श्रीरुद्र उवाच
सत्राजितस्य तनया नाम्ना सत्या यशस्विनी । पृथिव्यंशेन सम्भूता भार्या कृष्णस्य चापरा
वैवस्वती महाभागा कालिन्दी नाम नामतः । तृतीया तस्य भार्या सा नीलांशेन समुत्थिता
विन्दानुविन्दस्य सुतां मित्रविन्दां शुचिस्मिताम् । स्वयंवरस्थितां कन्यामुपयेमे जनार्दनः
पाशेनैकेन बद्ध्वा तान्वृषभान्सप्त दुर्मदान् । तां वीर्यशुल्कां जग्राह पद्मपत्रायतेक्षणः
सत्राजितो महारत्नं स्यमन्ताख्यं महीपतिः । अनुजाय ददौ सोऽयं प्रसेनाय महात्मने
ययाचे तं मणिवरं कदाचिन्मधुसूदनः । उवाच वासुदेवं तं प्रसेनः प्रसभं तदा
भारानष्टसुवर्णानां नित्यं प्रसवते मणिः । तस्मात्कस्य न दातव्यं स्यमन्ताख्यमिदं मया
कृष्णस्तु तदभिप्रायं ज्ञात्वा तूष्णीमुवास ह । कदाचिन्मृगयां कर्तुं कृष्णः सर्वैर्यदूत्तमैः
प्रविवेश महारण्यं प्रसेनाद्यैर्महाबलैः । प्रत्येकं वै मृगान्हन्तुमनुयाताः सहस्रशः
एक एव महारण्ये प्रसेनो दूरमागतः । तं सिंहो दृप्तमासाद्य हत्वा रत्नं जहार सः
तं सिंहं जाम्बवान्हत्वा मणिं गृह्य महाबलः । प्रविवेश बिलं तूर्णं दिव्यस्त्रीभिर्निषेवितम्
satrājitasya tanayā nāmnā satyā yaśasvinī | pṛthivyaṃśena sambhūtā bhāryā kṛṣṇasya cāparā
vaivasvatī mahābhāgā kālindī nāma nāmataḥ | tṛtīyā tasya bhāryā sā nīlāṃśena samutthitā
vindānuvindasya sutāṃ mitravindāṃ śucismitām | svayaṃvarasthitāṃ kanyāmupayeme janārdanaḥ
pāśenaikena baddhvā tānvṛṣabhānsapta durmadān | tāṃ vīryaśulkāṃ jagrāha padmapatrāyatekṣaṇaḥ
satrājito mahāratnaṃ syamantākhyaṃ mahīpatiḥ | anujāya dadau so'yaṃ prasenāya mahātmane
yayāce taṃ maṇivaraṃ kadācinmadhusūdanaḥ | uvāca vāsudevaṃ taṃ prasenaḥ prasabhaṃ tadā
bhārānaṣṭasuvarṇānāṃ nityaṃ prasavate maṇiḥ | tasmātkasya na dātavyaṃ syamantākhyamidaṃ mayā
kṛṣṇastu tadabhiprāyaṃ jñātvā tūṣṇīmuvāsa ha | kadācinmṛgayāṃ kartuṃ kṛṣṇaḥ sarvairyadūttamaiḥ
praviveśa mahāraṇyaṃ prasenādyairmahābalaiḥ | pratyekaṃ vai mṛgānhantumanuyātāḥ sahasraśaḥ
eka eva mahāraṇye praseno dūramāgataḥ | taṃ siṃho dṛptamāsādya hatvā ratnaṃ jahāra saḥ
taṃ siṃhaṃ jāmbavānhatvā maṇiṃ gṛhya mahābalaḥ | praviveśa bilaṃ tūrṇaṃ divyastrībhirniṣevitam
«Дочь Сатраджита, славная, по имени Сатья, происшедшая долею Земли, — другая супруга Кришны. Многосчастливая дочь Вивасвата, именуемая Калинди, — третья его супруга, возникшая долею Нилы. Сестру Винды и Анувинды, ясноулыбную Митравинду, деву, стоявшую на сваямваре, взял в жёны Джанардана: связав одною петлёю тех семерых бешеных быков, тот, с очами, широкими, как лепестки лотоса, взял ту, чьё вено — доблесть. Владыка земли Сатраджит дал великий самоцвет, именуемый Сьямантакою, младшему брату, великому душою Прасене. Однажды сразивший Мадху попросил тот лучший из самоцветов; и Прасена тогда резко сказал Васудеве: «Восемь бхар золота ежедневно рождает этот самоцвет; потому кому я должен отдать этот, именуемый Сьямантакою?» А Кришна, узнав его намерение, остался безмолвным. Однажды Кришна со всеми лучшими из Яду вошёл в великий лес совершить охоту — с Прасеною и прочими весьма мощными; и тысячами они последовали поодиночке убивать зверей. Один в великом лесу Прасена зашёл далеко; надменного его настиг лев и, убив, унёс самоцвет. А весьма мощный Джамбаван, убив того льва и взяв самоцвет, поспешно вошёл в пещеру, обитаемую божественными жёнами.
9da6b5e1e7e7 · опубликовано 3 сент. 2026 г., 04:14:07 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Просьбу отклоняют грубо, и в ответ — молчание. Молчание это окажется дороже камня: из него вырастет и подозрение, и поход в пещеру, и брак с дочерью медведя.