क्षुत्क्षामो दीनवदनस्त्रिवेण्यां स्नानमाचरत् । मुनीनामाश्रमांस्तत्र विचिन्वन्क्षुधयार्दितः
हरिमित्रमुनेस्तत्र ददर्शाश्रममुत्तमम् । पुरुषोत्तममासे वै जनानां च समागमे
तत्राश्रमे कथयतां कथां कल्मषनाशिनीम् । ब्राह्मणानां मुखात्तेन श्रद्धया कमलाश्रुता
एकादशी पुण्यतमा भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी । जयशमी विधानेन श्रुत्वेमां कमलातिथिम्
एकादशी पुण्यतमा भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी । ब्रतकृतं च तैः सार्द्ध स्थित्वा शून्यालये तदा
निशीथे समनुप्राप्ते लक्ष्मीस्तत्र समागता । वरं ददामि भो विप्र कमलायाः प्रभावतः
का त्वं कस्यासि रम्भोरु प्रसन्ना च कथं मम । इन्द्राणी सुरनाथस्य भवानी शङ्करस्य वा
गन्धर्वी किन्नरी वाथ वधूर्वा चन्द्रसूर्ययोः । त्वत्सदृक्षा न दृष्टा न श्रुता च शुभानने
प्रसन्ना साम्प्रतं जाता वैकुण्ठादहमागता । प्रेरिता देवदेवेन कमलायाः प्रभावतः
पुरुषोत्तममासस्य या पक्षे प्रथमे भवेत् । तस्या व्रतन्त्वया चीर्णं प्रयागे मुनिसंनिधौ
व्रतस्यास्य प्रभावेण वशगाहं न संशयः । तव वंशे भविष्यन्ति मानवा द्विजसत्तम ॥ मत्प्रसादादवाप्स्यन्ति सत्यं ते व्याहृतं मया
kṣutkṣāmo dīnavadanastriveṇyāṃ snānamācarat | munīnāmāśramāṃstatra vicinvankṣudhayārditaḥ
harimitramunestatra dadarśāśramamuttamam | puruṣottamamāse vai janānāṃ ca samāgame
tatrāśrame kathayatāṃ kathāṃ kalmaṣanāśinīm | brāhmaṇānāṃ mukhāttena śraddhayā kamalāśrutā
ekādaśī puṇyatamā bhuktimuktipradāyinī | jayaśamī vidhānena śrutvemāṃ kamalātithim
ekādaśī puṇyatamā bhuktimuktipradāyinī | bratakṛtaṃ ca taiḥ sārddha sthitvā śūnyālaye tadā
niśīthe samanuprāpte lakṣmīstatra samāgatā | varaṃ dadāmi bho vipra kamalāyāḥ prabhāvataḥ
kā tvaṃ kasyāsi rambhoru prasannā ca kathaṃ mama | indrāṇī suranāthasya bhavānī śaṅkarasya vā
gandharvī kinnarī vātha vadhūrvā candrasūryayoḥ | tvatsadṛkṣā na dṛṣṭā na śrutā ca śubhānane
prasannā sāmprataṃ jātā vaikuṇṭhādahamāgatā | preritā devadevena kamalāyāḥ prabhāvataḥ
puruṣottamamāsasya yā pakṣe prathame bhavet | tasyā vratantvayā cīrṇaṃ prayāge munisaṃnidhau
vratasyāsya prabhāveṇa vaśagāhaṃ na saṃśayaḥ | tava vaṃśe bhaviṣyanti mānavā dvijasattama || matprasādādavāpsyanti satyaṃ te vyāhṛtaṃ mayā
Однажды по воле рока пришёл он к царю святых мест; истощённый голодом, со скорбным лицом, он совершил омовение в Тривени. Ища там обители мудрецов, измученный голодом, увидел он наилучшую обитель мудреца Харимитры — в месяц Пурушоттама, при сходе людей. Там, в обители, у рассказывающих сказание, уничтожающее скверну, из уст брахманов услышано было им с верою о Камале: наизаслуженнейшей экадаши, дающей наслаждение и освобождение. Услышав по уставу об этой титхи Камалы — наизаслуженнейшей экадаши, дающей наслаждение и освобождение, — совершил он вместе с ними обет и пробыл тогда в пустом жилище. И в наставшую полночь пришла туда Лакшми: «Даю тебе дар, о брахман, силою Камалы». — «Кто ты и чья, о стройная станом, и как стала ты милостива ко мне? Индрани ли, супруга владыки богов, или Бхавани, супруга Шанкары, гандхарви или киннари, или супруга луны или солнца? Подобной тебе не видано и не слыхано, о благоликая». — «Ныне я милостива; из Вайкунтхи пришла я, посланная богом богов. Экадаши, что бывает в первую половину месяца Пурушоттама, — её обет исполнен тобою в Праяге вблизи мудрецов».
c68ac1594fdc · 发布于 2026年9月3日 04:13:55 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Изгнанник приходит к обители не за обетом, а за едой — и попадает на пересказ сказания. Обет он принимает голодным, добавляя пост к голоду, который и так его мучил. Ночует он в пустом доме, и туда, а не в святилище, приходит Лакшми. Ей он не верит сразу и перебирает, кем она может быть, — до того чужда ему мысль, что за ним пришли.