शोकैः कैश्चित्तनुत्यागस्तिस्रः पुंसां विडम्बनाः । दाराः पुत्रास्तथा भ्राता देशाश्च बान्धवास्तथा ॥
पुनर्लभ्या इमे सर्वे पुनर्लभ्या न चासवः । न मुक्तो विषयो धर्मो न च कर्म कृतं त्वया ॥
वर्तमाने गते मूढ भविष्यं जन्म दुर्लभम् । मम माता मम पिता भार्या भ्राता धनं मम ॥
निष्फलं याति वै जन्म नृणां ममतया तया । एवं प्रबोधितः सम्यक्तेन वीरवरेण सः ॥
दौर्मनस्यं परित्यज्य तस्थौ तत्रैव जैमिने । ततस्तु गन्धिनी प्रीत्या हसन्ती स्वगृहं गता ॥ गत्वा च माधवं मञ्चे स्वपन्तं सा ददर्श ह ॥
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ दुर्बुद्धे भ्रमस्तेऽविफलोऽभवत् । विवाहकाले सा कन्या बभूवान्तर्हिता स्वयम् ॥
एवं तस्या वचः श्रुत्वा समुत्तस्थौ स माधवः । विललापाकुलः शोकैर्महद्भिः क्ष्मातले लुठन् ॥
śokaiḥ kaiścittanutyāgastisraḥ puṃsāṃ viḍambanāḥ | dārāḥ putrāstathā bhrātā deśāśca bāndhavāstathā ||
punarlabhyā ime sarve punarlabhyā na cāsavaḥ | na mukto viṣayo dharmo na ca karma kṛtaṃ tvayā ||
vartamāne gate mūḍha bhaviṣyaṃ janma durlabham | mama mātā mama pitā bhāryā bhrātā dhanaṃ mama ||
niṣphalaṃ yāti vai janma nṛṇāṃ mamatayā tayā | evaṃ prabodhitaḥ samyaktena vīravareṇa saḥ ||
daurmanasyaṃ parityajya tasthau tatraiva jaimine | tatastu gandhinī prītyā hasantī svagṛhaṃ gatā || gatvā ca mādhavaṃ mañce svapantaṃ sā dadarśa ha ||
uttiṣṭhottiṣṭha durbuddhe bhramaste'viphalo'bhavat | vivāhakāle sā kanyā babhūvāntarhitā svayam ||
evaṃ tasyā vacaḥ śrutvā samuttasthau sa mādhavaḥ | vilalāpākulaḥ śokairmahadbhiḥ kṣmātale luṭhan ||
«Оставление тела от каких-то скорбей — три насмешки над людьми. Жёны, сыновья, брат, страны и родичи — все эти обретаемы вновь, а жизненные силы вновь не обретаемы. Ни предмет не оставлен тобою, ни дхарма, ни дело не совершено. Когда настоящее ушло, о глупец, будущее рождение труднодостижимо. «Моя мать, мой отец, жена, брат, моё богатство» — тем самым чувством «моё» рождение у людей становится бесплодным». Так вразумлённый как должно тем Вираварой, он оставил уныние и остался там же, о Джаймини. Затем торговка благовониями с радостью, смеющаяся, пошла в свой дом; придя, она увидела Мадхаву, спящего на ложе. «Встань, встань, о злоумный; скитание твоё оказалось бесплодным: в час свадьбы та дева сама сокрылась».
2162f10f463b · опубликовано 3 сент. 2026 г., 04:14:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Довод против самоубийства прост до грубости: всё остальное вернуть можно, дыхание — нет. И тут же названо, из чего растёт вся беда: из слова «моё».