यथा समर्थेन परमाढ्येनापि स्वामिना कृतापराधः स्वजनो यदि न पाल्यते किन्तु तत्रोदास्यते तदैव दुःखदारिद्र्यमालिन्यशोकादयः क्रमेण लब्धावसरा भवन्ति न त्व् अन्यदीया जनाः केऽपि कदापीति ज्ञेयम् । तथा च पुनः स्वस्वामिनो मनोभिरोचिन्याम् अनुवृत्तौ सत्यां शनैस् तत्प्रसादाद् दुःखदारिद्र्यादयः शनैर् अपयान्ति । तथा भगवद्भक्तशास्त्रगुरुप्रभृतिभिर् अमायया मुहुः सेवितैः शनैर् एव तस्य नाम्नः प्रसादे दुरितादीनाम् अपि शनैर् एव नाशः । इति नास्ति विवादः ।न च मम कोऽपि नास्ति नामापराध इति वक्तव्यं फलेनैकफलकारणस्यापराधस्य प्राचीनस्यार्वाचीनस्य वा अनुमानात् । फलं च बहुनामकीर्तनेऽपि प्रेमलिङ्गानुदय इति । यद् उक्तं—तद् अश्मसारं हृदयं बतेदं यद् गृह्यमाणैर् हरिनामधेयैः ।न विक्रियेताथ यदा विकारो नेत्रे जलं गात्ररुहेषु हर्षः ॥ इति
yathā samarthena paramāḍhyenāpi svāminā kṛtāparādhaḥ svajano yadi na pālyate kintu tatrodāsyate tadaiva duḥkha-dāridrya-mālinya-śokādayaḥ krameṇa labdhāvasarā bhavanti na tv anyadīyā janāḥ ke'pi kadāpīti jñeyam | tathā ca punaḥ sva-svāmino manobhirocinyām anuvṛttau satyāṁ śanais tat-prasādād duḥkha-dāridryādayaḥ śanair apayānti | tathā bhagavad-bhakta-śāstra-guru-prabhṛtibhir amāyayā muhuḥ sevitaiḥ śanair eva tasya nāmnaḥ prasāde duritādīnām api śanair eva nāśaḥ | iti nāsti vivādaḥ |na ca mama ko'pi nāsti nāmāparādha iti vaktavyaṁ phalenaika-phala-kāraṇasyāparādhasya prācīnasyārvācīnasya vā anumānāt | phalaṁ ca bahu-nāma-kīrtane'pi prema-liṅgānudaya iti | yad uktaṁ—tad aśma-sāraṁ hṛdayaṁ batedaṁ yad gṛhyamāṇair hari-nāma-dheyaiḥ |na vikriyetātha yadā vikāro netre jalaṁ gātra-ruheṣu harṣaḥ || iti
未能识别诗律
Как бывает: если провинившегося своего человека могущественный и очень богатый хозяин перестаёт опекать и становится к нему безразличен, тогда-то беды, нищета, грязь, горе и прочее понемногу находят к нему лазейку, — но чужие люди его никогда не трогают. А когда он снова услужит хозяину угодным образом, понемногу, по его милости, беды, нищета и прочее уходят. Так и когда без лукавства постоянно служат преданным Бхагавана, писанию, гуру и прочим, понемногу приходит милость имени — и понемногу гибнут грехи и прочее. Итак, противоречия нет. И не надо говорить: «У меня нет никакого оскорбления имени». Ведь оскорбление, давнее или недавнее, выводят по его плоду, единственной причиной которого оно является. А плод — то, что даже при обильном воспевании имени не появляются признаки любви. Как сказано: «Увы, твёрдо, как камень, то сердце, которое не меняется, когда произносят имена Хари; а когда оно меняется — в глазах слёзы, на теле трепет».
36245dc959af · 发布于 2026年9月28日 15:51:26 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Хозяин — имя; «свой человек» — преданный; «чужие» — слуги Ямы. Критерий, который Вишванатха даёт каждому: если, много повторяя имя, не чувствуешь ничего, — оскорбление есть, даже если ты его не помнишь («Бхагаватам» 2.3.24).