अथ ते विश्वकर्माणं शिल्पिनां वरम् अव्ययम् । ऊचुः समेत्य संहृष्टा राक्षसा रघुसत्तम ॥
गृहकर्ता भवान् एव देवानां हृदयेप्सितम् । अस्माकम् अपि तावत् त्वं गृहं कुरु महामते ॥
हिमवन्तं समाश्रित्य मेरुं मन्दरम् एव वा । महेश्वरगृहप्रख्यं गृहं नः क्रियतां महत् ॥
विश्वकर्मा ततस् तेषां राक्षसानां महाभुजः । निवासं कथयाम् आस शक्रस्येवामरावतीम् ॥
दक्षिणस्योदधेस् तीरे त्रिकूटो नाम पर्वतः । शिखरे तस्य शैलस्य मध्यमे ऽम्बुदसंनिभे । शकुनैर् अपि दुष्प्रापे टङ्कच्छिन्नचतुर्दिशि ॥
त्रिंशद्योजनविस्तीर्णा स्वर्णप्राकारतोरणा । मया लङ्केति नगरी शक्राज्ञप्तेन निर्मिता ॥
तस्यां वसत दुर्धर्षाः पुर्यां राक्षससत्तमाः । अमरावतीं समासाद्य सेन्द्रा इव दिवौकसः ॥
लङ्कादुर्गं समासाद्य राक्षसैर् बहुभिर् वृताः । भविष्यथ दुराधर्षाः शत्रूणां शत्रुसूदनाः ॥
विश्वकर्मवचः श्रुत्वा ततस् ते राम राक्षसाः । सहस्रानुचरा गत्वा लङ्कां ताम् अवसन् पुरीम् ॥
दृढप्राकारपरिखां हैमैर् गृहशतैर् वृताम् । लङ्काम् अवाप्य ते हृष्टा विहरन्ति निशाचराः ॥
atha te viśvakarmāṇaṃ śilpināṃ varam avyayam | ūcuḥ sametya saṃhṛṣṭā rākṣasā raghusattama ||
gṛhakartā bhavān eva devānāṃ hṛdayepsitam | asmākam api tāvat tvaṃ gṛhaṃ kuru mahāmate ||
himavantaṃ samāśritya meruṃ mandaram eva vā | maheśvaragṛhaprakhyaṃ gṛhaṃ naḥ kriyatāṃ mahat ||
viśvakarmā tatas teṣāṃ rākṣasānāṃ mahābhujaḥ | nivāsaṃ kathayām āsa śakrasyevāmarāvatīm ||
dakṣiṇasyodadhes tīre trikūṭo nāma parvataḥ | śikhare tasya śailasya madhyame 'mbudasaṃnibhe | śakunair api duṣprāpe ṭaṅkacchinnacaturdiśi ||
triṃśadyojanavistīrṇā svarṇaprākāratoraṇā | mayā laṅketi nagarī śakrājñaptena nirmitā ||
tasyāṃ vasata durdharṣāḥ puryāṃ rākṣasasattamāḥ | amarāvatīṃ samāsādya sendrā iva divaukasaḥ ||
laṅkādurgaṃ samāsādya rākṣasair bahubhir vṛtāḥ | bhaviṣyatha durādharṣāḥ śatrūṇāṃ śatrusūdanāḥ ||
viśvakarmavacaḥ śrutvā tatas te rāma rākṣasāḥ | sahasrānucarā gatvā laṅkāṃ tām avasan purīm ||
dṛḍhaprākāraparikhāṃ haimair gṛhaśatair vṛtām | laṅkām avāpya te hṛṣṭā viharanti niśācarāḥ ||
Затем ракшасы, собравшись радостными, сказали Вишвакарману, неувядающему лучшему из мастеров, о лучший из Рагху: «Ты строитель домов для богов, желанный их сердцу. Теперь и нам, великий умом, сделай дом: пусть нам будет построен великий дом, подобный дому Махешвары, с опорой на Химаван, Меру или Мандару». Тогда Вишвакарман описал могучеруким ракшасам жилище, подобное Амаравати Шакры: «На берегу южного океана есть гора по имени Трикута. На средней вершине этой горы, подобной туче, труднодостижимой даже для птиц и со всех сторон словно обрубленной резцом, мной по приказу Шакры создан город Ланка: тридцать йоджан шириной, с золотыми стенами и воротами. Живите в этом городе, лучшие ракшасы, как небожители с Индрой, достигнувшие Амаравати. Придя в крепость Ланку и окружённые множеством ракшасов, вы, сокрушители врагов, станете трудноприступными для противников». Услышав слово Вишвакармана, те ракшасы, Рама, пошли с тысячами спутников и поселились в городе Ланке. Получив Ланку с крепкой стеной, рвом и сотнями золотых домов, ночные странники радостно развлекались там.
299401fb52f0 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ланка снова появляется как город необычайной красоты и силы. Но в руках братьев она становится крепостью гордыни: внешний блеск города усиливает их чувство неуязвимости.