ततः शब्दो महान् आसीद् वसुदेवस्य वेश्मनि ॥
दारुणः क्रोशतीनां च रुदतीनां च योषिताम् ॥
प्रकीर्णमूर्धजाः सर्वा विमुक्ताभरणस्रजः ॥
उरांसि पाणिभिर् घ्नन्त्यो व्यलपन् करुणं स्त्रियः ॥
तं देवकी च भद्रा च रोहिणी मदिरा तथा ॥
अन्वारोढुं व्यवसिता भर्तारं योषितां वराः ॥
ततः शौरिं नृयुक्तेन बहुमाल्येन भारत ॥
यानेन महता पार्थो बहिर् निष्क्रामयत् तदा ॥
तम् अन्वयुस् तत्र तत्र दुःखशोकसमाहताः ॥
द्वारकावासिनः पौराः सर्व एव नरर्षभ ॥
tataḥ śabdo mahān āsīd vasudevasya veśmani ||
dāruṇaḥ krośatīnāṃ ca rudatīnāṃ ca yoṣitām ||
prakīrṇamūrdhajāḥ sarvā vimuktābharaṇasrajaḥ ||
urāṃsi pāṇibhir ghnantyo vyalapan karuṇaṃ striyaḥ ||
taṃ devakī ca bhadrā ca rohiṇī madirā tathā ||
anvāroḍhuṃ vyavasitā bhartāraṃ yoṣitāṃ varāḥ ||
tataḥ śauriṃ nṛyuktena bahumālyena bhārata ||
yānena mahatā pārtho bahir niṣkrāmayat tadā ||
tam anvayus tatra tatra duḥkhaśokasamāhatāḥ ||
dvārakāvāsinaḥ paurāḥ sarva eva nararṣabha ||
Then a great uproar arose in Vasudeva's house — a dreadful sound of wailing and weeping women, O bull among the Bharatas. Devaki, Rohini, Bhadra, and Madira — all followed him to the pyre.
379997836412 · published Jun 21, 2026, 1:35:00 AM UTC
Available inRUENPage between verses with
The four wives of Vasudeva — Devaki, who bore Krishna, and the others — share their husband's final departure. Their names are recorded with deliberate precision: in this tradition nothing is lost; each of them is granted her place in eternal remembrance.