स्वपुत्रपौत्रबान्धवैः परांश्च संहरेत्स वै । पतन्ति ते स्वदंष्ट्रया हता आहवेऽथ लुब्धकाः । पतन्ति पादहस्तकाः स्थितस्य वेगभ्रामणैः । स लुब्धगर्जमेव तं वराहोऽपश्यदागतम्
स्वतेजसा विनाशितं मुखाग्रदंष्ट्रयाहतम् । गतः स यत्र भूपतिः स वाञ्छते न सङ्गरम्
इक्ष्वाकुनाथं सुमहत्प्रसह्य सन्त्रास्य क्रुद्धः स हि शूकरेशः । युद्धं वने वाञ्छति तेन सार्धमिक्ष्वाकुणा सङ्गरहर्षयुक्तः
वाराहः पुनरेव युद्धकुशलः संवाञ्छते सङ्गरम् । तुण्डाग्रेण सुतीक्ष्णदन्तनखरैः क्रुद्धो धरां क्षोभयन् । हुङ्कारोच्चारगर्वात्प्रहरति विमलं भूपतिं तं च राजन् । विष्णुपराक्रमं मनुसुतस्त्वानन्दरोमाञ्चितः
देवारिं मनसा विचिन्त्य सहसा वाराहरूपेण वै । सम्प्रेक्ष्यैव महाबलं बहुतरं युक्तं त्वरा वारणम् । सैन्यं कोलविनाशनाय सहसा सङ्गृह्य सङ्गृह्यताम्
सुबाणखड्गधारिणो भृशुण्डिभिश्च मुद्गरैः । सपाशपाणयो लुब्धका नदन्ति तत्र तत्पराः । निवारितो न तिष्ठते हया गजाश्च ये गताः
svaputrapautrabāndhavaiḥ parāṃśca saṃharetsa vai | patanti te svadaṃṣṭrayā hatā āhave'tha lubdhakāḥ | patanti pādahastakāḥ sthitasya vegabhrāmaṇaiḥ | sa lubdhagarjameva taṃ varāho'paśyadāgatam
svatejasā vināśitaṃ mukhāgradaṃṣṭrayāhatam | gataḥ sa yatra bhūpatiḥ sa vāñchate na saṅgaram
ikṣvākunāthaṃ sumahatprasahya santrāsya kruddhaḥ sa hi śūkareśaḥ | yuddhaṃ vane vāñchati tena sārdhamikṣvākuṇā saṅgaraharṣayuktaḥ
vārāhaḥ punareva yuddhakuśalaḥ saṃvāñchate saṅgaram | tuṇḍāgreṇa sutīkṣṇadantanakharaiḥ kruddho dharāṃ kṣobhayan | huṅkāroccāragarvātpraharati vimalaṃ bhūpatiṃ taṃ ca rājan | viṣṇuparākramaṃ manusutastvānandaromāñcitaḥ
devāriṃ manasā vicintya sahasā vārāharūpeṇa vai | samprekṣyaiva mahābalaṃ bahutaraṃ yuktaṃ tvarā vāraṇam | sainyaṃ kolavināśanāya sahasā saṅgṛhya saṅgṛhyatām
subāṇakhaḍgadhāriṇo bhṛśuṇḍibhiśca mudgaraiḥ | sapāśapāṇayo lubdhakā nadanti tatra tatparāḥ | nivārito na tiṣṭhate hayā gajāśca ye gatāḥ
Со своими сыновьями, внуками и роднёю он губит врагов; падают те ловцы, убитые его клыком в схватке; падают с руками и ногами от стремительных верчений стоящего. И самый рёв ловцов увидел вепрь пришедшим — погубленным его силою, поражённым клыком на конце морды. Он ушёл туда, где владыка земли, — а тот битвы не желает. Одолев и устрашив весьма великого владыку Икшваку, разгневанный владыка вепрей желает боя в лесу вместе с тем Икшваку, радуясь битве. Вновь искусный в бою вепрь жаждет схватки: концом рыла, весьма острыми зубами и когтями, сотрясая землю, от гордого рыка ударяет он безупречного владыку земли, о царь; а сын Ману, отвагою равный Вишну, — в восторге, со вставшими волосками. Помыслив умом о враге богов, вдруг явившемся в облике вепря, и оглядев многосильного, он спешно собрал весьма большое снаряжённое слоновое войско для погубления вепря: «Да будет взят!» Со стрелами и мечами, с бхришунди и палицами, с петлями в руках кричат там усердные; остановленный, он не стоит на месте — кони и слоны, которые подошли…
c189f54a2538 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:33 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Царь, только что звавший вепря на бой, боя не желает, а вепрь вдруг напомнил ему «врага богов в облике вепря» — тень Вараху. Сравнение работает против охотника: тот, кого он бьёт, оказывается похож на воплощение Хари.