अथ कालेन कियता सुतोपनयने मतिम् । कारयामास सा विप्रैर्दत्त्वा जारार्पितं धनम्
कृतोपनयनः कुण्डः स तत्त्वज्ञानवाञ्छिशुः । गृहान्निर्गम्य सपदि नारायणपरोऽभवत्
सतां सङ्गतिमासाद्य त्यक्त्वा स्वं प्राकृतं वपुः । आरुरोह निजं लोकमप्राप्यं योगिभिश्च तत्
अथ सा निर्गते पुत्रे मनोदुःखं चकार वै । तस्मिन्नेव दिने राजन्भूयो जारैः सहारमत्
इति तै रममाणायां तस्यां जारैः समं नृप । समागता जरा काले लावण्यमदनाशिनी
त्यक्तोपपतिभिर्दृष्टा सा जराग्रस्तविग्रहा । बभूव दूतिकान्यासां कुलशीलविनाशिनी
तदा ह्येकस्य विप्रस्य सवत्सां गामपाहरत् । विक्रीता कियता राजन्द्रव्येण ननु सा तया
तयेति गमितः कालो दूतित्वेन कियान्नृप । पश्चाच्छुष्कशरीरोऽस्या विगुणः समजायत
तस्याः कुष्ठे समुत्पन्ने गलितं ह्यङ्गपञ्चकम् । हस्तौ पादौ च नृपते पञ्चमी नासिका तदा
एवंभूता यदाहारं न लभते कुतश्चन । तदा तु तत्र वृद्धया दास्या सानीयतापणम्
तत्र सा पतिता पापा लोकान्सम्प्रार्थ्य दीनया । गिरा धिगिति कुर्वाणा चक्रे स्वोदरपूरणम्
atha kālena kiyatā sutopanayane matim | kārayāmāsa sā viprairdattvā jārārpitaṃ dhanam
kṛtopanayanaḥ kuṇḍaḥ sa tattvajñānavāñchiśuḥ | gṛhānnirgamya sapadi nārāyaṇaparo'bhavat
satāṃ saṅgatimāsādya tyaktvā svaṃ prākṛtaṃ vapuḥ | āruroha nijaṃ lokamaprāpyaṃ yogibhiśca tat
atha sā nirgate putre manoduḥkhaṃ cakāra vai | tasminneva dine rājanbhūyo jāraiḥ sahāramat
iti tai ramamāṇāyāṃ tasyāṃ jāraiḥ samaṃ nṛpa | samāgatā jarā kāle lāvaṇyamadanāśinī
tyaktopapatibhirdṛṣṭā sā jarāgrastavigrahā | babhūva dūtikānyāsāṃ kulaśīlavināśinī
tadā hyekasya viprasya savatsāṃ gāmapāharat | vikrītā kiyatā rājandravyeṇa nanu sā tayā
tayeti gamitaḥ kālo dūtitvena kiyānnṛpa | paścācchuṣkaśarīro'syā viguṇaḥ samajāyata
tasyāḥ kuṣṭhe samutpanne galitaṃ hyaṅgapañcakam | hastau pādau ca nṛpate pañcamī nāsikā tadā
evaṃbhūtā yadāhāraṃ na labhate kutaścana | tadā tu tatra vṛddhayā dāsyā sānīyatāpaṇam
tatra sā patitā pāpā lokānsamprārthya dīnayā | girā dhigiti kurvāṇā cakre svodarapūraṇam
Затем, по прошествии некоторого времени, она решилась на посвящение сына и велела брахманам совершить его, отдав богатство, поднесённое любовниками. Принявший посвящение мальчик по имени Кунда, жаждавший знания истины, тотчас вышел из дома и стал предан Нараяне. Обретя общество праведных, он оставил своё природное тело и взошёл в свой мир, недостижимый и для йогов. А она, когда сын ушёл, погоревала сердцем и в тот же самый день, о царь, вновь предалась утехам с любовниками. Пока она так проводила время с ними, о царь, в срок пришла старость, губящая опьянение красотой. Оставленная любовниками, увидевшими её тело, схваченное старостью, она стала сводницей для других — губительницей рода и нрава. Тогда она украла у одного брахмана корову с телёнком и продала её, о царь, за какие-то деньги. Немало времени провела она в сводничестве, а потом тело её иссохло и стало негодным. Когда открылась в ней проказа, отпало пятеро членов: руки, ноги, о царь, и пятый — нос. В таком состоянии, не получая ниоткуда пищи, была она приведена старой служанкой на рынок. Там, падшая, грешница жалким голосом умоляла людей и, твердя «позор», набивала себе чрево.
2d06ebaec5de · publicado 3 sept 2026, 4:14:05 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Сын уходит в тот же обряд, что она справила на нечистые деньги, — и достигает мира, недостижимого йогам. Мать в тот же день возвращается к прежнему; дальше всё идёт само собой, без чужого вмешательства: старость, сводничество, кража, проказа, паперть.