सोऽयं श्रीलोकनाथः स्फुरतु पुरुकृपारश्मिभिः स्वैः समुद्यन्उद्धृत्योद्धृत्य यो नः प्रचुरतमतमःकूपतो दीपिताभिःदृग्भिः स्वप्रेमवीथ्या दिशम् अदिशद् अहो यां श्रिता दिव्यलीलारत्नाढ्यं विन्दमाना वयम् अपि निभृतं श्रीलगोवर्धनं स्मः
so'yaṁ śrī-lokanāthaḥ sphuratu puru-kṛpā-raśmibhiḥ svaiḥ samudyanuddhṛtyoddhṛtya yo naḥ pracura-tama-tamaḥ-kūpato dīpitābhiḥdṛgbhiḥ sva-prema-vīthyā diśam adiśad aho yāṁ śritā divya-līlā-ratnāḍhyaṁ vindamānā vayam api nibhṛtaṁ śrīla-govardhanaṁ smaḥ
Пусть восходит и сияет лучами великой милости Шри Локанатха! Вновь и вновь он извлекал нас из колодца густейшей тьмы и озарёнными глазами указал путь своей любви; следуя ему, ах, и мы втайне обрели Шри Говардхан, богатый самоцветами дивных игр, — и живём там.
1d6217cd1371 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 7:59:58 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Добавочный стих в размере sragdharā. Вишванатха жил у Говардхана, у Радха-кунды.