आदित्याश् च ततः साध्या विश्वे ऽथ वसवस् तथा शरण्यं शरणं विष्णुम् उपतस्थुर् महाबलम् ॥
देवं ब्रह्ममयं यज्ञं ब्रह्मदेवं सनातनम् भूतभव्यभविष्यस्य प्रभुं लोकनमस्कृतम् नारायणं विभुः देवाः शरण्यं शरण्यं गताः ॥
त्रायस्व नो ऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर् वधात् त्वं हि न परमो देवस् त्वं हि न परमो गुरुः त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयावह क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भवस्व नः ॥
भयं त्यजध्वम् अमरा अभयं वो ददाम्य् अहम् तथैव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥
एषो ऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् अवध्यम् अमरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्मि तम् ॥
एवम् उक्त्वा स भगवान् विसृज्य त्रिदशेश्वरान् हिरण्यकशिपो राजन्न् आजगाम हरिः सभाम् ॥
नरस्य कृत्वार्धतनुं सिंहस्यार्धतनुं तथा नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ॥
जीमूतघनसंकाशो जीमूतघननिस्वनः जीमूतघनदीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ॥
दैत्यं सो ऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् दृप्तैर् दैत्यगणैर् गुप्तं हतवान् एकपाणिना ॥
ādityāś ca tataḥ sādhyā viśve 'tha vasavas tathā śaraṇyaṃ śaraṇaṃ viṣṇum upatasthur mahābalam ||
devaṃ brahmamayaṃ yajñaṃ brahmadevaṃ sanātanam bhūtabhavyabhaviṣyasya prabhuṃ lokanamaskṛtam nārāyaṇaṃ vibhuḥ devāḥ śaraṇyaṃ śaraṇyaṃ gatāḥ ||
trāyasva no 'dya deveśa hiraṇyakaśipor vadhāt tvaṃ hi na paramo devas tvaṃ hi na paramo guruḥ tvaṃ hi naḥ paramo dhātā brahmādīnāṃ surottama ||
utphullāmbujapatrākṣa śatrupakṣabhayāvaha kṣayāya ditivaṃśasya śaraṇaṃ tvaṃ bhavasva naḥ ||
bhayaṃ tyajadhvam amarā abhayaṃ vo dadāmy aham tathaiva tridivaṃ devāḥ pratipadyata māciram ||
eṣo 'haṃ sagaṇaṃ daityaṃ varadānena darpitam avadhyam amarendrāṇāṃ dānavendraṃ nihanmi tam ||
evam uktvā sa bhagavān visṛjya tridaśeśvarān hiraṇyakaśipo rājann ājagāma hariḥ sabhām ||
narasya kṛtvārdhatanuṃ siṃhasyārdhatanuṃ tathā nārasiṃhena vapuṣā pāṇiṃ saṃspṛśya pāṇinā ||
jīmūtaghanasaṃkāśo jīmūtaghananisvanaḥ jīmūtaghanadīptaujā jīmūta iva vegavān ||
daityaṃ so 'tibalaṃ dṛptaṃ dṛptaśārdūlavikramam dṛptair daityagaṇair guptaṃ hatavān ekapāṇinā ||
«Тогда боги обратились к великосильному Вишну, прибежищу, как к своему прибежищу. Они пришли к Нараяне, всепроникающему защитнику, к божественной жертве, сотканной из Брахмана, к вечному богу-Брахману, владыке прошлого, будущего и настоящего, почитаемому мирами, и сказали: “Защити нас сегодня, владыка богов, от гибели от Хираньякашипу. Ты наш высший бог, высший учитель и высший держатель, о лучший из богов, для Брахмы и прочих. Ради уничтожения рода Дити будь нашим прибежищем”. Вишну сказал: “Боги, возвращайтесь на небо без промедления; я убью того владыку данавов, неуязвимого для царей бессмертных”. О царь, Хари пришёл в собрание Хираньякашипу в облике Нарасимхи. Сияя мощью как грозовая туча и стремительный как облако, он одной рукой убил того, кого охраняли гордые сонмы дайтьев».
5d6c52bb3bdf · publicado 22 jun 2026, 3:30:54 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Нарасимха отвечает на невозможность, созданную даром Хираньякашипу. Там, где мирские категории не могут найти выход, Господь проявляет облик, превосходящий все условия.