तदवस्थं समीपस्थो लक्ष्मणं प्रेक्ष्य राघवः । भ्रातृस्नेहान् महातेजा विषण्णहृदयो ऽभवत् ॥
स मुहूर्तम् अनुध्याय बाष्पव्याकुललोचनः । बभूव संरब्धतरो युगान्त इव पावकः ॥
न विषादस्य कालो ऽयम् इति संचिन्त्य राघवः । चक्रे सुतुमुलं युद्धं रावणस्य वधे धृतः ॥
स ददर्श ततो रामः शक्त्या भिन्नं महाहवे । लक्ष्मणं रुधिरादिग्धं सपन्नगम् इवाचलम् ॥
ताम् अपि प्रहितां शक्तिं रावणेन बलीयसा । यत्नतस् ते हरिश्रेष्ठा न शेकुर् अवमर्दितुम् । अर्दिताश् चैव बाणौघैः क्षिप्रहस्तेन रक्षसा ॥
सौमित्रिं सा विनिर्भिद्य प्रविष्टा धरणीतलम् । तां कराभ्यां परामृश्य रामः शक्तिं भयावहाम् । बभञ्ज समरे क्रुद्धो बलवद् विचकर्ष च ॥
तस्य निष्कर्षतः शक्तिं रावणेन बलीयसा । शराः सर्वेषु गात्रेषु पातिता मर्मभेदिनः ॥
अचिन्तयित्वा तान् बाणान् समाश्लिष्या च लक्ष्मणम् । अब्रवीच् च हनूमन्तं सुग्रीवं चैव राघवः । लक्ष्मणं परिवार्येह तिष्ठध्वं वानरोत्तमाः ॥
tadavasthaṃ samīpastho lakṣmaṇaṃ prekṣya rāghavaḥ | bhrātṛsnehān mahātejā viṣaṇṇahṛdayo 'bhavat ||
sa muhūrtam anudhyāya bāṣpavyākulalocanaḥ | babhūva saṃrabdhataro yugānta iva pāvakaḥ ||
na viṣādasya kālo 'yam iti saṃcintya rāghavaḥ | cakre sutumulaṃ yuddhaṃ rāvaṇasya vadhe dhṛtaḥ ||
sa dadarśa tato rāmaḥ śaktyā bhinnaṃ mahāhave | lakṣmaṇaṃ rudhirādigdhaṃ sapannagam ivācalam ||
tām api prahitāṃ śaktiṃ rāvaṇena balīyasā | yatnatas te hariśreṣṭhā na śekur avamarditum | arditāś caiva bāṇaughaiḥ kṣiprahastena rakṣasā ||
saumitriṃ sā vinirbhidya praviṣṭā dharaṇītalam | tāṃ karābhyāṃ parāmṛśya rāmaḥ śaktiṃ bhayāvahām | babhañja samare kruddho balavad vicakarṣa ca ||
tasya niṣkarṣataḥ śaktiṃ rāvaṇena balīyasā | śarāḥ sarveṣu gātreṣu pātitā marmabhedinaḥ ||
acintayitvā tān bāṇān samāśliṣyā ca lakṣmaṇam | abravīc ca hanūmantaṃ sugrīvaṃ caiva rāghavaḥ | lakṣmaṇaṃ parivāryeha tiṣṭhadhvaṃ vānarottamāḥ ||
Увидев Лакшману в таком состоянии, стоящий рядом Рагхава, великосияющий, из любви к брату стал удручён сердцем. Мгновение он размышлял, глаза его были смятены слезами; затем он стал ещё яростнее, словно огонь в конце юги. «Сейчас не время для скорби», — подумал Рагхава и, решившись убить Равану, начал очень бурную битву. Затем Рама увидел Лакшману, пробитого шакти в великой битве, измазанного кровью, словно гору со змеёй. Лучшие ванары с усилием пытались вырвать посланную могучим Раваной шакти, но не смогли; к тому же быстрорукий ракшас измучил их потоками стрел. Пробив Саумитри, шакти вошла в землю. Тогда разгневанный Рама схватил эту страшную шакти обеими руками, сломал её в бою и силой вытащил. Пока он вытаскивал шакти, могучий Равана осыпал его стрелами, пронзающими уязвимые места по всему телу. Но Рагхава не обратил внимания на эти стрелы, обнял Лакшману и сказал Хануману и Сугриве: «Лучшие ванары, стойте здесь, окружив Лакшману».
c284bb9ccfe8 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Рама не скрывает человеческую глубину любви к брату, но не позволяет скорби разрушить долг. Его действие соединяет нежность и решимость: он обнимает Лакшману и тут же принимает бой за всех.