ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः प्रतापवान् ॥
शक्तिं चिक्षेप समरे रुक्मदण्डाम् अयस्मयीम् ॥
सा भीमभुजनिर्मुक्ता नागजिह्वेव चञ्चला ॥
निपपात रथे तूर्णं सौबलस्य महात्मनः ॥
ततस् ताम् एव संगृह्य शक्तिं कनकभूषणाम् ॥
भीमसेनाय चिक्षेप क्रुद्धरूपो विशां पते ॥
सा निर्भिद्य भुजं सव्यं पाण्डवस्य महात्मनः ॥
पपात च ततो भूमौ यथा विद्युन् नभश्च्युता ॥
अथोत्क्रुष्टं महाराज धार्तराष्ट्रैः समन्ततः ॥
न तु तं ममृषे भीमः सिंहनादं तरस्विनाम् ॥
स संगृह्य धनुः सज्यं त्वरमाणो महारथः ॥
मुहूर्ताद् इव राजेन्द्र छादयाम् आस सायकैः ॥
सौबलस्य बलं संख्ये त्यक्त्वात्मानं महाबलः ॥
तस्याश्वांश् चतुरो हत्वा सूतं चैव विशां पते ॥
ध्वजं चिच्छेद भल्लेन त्वरमाणः पराक्रमी ॥
हताश्वं रथम् उत्सृज्य त्वरमाणो नरोत्तमः ॥
तस्थौ विस्फारयंश् चापं क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन् ॥
शरैश् च बहुधा राजन् भीमम् आर्च्छत् समन्ततः ॥
प्रतिहत्य तु वेगेन भीमसेनः प्रतापवान् ॥
धनुश् चिच्छेद संक्रुद्धो विव्याध च शितैः शरैः ॥
सो ऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुकर्शनः ॥
निपपात ततो भूमौ किं चित् प्राणो नराधिप ॥
ततस् तं विह्वलं ज्ञात्वा पुत्रस् तव विशां पते ॥
अपोवाह रथेनाजौ भीमसेनस्य पश्यतः ॥
tataḥ kruddho mahārāja bhīmasenaḥ pratāpavān ||
śaktiṃ cikṣepa samare rukmadaṇḍām ayasmayīm ||
sā bhīmabhujanirmuktā nāgajihveva cañcalā ||
nipapāta rathe tūrṇaṃ saubalasya mahātmanaḥ ||
tatas tām eva saṃgṛhya śaktiṃ kanakabhūṣaṇām ||
bhīmasenāya cikṣepa kruddharūpo viśāṃ pate ||
sā nirbhidya bhujaṃ savyaṃ pāṇḍavasya mahātmanaḥ ||
papāta ca tato bhūmau yathā vidyun nabhaścyutā ||
athotkruṣṭaṃ mahārāja dhārtarāṣṭraiḥ samantataḥ ||
na tu taṃ mamṛṣe bhīmaḥ siṃhanādaṃ tarasvinām ||
sa saṃgṛhya dhanuḥ sajyaṃ tvaramāṇo mahārathaḥ ||
muhūrtād iva rājendra chādayām āsa sāyakaiḥ ||
saubalasya balaṃ saṃkhye tyaktvātmānaṃ mahābalaḥ ||
tasyāśvāṃś caturo hatvā sūtaṃ caiva viśāṃ pate ||
dhvajaṃ ciccheda bhallena tvaramāṇaḥ parākramī ||
hatāśvaṃ ratham utsṛjya tvaramāṇo narottamaḥ ||
tasthau visphārayaṃś cāpaṃ krodharaktekṣaṇaḥ śvasan ||
śaraiś ca bahudhā rājan bhīmam ārcchat samantataḥ ||
pratihatya tu vegena bhīmasenaḥ pratāpavān ||
dhanuś ciccheda saṃkruddho vivyādha ca śitaiḥ śaraiḥ ||
so 'tividdho balavatā śatruṇā śatrukarśanaḥ ||
nipapāta tato bhūmau kiṃ cit prāṇo narādhipa ||
tatas taṃ vihvalaṃ jñātvā putras tava viśāṃ pate ||
apovāha rathenājau bhīmasenasya paśyataḥ ||
Тогда разгневанный доблестный Бхимасена метнул в бою железную шакти с золотым древком. Выпущенная рукой Бхимы, дрожащая как язык змеи, она быстро упала в колесницу великодушного Саубалы. Тогда Шакуни схватил ту самую золотоукрашенную шакти и, разъярённый, метнул её в Бхимасену. Она пронзила левую руку великого Пандавы и затем упала на землю, словно молния, сорвавшаяся с неба. Тогда со всех сторон у Дхритараштридов раздался крик, великий царь, но Бхима не стерпел львиного рёва этих дерзких воинов. Схватив натянутый лук, этот махаратха, не щадя себя, почти мгновенно осыпал стрелами войско Саубалы. Он сразил четырёх его коней и возницу, а затем быстрый герой бхаллой срезал знамя. Шакуни, оставив обезлошаденную колесницу, стал, тяжело дыша, натягивать лук; глаза его были красны от гнева, и он со всех сторон поражал Бхиму множеством стрел. Но доблестный Бхимасена мощно отразил их, в гневе срезал его лук и пронзил Шакуни острыми стрелами. Пронзённый могучим врагом, этот мучитель врагов пал на землю едва живой, о владыка людей. Тогда твой сын, поняв, что Шакуни обессилен, вывез его на колеснице из боя на глазах Бхимасены».
d571e3acb3fd · 发布于 2026年6月20日 07:46:48 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Оружие Шакуни возвращается к Бхиме, но не меняет исхода. То, что начиналось как хитрость и игра, теперь оказывается бессильным перед прямой ответственностью за содеянное.