अथ कस्मिन्नपि रसमये समये मणिकिरणप्रघणे प्रघणे सदयं मुत्सङ्गमुत्सङ्गमारोप्य जनन्या जनन्यायविदया श्रीयशोदया श्रीयशोदयाश्रिया लाल्यमानो मानोन्नतधीरधीनमायो मायोगरुचिरो रुचिरोपितनरदारकलीलो ज्ञानघनोऽज्ञानघनोदको भ्रमयन् कृतप्राकृतचरितोऽचरितोहः स बालकृष्णः संगंस्यमानमतिरंस्यमानमतिरम्बरान्तरिष्यमाणमुपशमाय प्रमाय प्रबलानिलरूपं दानवं तदा नवं ततान गरिमाणम् ॥8॥
atha kasminnapi rasamaye samaye maṇikiraṇapraghaṇe praghaṇe sadayaṁ mutsaṅgamutsaṅgamāropya jananyā jananyāyavidayā śrīyaśodayā śrīyaśodayāśriyā lālyamāno mānonnatadhīradhīnamāyo māyogaruciro ruciropita-naradārakalīlo jñānaghano'jñānaghanodako bhramayan kṛtaprākṛtacarito'caritohaḥ sa bālakṛṣṇaḥ saṁgaṁsyamānamatiraṁsyamānamatirambarāntariṣyamāṇamupaśamāya pramāya prabalānilarūpaṁ dānavaṁ tadā navaṁ tatāna garimāṇam ||8||
Однажды, в сладостное время, на крыльце, озарённом лучами самоцветов, мать, Шри Яшода, знающая обычаи матерей, с любовью держала его на коленях и ласкала — его, у кого высокий, твёрдый разум и кто властвует над майей, прекрасного йогой, играющего в человеческого ребёнка, сгусток знания, облако, скрывающее знание, творящего обычные деяния и невиданные чудеса. И тогда маленький Кришна, зная, что приближается демон в облике сильного ветра, готовый унести его в небо, — чтобы усмирить его, — стал необычайно тяжёлым.
0d07f6f128a6 · 发布于 2026年9月28日 22:32:51 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Тринаварта, демон-вихрь, послан Камсой (ШБ 10.7.18–20). Кришна, почуяв его, стал тяжёлым, чтобы мать не пострадала.