सा तत्र न सुखं लेभे विवेशान्यतमं वनम् । सखीरथसमायुक्ता विष्णुमायाविमोहिता
ततो विलोकयामास विपिनं तरुसङ्कलम् । उरुपाषाणसंरुद्धं कुरङ्गाक्षी भयावहम्
सिंहव्याघ्रभयाकीर्णं शृगालव्यालसेवितम् । द्रुमैः स्पृशच्छिखाकाशैर्गुहासु ध्वान्तपूरितम्
वनं विलोक्य सा भीमं चकिता चपलेक्षणा । स्मरदूतीं सखीं वृन्दा जगाद रथवाहिनीम् ॥ रथं प्रेषय मे शीघ्रं स्मरदूति गृहं प्रति
नाहं जानामि दिग्भागं न यामि क्व रथं सखि । श्रान्ता अश्वाः प्रवर्तन्ते मार्गश्चात्र न विद्यते
प्रेरितो दैवकेनापि स्यन्दनो यातु यत्र च । अत्र कोऽपि च मांसादो भक्षयिष्यति नान्यथा
इत्युक्ता सा द्रुततरा रथं शीघ्रमवाहयत् । स रथो वेगतः प्राप्तो यत्र सिद्धा मुदान्विताः ॥ तत्र सिद्धाश्च दृश्यन्ते काननं च भयावहम् । न यत्र प्रबलो वायुर्न शब्दः पक्षिणामपि
न च तेजःप्रकाशोऽस्ति न जलं प्रदिशो दिशः । तत्र प्राप्तरथस्यापि लक्षणोऽभूद्विपर्ययः
अश्वतर्यो न हेषन्ते न च शब्दश्च नेमिजः । न चलन्ति पताकास्ता घण्टिका न क्वणन्ति च
न स्वनन्ति महाघण्टा ध्वजस्तम्भे निवेशिताः । विलोक्यैवंविधं प्राह तत्र वृन्दा सखीं प्रति
स्मरदूति क्व यास्यामो व्याघ्रसिंहभयं वनम् । न गृहे न सुखं राज्ये मम जातं वने सखि
शृणुष्व देवि पश्य त्वं पुरः शैलोऽतिदारुणः । दृष्ट्वाग्रतो न गच्छन्ति तुरङ्ग्यो भयविह्वलाः
sā tatra na sukhaṃ lebhe viveśānyatamaṃ vanam | sakhīrathasamāyuktā viṣṇumāyāvimohitā
tato vilokayāmāsa vipinaṃ tarusaṅkalam | urupāṣāṇasaṃruddhaṃ kuraṅgākṣī bhayāvaham
siṃhavyāghrabhayākīrṇaṃ śṛgālavyālasevitam | drumaiḥ spṛśacchikhākāśairguhāsu dhvāntapūritam
vanaṃ vilokya sā bhīmaṃ cakitā capalekṣaṇā | smaradūtīṃ sakhīṃ vṛndā jagāda rathavāhinīm || rathaṃ preṣaya me śīghraṃ smaradūti gṛhaṃ prati
nāhaṃ jānāmi digbhāgaṃ na yāmi kva rathaṃ sakhi | śrāntā aśvāḥ pravartante mārgaścātra na vidyate
prerito daivakenāpi syandano yātu yatra ca | atra ko'pi ca māṃsādo bhakṣayiṣyati nānyathā
ityuktā sā drutatarā rathaṃ śīghramavāhayat | sa ratho vegataḥ prāpto yatra siddhā mudānvitāḥ || tatra siddhāśca dṛśyante kānanaṃ ca bhayāvaham | na yatra prabalo vāyurna śabdaḥ pakṣiṇāmapi
na ca tejaḥprakāśo'sti na jalaṃ pradiśo diśaḥ | tatra prāptarathasyāpi lakṣaṇo'bhūdviparyayaḥ
aśvataryo na heṣante na ca śabdaśca nemijaḥ | na calanti patākāstā ghaṇṭikā na kvaṇanti ca
na svananti mahāghaṇṭā dhvajastambhe niveśitāḥ | vilokyaivaṃvidhaṃ prāha tatra vṛndā sakhīṃ prati
smaradūti kva yāsyāmo vyāghrasiṃhabhayaṃ vanam | na gṛhe na sukhaṃ rājye mama jātaṃ vane sakhi
śṛṇuṣva devi paśya tvaṃ puraḥ śailo'tidāruṇaḥ | dṛṣṭvāgrato na gacchanti turaṅgyo bhayavihvalāḥ
Она не обрела там покоя и вошла в другой лес, вместе с подругой и колесницей, обманутая майей Вишну. Затем ланеокая оглядела дебри, полные дерев, загромождённые огромными камнями, наводящие страх, полные страха от львов и тигров, населённые шакалами и змеями, с деревьями, чьи вершины касаются неба, наполненные мраком в пещерах. Увидев страшный лес, встревоженная, с беспокойным взором, Вринда сказала подруге Смарадути, правящей колесницей: «Поворачивай скоро мою колесницу к дому, о Смарадути». — «Не знаю я стороны света и не ведаю, куда правлю, о подруга; кони идут утомлённые, а дороги здесь нет. Влекомая судьбою, да идёт колесница куда придётся; здесь кто-нибудь мясоед съест нас — не иначе». Так сказанная, та весьма поспешно погнала колесницу; и колесница стремительно прибыла туда, где видятся радостные сиддхи и страшный лес: где ни сильного ветра, ни голоса птиц, ни сияния света, ни воды, ни сторон, ни промежутков. У прибывшей туда колесницы и признак стал превратным: мулицы не ржут, нет звука, рождённого ободом, не колышутся те стяги, не звенят бубенцы, не гудят большие колокола, укреплённые на древке знамени. Увидев такое, сказала там Вринда подруге: «Смарадути, куда пойдём мы? Лес страшен тиграми и львами. Ни в доме, ни в царстве не стало мне счастья — и в лесу тоже, о подруга».
1956424ce8d5 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:52 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Наваждение выдаёт себя тем, что в нём выключен звук: колесница едет, а обод не скрипит, колокола на древке молчат, мулицы не ржут. Мир вокруг перестал отзываться. И жалоба её проста и полна: ни дома, ни в царстве, ни здесь — счастья нет нигде. Ловушка захлопнулась ещё до того, как показался ловец.