый всеми богами, ты обретаешь высшую красу, о великий блеском, — и я тоже, нет сомнения». Оставив её говорящей, адхварью пришёл к Брахме: «Савитри занята, о бог, поглощена домашним делом; „покуда не пришли подруги, дотоле и мой приход“ — так мне сказано. А время проходит; что тебе ныне угодно, то и соверши, о прародитель». Тогда Брахма, несколько охваченный гневом: «Другую жену для меня скорее приведи сюда, о Шакра. Как совершается жертва, чтобы не упустила она срока, — так и устрой поскорее: приведи какую-нибудь жену. Покуда не кончится у меня жертва. О сословии её не твори мысли; а по окончании обряда я её отпущу». Услышав это, Шакра пошёл по всей земной тверди; и все женщины, каких он увидел, были чужими жёнами.
81cdc72bc897 · publicado 3 sept 2026, 4:13:26 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Брахма гневается «несколько» — пурана точна в мере. И тут же распоряжается привести другую жену на время обряда, обещая после отпустить.
Оговорка «о сословии её не твори мысли» сказана заранее. Тот, кто ставит сословия, первым же и переступает через них, когда ему некогда.