मा तुद मुञ्च पटान्तम् इति स्फुटकुटिलमुखं स्मितमिश्रम्षाडवम् इव प्रीतिश्रितभुजबलराशिर् अघारिर् अकृष्टम्सखि हे पश्य नयनसुखसारम्रसिकमुकुटतनुयुगलम् अधि श्रितबहुविधमदनविकारम्चटुलितविकटचिल्लिधनुरर्पितशाणितशोणकटाक्षातर्जति दयितम् इमं तद् अपि प्रतिपरिरम्भणरसदक्षामुखम् अतिपूतम् इदं युवतिव्रजरसनारसितम् अखण्डम्स्पर्शय मा दयितेत्य् अभिधाय पुनर् धयति प्रियगण्डम्विरम सतीत्वम् अजनि मम खण्डितम् इति हितम् अपि तव सिद्धम्इति सा रुषेव रदैर् निजवल्लभम् अधरे रचयति विद्धम्
mā tuda muñca paṭāntam iti sphuṭa-kuṭila-mukhaṁ smita-miśramṣāḍavam iva prīti-śrita-bhuja-bala-rāśir aghārir akṛṣṭamsakhi he paśya nayana-sukha-sāramrasika-mukuṭa-tanu-yugalam adhi śrita-bahu-vidha-madana-vikāramcaṭulita-vikaṭa-cilli-dhanur-arpita-śāṇita-śoṇa-kaṭākṣātarjati dayitam imaṁ tad api prati-parirambhaṇa-rasa-dakṣāmukham ati-pūtam idaṁ yuvati-vraja-rasanā-rasitam akhaṇḍamsparśaya mā dayitety abhidhāya punar dhayati priya-gaṇḍamvirama satītvam ajani mama khaṇḍitam iti hitam api tava siddhamiti sā ruṣeva radair nija-vallabham adhare racayati viddham
metre not identified
«Не мучь! Отпусти край одежды!» — говорит она с явно сердитым лицом, в котором прячется улыбка, а Враг Агхи руками, полными любви, притягивает её к себе. Подруга, смотри — вот суть отрады для глаз: двое, венцы ценителей, полные всяческих волнений любви! Её алые взгляды — стрелы на луке дрожащих бровей, она грозит милому — и всё же умело отвечает на объятия. «Твоё лицо чистейшее — его облизали языки всех девушек Враджа! Не давай его касаться, милый!» — сказав так, она снова целует щёку милого. «Перестань! Моя верность нарушена — вот и твоя цель достигнута!» — и будто в гневе кусает милого в губу.
0d8cbed9c3e4 · published Sep 28, 2026, 8:00:00 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Песня в раге varāḍī: одна подруга показывает другой сцену из-за кустов. Радха бранится — и тут же обнимает; каждый упрёк она сопровождает лаской. Это vāmya, «строптивость», которую Рупа в «Удджвала-ниламани» считает украшением любви.