यम उवाच
यमः प्राहाथ सम्पूज्य वनितां तां पतिव्रताम् । अक्षयःस्वर्ग एवेह न च पापं तवास्ति वै
कोटिद्वयसमास्तत्र नरके हन्त पातकम् । मृष्टमेव न सन्देहः किं तु पातकमेव च
एकं शिवस्य दीपाज्यभक्षणेन समार्जितम् । तवापि नरके पातः श्वानजन्मशतं भवेत्
अग्निप्रवेशशुद्धानां पुनश्च नरकः कथम् । अग्निप्रवेशात्सर्वेषां पापानां नाशनं भवेत्
शिवद्रव्यापहारस्य पातकं नैव नश्यति । इत्थमाह पुरा शम्भुरन्येषां नाशनं भवेत्
अथ स श्वानतामाप्य शताब्दं स्यात्ततः परम् । दधीचमन्दिरं प्राप्तो मृत्योरास्यगतो हि सः
तस्य भित्तिसमीपे तु भस्मास्ते ह्यभिमन्त्रितम् । भस्मनि श्वा पपाताथ ममार च गतो यमम्
यमः सम्पूज्यावनतो भवान्पुण्यतमो मुनिः । मद्गेहे भवतः स्थानं न योग्यं गम्यतां बहिः
अथ गत्वा बहिस्तस्थौ सारमेयो यमोदितः । सन्तापावस्थितं तं च नारदो दृष्टवानमुम्
पप्रच्छ च किमर्थं त्वमिह तिष्ठसि दीप्तिमान् । शिवभस्मस्थितमृतं शैवं जाने महामते
yamaḥ prāhātha sampūjya vanitāṃ tāṃ pativratām | akṣayaḥsvarga eveha na ca pāpaṃ tavāsti vai
koṭidvayasamāstatra narake hanta pātakam | mṛṣṭameva na sandehaḥ kiṃ tu pātakameva ca
ekaṃ śivasya dīpājyabhakṣaṇena samārjitam | tavāpi narake pātaḥ śvānajanmaśataṃ bhavet
agnipraveśaśuddhānāṃ punaśca narakaḥ katham | agnipraveśātsarveṣāṃ pāpānāṃ nāśanaṃ bhavet
śivadravyāpahārasya pātakaṃ naiva naśyati | itthamāha purā śambhuranyeṣāṃ nāśanaṃ bhavet
atha sa śvānatāmāpya śatābdaṃ syāttataḥ param | dadhīcamandiraṃ prāpto mṛtyorāsyagato hi saḥ
tasya bhittisamīpe tu bhasmāste hyabhimantritam | bhasmani śvā papātātha mamāra ca gato yamam
yamaḥ sampūjyāvanato bhavānpuṇyatamo muniḥ | madgehe bhavataḥ sthānaṃ na yogyaṃ gamyatāṃ bahiḥ
atha gatvā bahistasthau sārameyo yamoditaḥ | santāpāvasthitaṃ taṃ ca nārado dṛṣṭavānamum
papraccha ca kimarthaṃ tvamiha tiṣṭhasi dīptimān | śivabhasmasthitamṛtaṃ śaivaṃ jāne mahāmate
«Яма сказал затем, почтив ту женщину, верную мужу: „Нетленное небо здесь, и греха у тебя нет. Двадцать миллионов лет там, в аду, — увы! — грех стёрт, нет сомнения; но всё же грех один — накопленный вкушением светильного масла Шивы: и у тебя падение в ад, сто рождений псом да будет“. — „У очищенных вхождением в огонь — и вновь ад: как? От вхождения в огонь у всех бывает уничтожение грехов“. — „У похищения имущества Шивы грех вовсе не гибнет; так сказал некогда Шамбху: у прочих бывает уничтожение“. И вот он, обретя состояние пса, сто лет да будет; затем далее, в пасти смерти, достиг обители Дадхичи. У его стены лежал освящённый пепел; в пепел упал затем пёс, и умер, и пошёл к Яме. Яма, почтив и склонившись: „Ты — святейший мудрец; в моём доме тебе место не подобает — да будет уйдено наружу“. И вот, выйдя, встал снаружи пёс, сказанный Ямою; и его, пребывающего в скорби, увидел Нарада.»
b08963fc21f3 · 发布于 2026年9月3日 04:13:51 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Даже вхождение в огонь не снимает одного греха — взятого у бога; так объяснено и то, зачем понадобился пепел. И развязка приходит без всякой заслуги: пёс просто падает у стены и умирает в освящённой золе.