स संग्रामो महाभीमः सूर्यस्योदयनं प्रति । रक्षसां वानराणां च तुमुलः समपद्यत ॥
ते गदाभिर् विचित्राभिः प्रासैः खड्गैः परश्वधैः । अन्योन्यं समरे जघ्नुस् तदा वानरराक्षसाः ॥
मातंगरथकूलस्य वाजिमत्स्या ध्वजद्रुमाः । शरीरसंघाटवहाः प्रसस्रुः शोणितापगाः ॥
ध्वजवर्मरथान् अश्वान् नानाप्रहरणानि च । आप्लुत्याप्लुत्य समरे वानरेन्द्रा बभञ्जिरे ॥
केशान् कर्णललाटांश् च नासिकाश् च प्लवंगमाः । रक्षसां दशनैस् तीक्ष्णैर् नखैश् चापि व्यकर्तयन् ॥
एकैकं राक्षसं संख्ये शतं वानरपुंगवाः । अभ्यधावन्त फलिनं वृक्षं शकुनयो यथा ॥
तथा गदाभिर् गुर्वीभिः प्रासैः खड्गैः परश्वधैः । निर्जघ्नुर् वानरान् घोरान् राक्षसाः पर्वतोपमाः ॥
राक्षसैर् वध्यमानानां वानराणां महाचमूः । शरण्यं शरणं याता रामं दशरथात्मजम् ॥
sa saṃgrāmo mahābhīmaḥ sūryasyodayanaṃ prati | rakṣasāṃ vānarāṇāṃ ca tumulaḥ samapadyata ||
te gadābhir vicitrābhiḥ prāsaiḥ khaḍgaiḥ paraśvadhaiḥ | anyonyaṃ samare jaghnus tadā vānararākṣasāḥ ||
mātaṃgarathakūlasya vājimatsyā dhvajadrumāḥ | śarīrasaṃghāṭavahāḥ prasasruḥ śoṇitāpagāḥ ||
dhvajavarmarathān aśvān nānāpraharaṇāni ca | āplutyāplutya samare vānarendrā babhañjire ||
keśān karṇalalāṭāṃś ca nāsikāś ca plavaṃgamāḥ | rakṣasāṃ daśanais tīkṣṇair nakhaiś cāpi vyakartayan ||
ekaikaṃ rākṣasaṃ saṃkhye śataṃ vānarapuṃgavāḥ | abhyadhāvanta phalinaṃ vṛkṣaṃ śakunayo yathā ||
tathā gadābhir gurvībhiḥ prāsaiḥ khaḍgaiḥ paraśvadhaiḥ | nirjaghnur vānarān ghorān rākṣasāḥ parvatopamāḥ ||
rākṣasair vadhyamānānāṃ vānarāṇāṃ mahācamūḥ | śaraṇyaṃ śaraṇaṃ yātā rāmaṃ daśarathātmajam ||
К восходу солнца началась очень страшная и бурная битва ракшасов и ванаров. Тогда ванары и ракшасы били друг друга в бою разнообразными булавами, дротиками, мечами и секирами. Потекли реки крови, где слоны и колесницы были словно берега, кони — словно рыбы, знамёна — словно деревья, а потоки несли груды тел. Владыки ванаров, снова и снова прыгая в битве, разбивали знамёна, панцири, колесницы, коней и разные оружия. Прыгуны острыми зубами и когтями разрывали волосы, уши, лбы и носы ракшасов. На каждого ракшаса в бою набрасывалась сотня быков ванаров, как птицы на плодоносное дерево. Так же ракшасы, подобные горам, тяжёлыми булавами, дротиками, мечами и секирами убивали страшных ванаров. Великое войско ванаров, убиваемое ракшасами, прибегло к Раме, сыну Дашаратхи, как к достойному прибежищу.
d329584a4c18 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Битва снова доходит до предела сил ванаров. Их прибежище — не собственная численность, а Рама; именно к Нему они обращаются, когда обычная сила исчерпана.