यथा सतां निन्दा इति दशसु नाम्नः प्रथमोऽपराधः । तत्र निन्देत्य् अनेन द्वेषद्रोहादयोऽप्य् उपलक्ष्यन्ते । ततश् च दैवात् तस्मिन्न् अपराधे जाते—हन्त पामरेण मया साधुषु अपराद्धम् इति अनुतप्तो जनः कृशानौ शाम्यति तप्तः कृशानुना एवायम् इति न्यायेन तत्पदाग्र एव निपत्य प्रसादयामीति विषण्णचेतसा प्रणतिस्तुतिसम्मानादिभिस् तस्योपशमः कार्यः । कदाचित् कस्यचन कैर् अपि दुष्प्रसादनीयत्वे बहुदिनम् अपि तन्मनोऽभिरोचिन्य् अनुवृत्तिः कार्या । अपराधस्यातिमहत्त्वात् कथञ्चित् तयाप्य् अनिवर्त्यकोपत्वे धिङ् माम् अक्षीणभक्तापराधं निरयकोटिषु पतन्तम् इति निर्विद्य सर्वं परित्यज्य समाश्रयणीया नामसङ्कीर्तनसन्ततिस् तया च महाशक्तिमत्यावश्यम् एव काले ततः स्याद् एवोद्धारः । किं मे मुहुर् मुहुर् एव पादपतनादिभिः स्वापकर्षस्वीकारेण नामापराधयुक्तानां नामान्य् एव हरन्त्य् अघम् इत्य् अस्यैव परमोपायः स एव समाश्रयणीयः इति भावनायां पूर्ववद् एव पुनर् अपि नामापराधः
yathā satāṁ nindā iti daśasu nāmnaḥ prathamo'parādhaḥ | tatra nindety anena dveṣa-drohādayo'py upalakṣyante | tataś ca daivāt tasminn aparādhe jāte—hanta pāmareṇa mayā sādhuṣu aparāddham iti anutapto janaḥ kṛśānau śāmyati taptaḥ kṛśānunā evāyam iti nyāyena tat-padāgra eva nipatya prasādayāmīti viṣaṇṇa-cetasā praṇati-stuti-sammānādibhis tasyopaśamaḥ kāryaḥ | kadācit kasyacana kair api duṣprasādanīyatve bahu-dinam api tan-mano'bhirociny anuvṛttiḥ kāryā | aparādhasyātimahattvāt kathañcit tayāpy anivartyakopatve dhiṅ mām akṣīṇa-bhaktāparādhaṁ niraya-koṭiṣu patantam iti nirvidya sarvaṁ parityajya samāśrayaṇīyā nāma-saṅkīrtana-santatis tayā ca mahā-śaktimatyāvaśyam eva kāle tataḥ syād evoddhāraḥ | kiṁ me muhur muhur eva pāda-patanādibhiḥ svāpakarṣa-svīkāreṇa nāmāparādha-yuktānāṁ nāmāny eva haranty agham ity asyaiva paramopāyaḥ sa eva samāśrayaṇīyaḥ iti bhāvanāyāṁ pūrvavad eva punar api nāmāparādhaḥ
Например, «хула на святых» — первое из десяти оскорблений имени; под «хулой» подразумеваются и неприязнь, и вред, и прочее. Если по воле судьбы такое оскорбление случится, человек должен раскаяться: «Увы, я, ничтожный, оскорбил святых!» — и, по правилу «обожжённого огнём унимает огонь», с удручённым сердцем решить: «Припаду к его стопам и умилостивлю его», — и умиротворить его поклонами, хвалой, почтением и прочим. Если кого-то порой трудно умилостивить, надо много дней услуживать ему тем, что ему угодно. Если же из-за огромности оскорбления гнев никак не отвратить и этим, то, отчаявшись: «Позор мне, я не изжил оскорбления преданного и падаю в миллионы адов!» — следует оставить всё и прибегнуть к непрерывному воспеванию имени; оно обладает великой силой, и со временем спасение непременно придёт. Но если подумать: «Зачем мне снова и снова падать к стопам и признавать свою низость? Ведь „у совершивших оскорбления имени имена сами уносят грех“ — вот высшее средство, к нему и прибегну», — то, как и прежде, это снова оскорбление имени.
45d3ccd0504b · 发布于 2026年9月28日 15:51:26 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Порядок исправления: сначала — просить прощения у того, кого оскорбил, долго и смиренно; лишь когда это невозможно, — имя. «Огнём унимается обожжённый огнём»: оскорблённый преданный сам и исцеляет. Кто же прячется за имя, чтобы не смиряться, повторяет ту же ошибку: пользуется силой имени как лазейкой. Цитата «имена сами уносят грех» — из «Падма-пураны».