नारद उवाच
निष्किञ्चनाय विप्राय पात्रायानुपकारिणे । पूज्याय देशे काले च दत्तमक्षयतां व्रजेत्
उञ्छवृत्त्या समानीतं दत्त्वा दुर्वाससे मुनिः । शिलोञ्छवृत्तिर्धर्मात्मा स्वं त्यक्त्वागात्परं पदम्
दानवेन्द्रो बली राजा पात्रं विज्ञाय वामनम् । विपक्षायाप्यदात्तस्मै त्रिलोकीं स्वभुजार्जिताम्
तस्मात्पात्राय दातव्यं धनं धर्मार्जितं मया । गोविन्दतुष्टये सम्यग्वाञ्छनीयं न तत्फलम्
पुण्डरीकस्तु धर्मात्मा भागिनेयो गजाह्वयात् । आयास्यति मयाहूतः सर्वपात्रशिरोमणिः
आनीतस्य धनस्यार्धं तस्मै पात्राय सूनवे । स्वसुर्दास्यामि शेषं तु श्रोत्रियेभ्यो यथाविधि
एवं विचिन्त्य धर्मात्मा मालवः स द्विजोत्तमः । कतिचिद्वासरैः प्राप्तः पुण्यां गोदावरीं नृप
मिलितस्तस्य धर्मात्मा पुण्डरीकः स्वसुः सुतः । तस्य वै पूर्वमायातो मालवस्य महीपते
स तत्र विधिना स्नात्वा सिंहसंक्रमवासरे । पुण्डरीकाय वित्तार्धं ददौ मे प्रीयतां हरिः
पुण्डरीकोऽपि धर्मात्मा स्नात्वा गोदावरीजले । स्ववित्तस्य चतुर्थांशं श्रोत्रियेभ्यो ददौ मुदा
niṣkiñcanāya viprāya pātrāyānupakāriṇe | pūjyāya deśe kāle ca dattamakṣayatāṃ vrajet
uñchavṛttyā samānītaṃ dattvā durvāsase muniḥ | śiloñchavṛttirdharmātmā svaṃ tyaktvāgātparaṃ padam
dānavendro balī rājā pātraṃ vijñāya vāmanam | vipakṣāyāpyadāttasmai trilokīṃ svabhujārjitām
tasmātpātrāya dātavyaṃ dhanaṃ dharmārjitaṃ mayā | govindatuṣṭaye samyagvāñchanīyaṃ na tatphalam
puṇḍarīkastu dharmātmā bhāgineyo gajāhvayāt | āyāsyati mayāhūtaḥ sarvapātraśiromaṇiḥ
ānītasya dhanasyārdhaṃ tasmai pātrāya sūnave | svasurdāsyāmi śeṣaṃ tu śrotriyebhyo yathāvidhi
evaṃ vicintya dharmātmā mālavaḥ sa dvijottamaḥ | katicidvāsaraiḥ prāptaḥ puṇyāṃ godāvarīṃ nṛpa
militastasya dharmātmā puṇḍarīkaḥ svasuḥ sutaḥ | tasya vai pūrvamāyāto mālavasya mahīpate
sa tatra vidhinā snātvā siṃhasaṃkramavāsare | puṇḍarīkāya vittārdhaṃ dadau me prīyatāṃ hariḥ
puṇḍarīko'pi dharmātmā snātvā godāvarījale | svavittasya caturthāṃśaṃ śrotriyebhyo dadau mudā
Данное брахману, ничего не имущему, достойному, не оказавшему услуги, почитаемому, в должном месте и в должное время, идёт к неубывающему. Мудрец, праведно живший подбором зёрен и колосьев, отдал собранное Дурвасе — и, оставив своё тело, ушёл в высшую обитель. Царь Бали, владыка данавов, признав Ваману достойным, отдал Ему — хоть Тот и был противником — три мира, добытые своею рукою. Потому и мне праведно нажитое богатство должно дать достойному, ради удовольствия Говинды; но самого плода желать не должно. А Пундарика, племянник, сын сестры, придёт по моему зову из Хастинапура — венец всех достойных. Половину принесённого богатства дам ему, достойному сыну сестры, а остаток — знатокам Веды по правилу». Помыслив так, тот лучший из брахманов Малава через несколько дней достиг святой Годавари, о царь. И встретился ему праведный Пундарика, сын сестры, пришедший туда прежде самого Малавы, о владыка земли. Омывшись там по правилу в день перехода солнца в созвездие Льва, он дал Пундарике половину достояния со словами: «Да будет доволен мною Хари». И праведный Пундарика, омывшись в водах Годавари, с радостью отдал четвёртую часть своего достояния знатокам Веды.
39c82d7994c2 · 发布于 2026年9月3日 04:14:05 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Малава тщательно выбирает достойного и оговаривает: плода желать не должно. А получивший тут же отдаёт четверть дальше — дар не оседает, а идёт своим ходом.