सावित्र्य् उवाच
एवम् एतद् यथा वेत्थ संकल्पो नान्यथा हि वः ॥
न च किं चिद् रहस्यं मे श्रूयतां तथ्यम् अत्र यत् ॥
मृत्युर् मे भर्तुर् आख्यातो नारदेन महात्मना ॥
स चाद्य दिवसः प्राप्तस् ततो नैनं जहाम्य् अहम् ॥
सुप्तं चैनं यमः साक्षाद् उपागच्छत् सकिंकरः ॥
स एनम् अनयद् बद्ध्वा दिशं पितृनिषेविताम् ॥
अस्तौषं तम् अहं देवं सत्येन वचसा विभुम् ॥
पञ्च वै तेन मे दत्ता वराः शृणुत तान् मम ॥
चक्षुषी च स्वराज्यं च द्वौ वरौ श्वशुरस्य मे ॥
लब्धं पितुः पुत्रशतं पुत्राणाम् आत्मनः शतम् ॥
चतुर्वर्षशतायुर् मे भर्ता लब्धश् च सत्यवान् ॥
भर्तुर् हि जीवितार्थं तु मया चीर्णं स्थिरं व्रतम् ॥
एतत् सत्यं मयाख्यातं कारणं विस्तरेण वः ॥
यथा वृत्तं सुखोदर्कम् इदं दुःखं महन् मम ॥
ऋषय ऊचुः
निमज्जमानं व्यसनैर् अभिद्रुतं; कुलं नरेन्द्रस्य तमोमये ह्रदे ॥
त्वया सुशीले धृतधर्मपुण्यया; समुद्धृतं साध्वि पुनः कुलीनया ॥
मार्कण्डेय उवाच
तथा प्रशस्य ह्य् अभिपूज्य चैव ते; वरस्त्रियं ताम् ऋषयः समागताः ॥
नरेन्द्रम् आमन्त्र्य सपुत्रम् अञ्जसा; शिवेन जग्मुर् मुदिताः स्वम् आलयम् ॥
sāvitry uvāca
evam etad yathā vettha saṃkalpo nānyathā hi vaḥ ||
na ca kiṃ cid rahasyaṃ me śrūyatāṃ tathyam atra yat ||
mṛtyur me bhartur ākhyāto nāradena mahātmanā ||
sa cādya divasaḥ prāptas tato nainaṃ jahāmy aham ||
suptaṃ cainaṃ yamaḥ sākṣād upāgacchat sakiṃkaraḥ ||
sa enam anayad baddhvā diśaṃ pitṛniṣevitām ||
astauṣaṃ tam ahaṃ devaṃ satyena vacasā vibhum ||
pañca vai tena me dattā varāḥ śṛṇuta tān mama ||
cakṣuṣī ca svarājyaṃ ca dvau varau śvaśurasya me ||
labdhaṃ pituḥ putraśataṃ putrāṇām ātmanaḥ śatam ||
caturvarṣaśatāyur me bhartā labdhaś ca satyavān ||
bhartur hi jīvitārthaṃ tu mayā cīrṇaṃ sthiraṃ vratam ||
etat satyaṃ mayākhyātaṃ kāraṇaṃ vistareṇa vaḥ ||
yathā vṛttaṃ sukhodarkam idaṃ duḥkhaṃ mahan mama ||
ṛṣaya ūcuḥ
nimajjamānaṃ vyasanair abhidrutaṃ; kulaṃ narendrasya tamomaye hrade ||
tvayā suśīle dhṛtadharmapuṇyayā; samuddhṛtaṃ sādhvi punaḥ kulīnayā ||
mārkaṇḍeya uvāca
tathā praśasya hy abhipūjya caiva te; varastriyaṃ tām ṛṣayaḥ samāgatāḥ ||
narendram āmantrya saputram añjasā; śivena jagmur muditāḥ svam ālayam ||
Савитри сказала: «Все так, как вы думаете; нет у меня тайны. Нарада предсказал смерть моего мужа, и сегодня наступил этот день. Поэтому я не оставила его. К спящему Сатьявану пришел сам Яма со слугами, связал его и повел на юг, где пребывают предки. Я восхвалила владыку истинной речью, и он дал мне пять даров. Два дара моему свекру - зрение и царство; моему отцу - сто сыновей; мне самой - сто сыновей; и Сатьяван, мой муж, получил четыреста лет жизни. Ради жизни мужа я совершила твердый обет. Это истинная причина моей великой скорби, которая закончилась счастьем». Риши сказали: «Добронравная, держащая дхарму, ты спасла царский род, тонувший в темном озере бед». Восхвалив и почтив эту лучшую женщину, собравшиеся риши радостно простились с царем и сыном и ушли домой с благословениями».
34c67edeb9df · published Jun 18, 2026, 7:51:36 AM UTC
Page between verses with
Подвиг Савитри назван спасением рода. Верность здесь не частное чувство, а сила, поднимающая из беды родителей, мужа, будущих детей и царство.