Падма-пурана
Старость входит в Яяти и совет о её передаче2.76.89-96
1828 / 5781
LinuxЛистать
Падма-пурана · 2.76.89-96
Деванагари

सुमतिं सुप्रियं कान्तं मनसा वरमीप्सति
एवं गुणैः समुपेतं विद्धि मामिह चागतम् । अस्यानुरूपो भर्ताहं सृष्टो धात्रा न संशयः
भवन्तं पुण्यसंवृद्धं जाने राजञ्जगत्त्रये । पूर्वोक्ता ये गुणाः सर्वे मयोक्ताः सन्ति ते त्वयि
एकेनापि च दोषेण त्वामेषा हि न मन्यते । एष मे संशयो जातो भवान्विष्णुमयो नृप
समाचक्ष्व महादोषं यमेषा नानुमन्यते । तत्त्वेन चारुसर्वाङ्गि प्रसीद सुमुखी भव
आत्मदोषं न जानासि कस्मात्त्वं जगतीपते । जरया व्याप्तकायस्त्वमनेनेयं न मन्यते
एवं श्रुत्वा महद्वाक्यमप्रियं जगतीपतिः । दुःखेन महताविष्टस्तामुवाच पुनर्नृपः
जरादोषो न मे भद्रे संसर्गात्कस्यचित्कदा । समुद्भूतं ममाङ्गे वै तं न जाने जरागमम्

Транслитерация (IAST)

sumatiṃ supriyaṃ kāntaṃ manasā varamīpsati
evaṃ guṇaiḥ samupetaṃ viddhi māmiha cāgatam | asyānurūpo bhartāhaṃ sṛṣṭo dhātrā na saṃśayaḥ
bhavantaṃ puṇyasaṃvṛddhaṃ jāne rājañjagattraye | pūrvoktā ye guṇāḥ sarve mayoktāḥ santi te tvayi
ekenāpi ca doṣeṇa tvāmeṣā hi na manyate | eṣa me saṃśayo jāto bhavānviṣṇumayo nṛpa
samācakṣva mahādoṣaṃ yameṣā nānumanyate | tattvena cārusarvāṅgi prasīda sumukhī bhava
ātmadoṣaṃ na jānāsi kasmāttvaṃ jagatīpate | jarayā vyāptakāyastvamaneneyaṃ na manyate
evaṃ śrutvā mahadvākyamapriyaṃ jagatīpatiḥ | duḥkhena mahatāviṣṭastāmuvāca punarnṛpaḥ
jarādoṣo na me bhadre saṃsargātkasyacitkadā | samudbhūtaṃ mamāṅge vai taṃ na jāne jarāgamam

Пословный перевод
СанскритIASTЗначение
सु-मतिम्su-matimблагоразумного
सु-प्रियम्su-priyamвесьма любезного
कान्तम्kāntamжеланного
मनसाmanasāсердцем
वरम्varamсупруга
ईप्सतिīpsatiищет
एवम्evamтак
गुणैःguṇaiḥдостоинствами
समुपेतम्samupetamнаделённым
विद्धिviddhiзнай
माम्māmменя
इहihaсюда
caи
आगतम्āgatamпришедшего
अस्याasyāей
अनुरूपःanurūpaḥсоразмерный
भर्ताbhartāсупруг
अहम्ahamя
सृष्टःsṛṣṭaḥсотворённый
धात्राdhātrāТворцом
naнет
संशयःsaṃśayaḥсомнения
भवन्तम्bhavantamтебя
पुण्य-संवृद्धम्puṇya-saṃvṛddhamвозросшего в заслуге
जानेjāneзнаю
राजन्rājanо царь
जगत्-त्रयेjagat-trayeв трёх мирах
पूर्व-उक्ताःpūrva-uktāḥназванные прежде
येyeкоторые
गुणाःguṇāḥдостоинства
सर्वेsarveвсе
मयाmayāмною
उक्ताःuktāḥназванные
सन्तिsantiесть
तेteони
त्वयिtvayiв тебе
एकेनekenaодного
अपिapiлишь
caи
दोषेणdoṣeṇaиз-за порока
त्वाम्tvāmтебя
एषाeṣāона
हिhiже
naне
मन्यतेmanyateприемлет
एषःeṣaḥвот
मेmeу меня
संशयःsaṃśayaḥнедоумение
जातःjātaḥродилось
भवान्bhavānты
विष्णु-मयःviṣṇu-mayaḥисполнен Вишну
नृपnṛpaо царь
समाचक्ष्वsamācakṣvaскажи прямо
महा-दोषम्mahā-doṣamо великом пороке
यम्yamкоторого
एषाeṣāона
naне
अनुमन्यतेanumanyateприемлет
तत्त्वेनtattvenaпо существу
चारु-सर्व-अङ्गिcāru-sarva-aṅgiпрекрасная всеми членами
प्रसीदprasīdaбудь милостива
सु-मुखीsu-mukhīблагосклонной
भवbhavaбудь
आत्म-दोषम्ātma-doṣamсобственного порока
naне
जानासिjānāsiзнаешь
कस्मात्kasmātотчего
त्वम्tvamты
जगती-पतेjagatī-pateвладыка земли
जरयाjarayāстаростью
व्याप्त-कायःvyāpta-kāyaḥс объятым телом
त्वम्tvamты
अनेनanenaиз-за этого
इयम्iyamона
naне
मन्यतेmanyateприемлет
एवम्evamтак
श्रुत्वाśrutvāуслышав
महत्-वाक्यम्mahat-vākyamвеликое слово
अप्रियम्apriyamнеприятное
जगती-पतिःjagatī-patiḥвладыка земли
दुःखेनduḥkhenaгорем
महताmahatāвеликим
आविष्टःāviṣṭaḥохваченный
ताम्tāmей
उवाचuvācaсказал
पुनःpunaḥвновь
नृपःnṛpaḥцарь
जरा-दोषःjarā-doṣaḥпорок старости
naне
मेmeу меня
भद्रेbhadreо благая
संसर्गात्saṃsargātот общения
कस्यचित्kasyacitс кем-либо
कदाkadāкогда-нибудь
समुद्भूतम्samudbhūtamподнялся
ममmamaв моём
अङ्गेaṅgeтеле
वैvaiже
तम्tamтого
naне
जानेjāneзнаю
जरा-आगमम्jarā-āgamamприхода старости
Литературный перевод

«— благоразумного, весьма любезного, желанного, — такого супруга ищет она сердцем“. — „Знай, что именно таким, наделённым достоинствами, я и пришёл сюда. Я — соразмерный ей супруг, сотворённый Творцом, нет сомнения“. — „Знаю я, о царь, что ты возрос в заслуге во всех трёх мирах; и все те достоинства, что названы мною прежде, есть в тебе. Но из-за одного лишь порока она тебя не приемлет; и вот в чём родилось у меня недоумение: ты ведь, о царь, весь исполнен Вишну“. — „Скажи же прямо о том великом пороке, которого она не приемлет, о прекрасная всеми членами; будь милостива, будь благосклонна“. — „Отчего же ты не знаешь собственного порока, о владыка земли? Тело твоё объято старостью; из-за этого она тебя и не приемлет“. Услышав такое великое слово, неприятное, владыка земли, охваченный великим горем, сказал ей вновь: „Порок старости не от общения с кем-либо когда-нибудь, о благая; он поднялся в моём теле сам, и не знаю я, откуда пришла старость.“»

Версия

7c518ac0a05f · опубликовано 3 сент. 2026 г., 04:13:35 UTC

Доступно наRU

Листайте стихи клавишами