प्रेक्षतस् त्व् एव पार्थस्य वृष्ण्यन्धकवरस्त्रियः ॥
जग्मुर् आदाय ते म्लेच्छाः समन्ताज् जनमेजय ॥
धनंजयस् तु दैवं तन् मनसाचिन्तयत् प्रभुः ॥
दुःखशोकसमाविष्टो निःश्वासपरमो ऽभवत् ॥
अस्त्राणां च प्रणाशेन बाहुवीर्यस्य संक्षयात् ॥
धनुषश् चाविधेयत्वाच् छराणां संक्षयेण च ॥
बभूव विमनाः पार्थो दैवम् इत्य् अनुचिन्तयन् ॥
न्यवर्तत ततो राजन् नेदम् अस्तीति चाब्रवीत् ॥
ततः स शेषम् आदाय कलत्रस्य महामतिः ॥
हृतभूयिष्ठरत्नस्य कुरुक्षेत्रम् अवातरत् ॥
prekṣatas tv eva pārthasya vṛṣṇyandhakavarastriyaḥ ||
jagmur ādāya te mlecchāḥ samantāj janamejaya ||
dhanaṃjayas tu daivaṃ tan manasācintayat prabhuḥ ||
duḥkhaśokasamāviṣṭo niḥśvāsaparamo 'bhavat ||
astrāṇāṃ ca praṇāśena bāhuvīryasya saṃkṣayāt ||
dhanuṣaś cāvidheyatvāc charāṇāṃ saṃkṣayeṇa ca ||
babhūva vimanāḥ pārtho daivam ity anucintayan ||
nyavartata tato rājan nedam astīti cābravīt ||
tataḥ sa śeṣam ādāya kalatrasya mahāmatiḥ ||
hṛtabhūyiṣṭharatnasya kurukṣetram avātarat ||
Before Partha's very eyes, the mlecchas seized and carried off the noblest wives and brides of the Vrishnis and Andhakas. 'This is fate' — so deemed Arjuna, Partha the Pandava, the knower of dharma.
098863f920c5 · 发布于 2026年6月21日 01:35:00 UTC
可用语言RUEN用方向键翻颂
Broken Arjuna grasps the truth in a single word: 'fate'. This is not surrender, nor indifference — it is the acceptance that Krishna himself taught him in the Gita. The hero who knows dharma perceives behind the tragedy not chaos but an order that surpasses his understanding.