संजय उवाच
वर्तमाने तदा युद्धे क्षत्रियाणां निमज्जने ॥
गाण्डीवस्य महान् घोषः शुश्रुवे युधि मारिष ॥
संशप्तकानां कदनम् अकरोद् यत्र पाण्डवः ॥
कोसलानां तथा राजन् नारायणबलस्य च ॥
संशप्तकास् तु समरे शरवृष्टिं समन्ततः ॥
अपातयन् पार्थमूर्ध्नि जयगृद्धाः प्रमन्यवः ॥
तां वृष्टिं सहसा राजंस् तरसा धारयन् प्रभुः ॥
व्यगाहत रणे पार्थो विनिघ्नन् रथिनां वरः ॥
निगृह्य तु रथानीकं कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ॥
आससाद रणे पार्थः सुशर्माणं महारथम् ॥
स तस्य शरवर्षाणि ववर्ष रथिनां वरः ॥
तथा संशप्तकाश् चैव पार्थस्य समरे स्थिताः ॥
सुशर्मा तु ततः पार्थं विद्ध्वा नवभिर् आशुगैः ॥
जनार्दनं त्रिभिर् बाणैर् अभ्यहन् दक्षिणे भुजे ॥
ततो ऽपरेण भल्लेन केतुं विव्याध मारिष ॥
स वानरवरो राजन् विश्वकर्मकृतो महान् ॥
ननाद सुमहन् नादं भीषयन् वै ननर्द च ॥
कपेस् तु निनदं श्रुत्वा संत्रस्ता तव वाहिनी ॥
भयं विपुलम् आदाय निश्चेष्टा समपद्यत ॥
ततः सा शुशुभे सेना निश्चेष्टावस्थिता नृप ॥
नानापुष्पसमाकीर्णं यथा चैत्ररथं वनम् ॥
saṃjaya uvāca
vartamāne tadā yuddhe kṣatriyāṇāṃ nimajjane ||
gāṇḍīvasya mahān ghoṣaḥ śuśruve yudhi māriṣa ||
saṃśaptakānāṃ kadanam akarod yatra pāṇḍavaḥ ||
kosalānāṃ tathā rājan nārāyaṇabalasya ca ||
saṃśaptakās tu samare śaravṛṣṭiṃ samantataḥ ||
apātayan pārthamūrdhni jayagṛddhāḥ pramanyavaḥ ||
tāṃ vṛṣṭiṃ sahasā rājaṃs tarasā dhārayan prabhuḥ ||
vyagāhata raṇe pārtho vinighnan rathināṃ varaḥ ||
nigṛhya tu rathānīkaṃ kaṅkapatraiḥ śilāśitaiḥ ||
āsasāda raṇe pārthaḥ suśarmāṇaṃ mahāratham ||
sa tasya śaravarṣāṇi vavarṣa rathināṃ varaḥ ||
tathā saṃśaptakāś caiva pārthasya samare sthitāḥ ||
suśarmā tu tataḥ pārthaṃ viddhvā navabhir āśugaiḥ ||
janārdanaṃ tribhir bāṇair abhyahan dakṣiṇe bhuje ||
tato 'pareṇa bhallena ketuṃ vivyādha māriṣa ||
sa vānaravaro rājan viśvakarmakṛto mahān ||
nanāda sumahan nādaṃ bhīṣayan vai nanarda ca ||
kapes tu ninadaṃ śrutvā saṃtrastā tava vāhinī ||
bhayaṃ vipulam ādāya niśceṣṭā samapadyata ||
tataḥ sā śuśubhe senā niśceṣṭāvasthitā nṛpa ||
nānāpuṣpasamākīrṇaṃ yathā caitrarathaṃ vanam ||
Санджая сказал: «Когда тогда шла битва и кшатрии тонули в ней, почтенный, в бою раздался великий грохот Гандивы. Там Пандава творил истребление самшаптаков, Косалов и войска Нараяны. Яростные самшаптаки, жаждущие победы, со всех сторон обрушили на голову Партхи дождь стрел. Могучий Партха внезапно выдержал этот ливень, силой вошёл в бой и стал поражать врагов, лучший среди колесничих. Сдержав колесничное войско острыми стрелами с перьями цапли, отточенными на камне, Партха в бою достиг махаратхи Сушармана. Лучший колесничий изливал на него дожди стрел, и самшаптаки также стояли в бою против Партхи. Тогда Сушарман пронзил Партху девятью быстрыми стрелами, Джанардану — тремя в правую руку, а затем другой бхаллой пробил знамя. Великая обезьяна на знамени, созданная Вишвакарманом, издала мощный рёв, устрашая всех. Услышав рёв обезьяны, твоё войско, охваченное великим страхом, оцепенело. Тогда это неподвижно стоящее войско сияло, как лес Чайтраратха, усыпанный разными цветами».
b985bc94a194 · प्रकाशित 20 जून 2026, 8:45:29 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Грохот Гандивы и рёв Ханумана на знамени показывают, что Арджуна сражается не только силой рук. Его колесница несёт память о божественной защите и о союзе с Кришной.