प्रक्षाल्याङ्घ्रियुगं नतिस्तुतिजयं कर्तुं मनोऽत्युत्सुकंसायं गोष्ठम् उपागतं वनभुवो द्रष्टुं निजस्वामिनम्प्रेमानन्दभरेण नेत्रपुटयोर् धारा चिराद् यस्य तंश्रीराधारमणं मुदा गुरुवरं वन्दे निपत्यावनौ
prakṣālyāṅghri-yugaṁ nati-stuti-jayaṁ kartuṁ mano'tyutsukaṁsāyaṁ goṣṭham upāgataṁ vana-bhuvo draṣṭuṁ nija-svāminampremānanda-bhareṇa netra-puṭayor dhārā cirād yasya taṁśrī-rādhā-ramaṇaṁ mudā guru-varaṁ vande nipatyāvanau
Вечером, омыв ноги, он всем сердцем жаждет поклониться, вознести хвалы и славу и увидеть своего Владыку, вернувшегося из леса на пастбище, — и от полноты блаженства любви из его глаз долго текут потоки слёз. Того лучшего из гуру, Шри Радха-рамана, я с радостью славлю, пав на землю.
f26f305ca5a8 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 7:59:58 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Вечером Кришна возвращается с коровами из леса во Врадж — гуру встречает Его в сердце.