Mahabharata 3.222.9-16

Devanāgarī

असत्स्त्रीणां समाचारं सत्ये माम् अनुपृच्छसि ॥
असदाचरिते मार्गे कथं स्याद् अनुकीर्तनम् ॥
अनुप्रश्नः संशयो वा नैतत् त्वय्य् उपपद्यते ॥
तथा ह्य् उपेता बुद्ध्या त्वं कृष्णस्य महिषी प्रिया ॥
यदैव भर्ता जानीयान् मन्त्रमूलपरां स्त्रियम् ॥
उद्विजेत तदैवास्याः सर्पाद् वेश्मगताद् इव ॥
उद्विग्नस्य कुतः शान्तिर् अशान्तस्य कुतः सुखम् ॥
न जातु वशगो भर्ता स्त्रियाः स्यान् मन्त्रकारणात् ॥
अमित्रप्रहितांश् चापि गदान् परमदारुणान् ॥
मूलप्रवादैर् हि विषं प्रयच्छन्ति जिघांसवः ॥
जिह्वया यानि पुरुषस् त्वचा वाप्य् उपसेवते ॥
तत्र चूर्णानि दत्तानि हन्युः क्षिप्रम् असंशयम् ॥
जलोदरसमायुक्ताः श्वित्रिणः पलितास् तथा ॥
अपुमांसः कृताः स्त्रीभिर् जडान्धबधिरास् तथा ॥
पापानुगास् तु पापास् ताः पतीन् उपसृजन्त्य् उत ॥
न जातु विप्रियं भर्तुः स्त्रिया कार्यं कथं चन ॥

Transliteration (IAST)

asatstrīṇāṃ samācāraṃ satye mām anupṛcchasi ||
asadācarite mārge kathaṃ syād anukīrtanam ||
anupraśnaḥ saṃśayo vā naitat tvayy upapadyate ||
tathā hy upetā buddhyā tvaṃ kṛṣṇasya mahiṣī priyā ||
yadaiva bhartā jānīyān mantramūlaparāṃ striyam ||
udvijeta tadaivāsyāḥ sarpād veśmagatād iva ||
udvignasya kutaḥ śāntir aśāntasya kutaḥ sukham ||
na jātu vaśago bhartā striyāḥ syān mantrakāraṇāt ||
amitraprahitāṃś cāpi gadān paramadāruṇān ||
mūlapravādair hi viṣaṃ prayacchanti jighāṃsavaḥ ||
jihvayā yāni puruṣas tvacā vāpy upasevate ||
tatra cūrṇāni dattāni hanyuḥ kṣipram asaṃśayam ||
jalodarasamāyuktāḥ śvitriṇaḥ palitās tathā ||
apumāṃsaḥ kṛtāḥ strībhir jaḍāndhabadhirās tathā ||
pāpānugās tu pāpās tāḥ patīn upasṛjanty uta ||
na jātu vipriyaṃ bhartuḥ striyā kāryaṃ kathaṃ cana ||

Word-by-word

SanskritIASTMeaning

असत्स्त्रीणां समाचारं सत्ये माम् अनुपृच्छसि ॥ असदाचरिते मार्गे कथं स्याद् अनुकीर्तनम् ॥ अनुप्रश्नः संशयो वा नैतत् त्वय्य् उपपद्यते ॥ तथा ह्य् उपेता बुद्ध्या त्वं कृष्णस्य महिषी प्रिया ॥ यदैव भर्ता जानीयान् मन्त्रमूलपरां स्त्रियम् ॥ उद्विजेत तदैवास्याः सर्पाद् वेश्मगताद् इव ॥ उद्विग्नस्य कुतः शान्तिर् अशान्तस्य कुतः सुखम् ॥ न जातु वशगो भर्ता स्त्रियाः स्यान् मन्त्रकारणात् ॥ अमित्रप्रहितांश् चापि गदान् परमदारुणान् ॥ मूलप्रवादैर् हि विषं प्रयच्छन्ति जिघांसवः ॥ जिह्वया यानि पुरुषस् त्वचा वाप्य् उपसेवते ॥ तत्र चूर्णानि दत्तानि हन्युः क्षिप्रम् असंशयम् ॥ जलोदरसमायुक्ताः श्वित्रिणः पलितास् तथा ॥ अपुमांसः कृताः स्त्रीभिर् जडान्धबधिरास् तथा ॥ पापानुगास् तु पापास् ताः पतीन् उपसृजन्त्य् उत ॥ न जातु विप्रियं भर्तुः स्त्रिया कार्यं कथं चन ॥asatstrīṇāṃ samācāraṃ satye mām anupṛcchasi || asadācarite mārge kathaṃ syād anukīrtanam || anupraśnaḥ saṃśayo vā naitat tvayy upapadyate || tathā hy upetā buddhyā tvaṃ kṛṣṇasya mahiṣī priyā || yadaiva bhartā jānīyān mantramūlaparāṃ striyam || udvijeta tadaivāsyāḥ sarpād veśmagatād iva || udvignasya kutaḥ śāntir aśāntasya kutaḥ sukham || na jātu vaśago bhartā striyāḥ syān mantrakāraṇāt || amitraprahitāṃś cāpi gadān paramadāruṇān || mūlapravādair hi viṣaṃ prayacchanti jighāṃsavaḥ || jihvayā yāni puruṣas tvacā vāpy upasevate || tatra cūrṇāni dattāni hanyuḥ kṣipram asaṃśayam || jalodarasamāyuktāḥ śvitriṇaḥ palitās tathā || apumāṃsaḥ kṛtāḥ strībhir jaḍāndhabadhirās tathā || pāpānugās tu pāpās tāḥ patīn upasṛjanty uta || na jātu vipriyaṃ bhartuḥ striyā kāryaṃ kathaṃ cana ||Драупади упрекает Сатьябхаму, что та спрашивает о путях нечестных женщин; подозрения и такие вопросы не приличны любимой жене Кришны; если муж узнает, что жена полагается на мантры и корни, он испугается ее как змеи в доме, а испуганный не имеет покоя и счастья; муж никогда не становится послушным из-за мантр; враги через слухи о корнях дают яд, а порошки на языке или коже быстро убивают; нечестивые женщины делают мужей больными, бесплодными, глупыми, слепыми и глухими, поэтому жена никогда не должна делать мужу неприятное.

Translation

Драупади сказала: «Сатья, ты спрашиваешь меня о поведении нечестных женщин. Как можно восхвалять путь дурного поведения? Такой вопрос и такое сомнение тебе не подходят, ведь ты разумна и любима Кришной. Как только муж узнает, что женщина привязана к мантрам и корням, он испугается ее, как змеи, попавшей в дом. Откуда покой у испуганного? Откуда счастье у беспокойного? Муж никогда не станет послушным жене из-за мантр. Враги могут подсылать страшные снадобья; желающие убить под видом корней дают яд. Порошки, положенные на то, чего мужчина касается языком или кожей, без сомнения, быстро убивают. Женщины, следующие греху, делают мужей водяночными, прокаженными, седыми, бесплодными, глупыми, слепыми и глухими. Поэтому жена ни при каких обстоятельствах не должна делать мужу неприятное».

Commentary

Драупади отвергает магию власти как разрушение доверия. Отношение, построенное на страхе, уже потеряло дхарму.

Version

a08851f37b32 · published Jun 18, 2026, 6:49:32 AM UTC