आ प्रायणात् तत्रापि हि दृष्टम्
ā prāyaṇāt tatrāpi hi dṛṣṭam
[Почитание —] ДО САМОГО ИСХОДА; и ТАМ [— в мокше —] тоже: «и свободные почитают Его» — по красоте Самого́.
स यो हैतत् भगवन् मनुष्येषु प्रायणान्तम् ओङ्कारम् अभिध्यायीत [प्रश्न.उ. 5.1] इति षट्-प्रश्न्यां, यं सर्वे देवा नमन्ति मुमुक्षवो ब्रह्म-वादिनश् च इति नृसिंह-तापन्यां च श्रूयते । अन्यत्र च एतत् सामगायन्न् आस्ते, तद् विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः [ऋ.वे. 1.2.20] इत्य् आदि । इह मुक्ति-पर्यन्तं मुक्त्य्-अन्तरं चोपासनम् उक्तम् । तत् तथैव भवेद् उत मुक्ति-पर्यन्तम् एवेति संशये मुक्ति-फलत्वात् तत्-पर्यन्तम् एवेति प्राप्ते—
आ प्रायणात् तत्रापि हि दृष्टम् ॥
आप्रयाणात् मुक्ति-पर्यन्तम् उपासनं कार्यम् इति । तत्रापि मोक्षे च । कुतः ? हि यतः श्रुतौ तथा दृष्टम् । श्रुतिश् च दर्शिता । सर्वदैनम् उपासीत यावद् विमुक्तिः । मुक्ता अपि ह्य् एनम् उपासते इति सौपर्ण-श्रुतौ । तत्र तत्र च यद् उक्तं तत्राहुः । मुक्तैर् उपासनं न कार्यं विधि-फलयोर् अभावात् । सत्यं तदा विध्य्-अभावेऽपि वस्तु-सौन्दर्य-बलाद् एव तत् प्रवर्तते । पित्त-दग्धस्य सितया पित्त-नाशेऽपि सति भूयस् तदा स्वादवत् । तथा च सार्वांहकं भगवद्-उपासनं सिद्धम् ॥12॥
sa yo haitat bhagavan manuṣyeṣu prāyaṇāntam oṅkāram abhidhyāyīta [praśna.u. 5.1] iti ṣaṭ-praśnyāṁ, yaṁ sarve devā namanti mumukṣavo brahma-vādinaś ca iti nṛsiṁha-tāpanyāṁ ca śrūyate | anyatra ca etat sāmagāyann āste, tad viṣṇoḥ paramaṁ padaṁ sadā paśyanti sūrayaḥ [ṛ.ve. 1.2.20] ity ādi | iha mukti-paryantaṁ mukty-antaraṁ copāsanam uktam | tat tathaiva bhaved uta mukti-paryantam eveti saṁśaye mukti-phalatvāt tat-paryantam eveti prāpte—
ā prāyaṇāt tatrāpi hi dṛṣṭam ||
āprayāṇāt mukti-paryantam upāsanaṁ kāryam iti | tatrāpi mokṣe ca | kutaḥ ? hi yataḥ śrutau tathā dṛṣṭam | śrutiś ca darśitā | sarvadainam upāsīta yāvad vimuktiḥ | muktā api hy enam upāsate iti sauparṇa-śrutau | tatra tatra ca yad uktaṁ tatrāhuḥ | muktair upāsanaṁ na kāryaṁ vidhi-phalayor abhāvāt | satyaṁ tadā vidhy-abhāve'pi vastu-saundarya-balād eva tat pravartate | pitta-dagdhasya sitayā pitta-nāśe'pi sati bhūyas tadā svādavat | tathā ca sārvāṁhakaṁ bhagavad-upāsanaṁ siddham ||12||
3c6e5aaa14a8 · publicado 27 jul 2026, 5:33:46 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«ДО САМОГО ИСХОДА со-зерцает Омкару»; «ту стопу Вишну ВСЕГДА ЗРЯТ сурии». До мукти — или и в мукти? «Плод получен — до». При полученном —
«До исхода; и там ведь тоже — видано».
Твори до исхода — и ТАМ: «всегда почитай до свободы; И СВОБОДНЫЕ ПОЧИТАЮТ ЕГО» [саупарна-шрути]. «Но свободным нет ни видхи, ни плода!» Правда; тогда оно ДВИЖЕТСЯ САМОЙ КРАСОТОЙ ПРЕДМЕТА: у желчного, чью желчь сахар излечил, сахар ещё СЛАЩЕ. Почитание Бхагавана — всевременно.