युगपद् एव स्वाधारम् अद्भुतोऽयं प्रेमा उदित्य च यस्मिन्न् ईषद् एव वर्धमाने भगवत्साक्षात्कारम् एव प्रतिक्षणम् आकाङ्क्षतो भक्तस्य उत्कण्ठाशल्यस्य महादाहकस्येवातिप्राबल्योदयात् स्फूर्तिप्राप्ततद्रूपलीलामाधुर्यैर् अपि अतृप्तस्य तस्य बान्धवोऽपि निरुदकान्धकूप एव, भवनम् अपि कण्टकवनम् एव, यत्किञ्चनाभ्यवहारोऽपि प्रहारो महान् एव, सज्जनकृतप्रशंसा अपि सर्पदंशा एव, प्रात्याहिककृत्यकर्तव्यम् अपि मर्तव्यम् एव, अङ्गप्रत्यङ्गानि अपि महाभार एव, सुहृद्गणसान्त्वनम् अपि विषदृष्ट एव, सदा जागरोऽपि सागरोऽनुतापस्यैव, कदाचित् निद्रापि विद्राविणी जीवनस्यैव, स्वविग्रहोऽपि भगवन्निग्रहो मूर्त एव, प्राणा अपि धानाः पुनः पुनर् भृष्टा एव । किं बहुना ? प्राक् सदैवाभीष्टम् आसीद् यत् तच् च रहो महोपद्रव एव, भगवच्चिन्तनम् एवात्मनिकृन्तनम् एव
yugapad eva svādhāram adbhuto'yaṁ premā uditya ca yasminn īṣad eva vardhamāne bhagavat-sākṣātkāram eva pratikṣaṇam ākāṅkṣato bhaktasya utkaṇṭhā-śalyasya mahā-dāhakasyevātiprābalyodayāt sphūrti-prāpta-tad-rūpa-līlā-mādhuryair api atṛptasya tasya bāndhavo'pi nirudakāndha-kūpa eva, bhavanam api kaṇṭaka-vanam eva, yat-kiñcanābhyavahāro'pi prahāro mahān eva, sajjana-kṛta-praśaṁsā api sarpa-daṁśā eva, prātyāhika-kṛtya-kartavyam api martavyam eva, aṅga-pratyaṅgāni api mahā-bhāra eva, suhṛd-gaṇa-sāntvanam api viṣa-dṛṣṭa eva, sadā jāgaro'pi sāgaro'nutāpasyaiva, kadācit nidrāpi vidrāviṇī jīvanasyaiva, sva-vigraho'pi bhagavan-nigraho mūrta eva, prāṇā api dhānāḥ punaḥ punar bhṛṣṭā eva | kiṁ bahunā ? prāk sadaivābhīṣṭam āsīd yat tac ca raho mahopadrava eva, bhagavac-cintanam evātma-nikṛntanam eva
Эта дивная према, взойдя, разом [овладевает] своим носителем. И когда она хоть немного возрастает, преданный каждый миг жаждет лишь встречи с Бхагаваном воочию; стрела тоски вонзается в него с великой силой, жжёт, как огонь, и даже сладость облика и игр Бхагавана, обретённая в видениях, его не утоляет. Для него родня — лишь безводный тёмный колодец, дом — колючий лес, любая еда — тяжкий удар, похвалы добрых людей — укусы змей, ежедневные дела и обязанности — смерть, руки и ноги — тяжкий груз, утешения друзей — ядовитый взгляд, вечное бодрствование — океан раскаяния, а сон, когда приходит, — губитель жизни; собственное тело — воплощённая кара Бхагавана, дыхание жизни — зёрна, что жарят снова и снова. Да что много говорить: уединение, прежде всегда желанное, — великое бедствие, а мысль о Бхагаване — терзание себя.
f2d8100e133b · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 4:10:05 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Разлука на ступени премы описана с беспощадной точностью. Всё, что прежде служило преданности, — уединение, размышление о Боге — теперь только жжёт, потому что видений уже мало: нужна сама встреча. Эта мука — знак близости: следующий раздел описывает, как Кришна приходит.