तद् वचनं यथा—अहं किल रेवतसपर्यायककुद्मिनामा प्राक्तनराजग्रामान् आकर्णयता भवता कर्णगोचरताम् आनीत एवास्मि । स खल्व् अहम् अनया नवतनयया साकं नाकं व्यतीत्य ब्रह्मणः स्थानं प्रति प्रस्थानं कृतवान् । कारणं तु प्राचीना वयं नार्वाचीना इव भङ्गीभिः सप्रसङ्गीकरवाम; किन्तु प्राञ्जलम् एवेदं वेदम् इव कर्णासञ्जनं नीयताम् । तस्याः खल्व् अस्या विलक्षणं लक्षणम् आलक्ष्य सलक्षणं नरम् अनालक्ष्य वरतायोग्यम् एव प्रष्टुं स्रष्टुः समीपम् एतया तं विलोकयितुम् अभ्युपेतया समम् अगमम् इति । स्रष्टा तु तदा नाट्यद्रष्टासीत् । पश्चात् तु तत्कौतुकाविष्टचरं स्मितम् आचरन् माम् आदिष्टवान्—अत्र खल्व् अल्पतया यः कल्पते कालः, स तु तत्र कल्पकल्पस् तस्माद् भवद्दृष्टः सर्वश् च कालस्पृष्टताम् अवाप, न च कश्चित् तदामुष्याः परमायुषाया विचित्रलक्षणपवित्रतनोः सुतनोः पतियोग्यां गतिम् अवाप । सम्प्रति तु प्रतीमः—श्रीकृष्णाग्रजन्मा रामवर्मा खल्व् अस्याः शर्मार्थं भवेद् इति ।
tad vacanaṁ yathā—ahaṁ kila revata-sa-paryāya-kakudmi-nāmā prāktana-rāja-grāmān ākarṇayatā bhavatā karṇa-gocaratām ānīta evāsmi | sa khalv aham anayā nava-tanayayā sākaṁ nākaṁ vyatītya brahmaṇaḥ sthānaṁ prati prasthānaṁ kṛtavān | kāraṇaṁ tu prācīnā vayaṁ nārvācīnā iva bhaṅgībhiḥ sa-prasaṅgīkaravāma; kintu prāñjalam evedaṁ vedam iva karṇāsañjanaṁ nīyatām | tasyāḥ khalv asyā vilakṣaṇaṁ lakṣaṇam ālakṣya sa-lakṣaṇaṁ naram anālakṣya varatā-yogyam eva praṣṭuṁ sraṣṭuḥ samīpam etayā taṁ vilokayitum abhyupetayā samam agamam iti | sraṣṭā tu tadā nāṭya-draṣṭāsīt | paścāt tu tat-kautukāviṣṭa-caraṁ smitam ācaran mām ādiṣṭavān—atra khalv alpatayā yaḥ kalpate kālaḥ, sa tu tatra kalpa-kalpas tasmād bhavad-dṛṣṭaḥ sarvaś ca kāla-spṛṣṭatām avāpa, na ca kaścit tadāmuṣyāḥ paramāyuṣāyā vicitra-lakṣaṇa-pavitra-tanoḥ sutanoḥ pati-yogyāṁ gatim avāpa | samprati tu pratīmaḥ—śrī-kṛṣṇāgra-janmā rāma-varmā khalv asyāḥ śarmārthaṁ bhaved iti |
Вот его слова: „Я — Какудми, иначе Райвата; Ты, конечно, слышал обо мне, когда слушал о древних царских родах. С этой юной дочерью я, миновав небо, направился в обитель Брахмы. А причину мы, древние, не станем излагать с выкрутасами, как нынешние; пусть она ляжет на слух просто, как Веда. Заметив её необычные признаки и не найдя мужа с такими же признаками, я пошёл к творцу спросить о достойном женихе вместе с нею, пожелавшей его увидеть. Творец тогда смотрел представление. А потом, улыбаясь, будто ещё увлечённый им, он наставил меня: «Время, что здесь коротко, там — будто кальпа. Поэтому всех, кого ты видел, уже коснулось время, и никто не стал достойным мужем этой долголетней красавицы с дивными признаками и чистым телом. А теперь, думаем мы, для её счастья будет старший брат Шри Кришны — Рама, носящий доспех»“.
2621127b35f9 · 发布于 2026年9月25日 03:33:28 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 9, гл. 3.