निहतौ सहसा विप्र चित्रया चक्रधारया । चक्रिणा निहतौ दृष्ट्वा दानवौ मधुकैटभौ ॥ तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा विगतसाध्वसः ॥
नमो नमस्ते परमेश्वराय प्रपन्नसर्वार्तिविनाशनाय । नमो नमस्ते त्रिगुणात्मकाय नारायणायामितविक्रमाय ॥
त्वत्पादपाथोजयुगं प्रपन्ना जनाः क्वचिन्नो विपदं प्रपन्नाः । एतन्मया ज्ञातमनन्तकीर्ते सद्यो हतेयं महती ममापत् ॥
योगेश्वरोऽसि सदयोऽसि जगत्त्रयेश त्वं देवदेवशरणागतपालकेश । त्वं निर्दयोऽरिनिकरस्य विनाशनेषु यद्रक्षितोऽहमसुरौ निहतौ त्वयैतौ ॥
यद्यप्यतीव कठिनौ मधुकैटभौ तौ मन्ये तथापि स्वजनाविह चेतसाहम् । यस्मात्स्वजीवनविनाशवरप्रदानैः सन्तोषितोऽखिलशुभप्रद ईश्वरस्त्वम् ॥
रम्यं जगत्त्रयमिदं पुरुषस्य तस्य नश्यन्ति सर्वरिपवः स्वकुलैः समेताः । वृद्धिं व्रजन्ति सुहृदोऽखिलबान्धवाश्च यं पश्यसि त्वममरेश दयाभिरत्र ॥
लक्ष्मीमुखाम्बुजमधुव्रत देवदेव संसारिलोकभयशोकविनाशकारिन् । त्वच्चारुपादकमलद्वयमाश्रयन्तं मां पाहि नाथ कृपया सततं नमस्ते ॥
प्रसीद पुण्डरीकाक्ष प्रसीद कमलेश्वर । प्रसीद सर्वभूतेश विश्वम्भर नमोऽस्तु ते ॥
nihatau sahasā vipra citrayā cakradhārayā | cakriṇā nihatau dṛṣṭvā dānavau madhukaiṭabhau || tuṣṭāva devadeveśaṃ brahmā vigatasādhvasaḥ ||
namo namaste parameśvarāya prapannasarvārtivināśanāya | namo namaste triguṇātmakāya nārāyaṇāyāmitavikramāya ||
tvatpādapāthojayugaṃ prapannā janāḥ kvacinno vipadaṃ prapannāḥ | etanmayā jñātamanantakīrte sadyo hateyaṃ mahatī mamāpat ||
yogeśvaro'si sadayo'si jagattrayeśa tvaṃ devadevaśaraṇāgatapālakeśa | tvaṃ nirdayo'rinikarasya vināśaneṣu yadrakṣito'hamasurau nihatau tvayaitau ||
yadyapyatīva kaṭhinau madhukaiṭabhau tau manye tathāpi svajanāviha cetasāham | yasmātsvajīvanavināśavarapradānaiḥ santoṣito'khilaśubhaprada īśvarastvam ||
ramyaṃ jagattrayamidaṃ puruṣasya tasya naśyanti sarvaripavaḥ svakulaiḥ sametāḥ | vṛddhiṃ vrajanti suhṛdo'khilabāndhavāśca yaṃ paśyasi tvamamareśa dayābhiratra ||
lakṣmīmukhāmbujamadhuvrata devadeva saṃsārilokabhayaśokavināśakārin | tvaccārupādakamaladvayamāśrayantaṃ māṃ pāhi nātha kṛpayā satataṃ namaste ||
prasīda puṇḍarīkākṣa prasīda kamaleśvara | prasīda sarvabhūteśa viśvambhara namo'stu te ||
Затем, принеся тех двух великих асуров к бедру, он мгновенно убил их, о брахман, дивным лезвием диска. Увидев данавов Мадху и Кайтабху, убитых Держащим диск, Брахма, избавившийся от страха, восхвалил владыку богов богов: «Поклон, поклон тебе, высшему Владыке, уничтожающему все муки прибегших; поклон, поклон тебе, состоящему из трёх гун, Нараяне, неизмеримому доблестью. Люди, прибегшие к чете лотосов твоих стоп, нигде не достигают беды; это познано мною, о бесконечнославный: тотчас сражена эта великая моя беда. Ты владыка йоги, ты милостив, о владыка трёх миров; о бог богов, владыка, хранящий прибегших! Ты безжалостен в уничтожении сонма врагов — ибо я охранён, а эти два асура тобою убиты. Хотя я и считаю тех Мадху и Кайтабху весьма жестокими, всё же здесь сердцем считаю их своими: ибо ты, Владыка, дающий всякое благо, удовлетворён дарованием ими дара о гибели собственной жизни. Отрадны эти три мира для того человека, у которого гибнут все враги вместе со своими родами, а друзья и все родичи идут к возрастанию, — на кого ты взглянешь здесь с милостями, о владыка бессмертных».
8232204134a1 · 发布于 2026年9月3日 04:14:08 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Брахма называет убитых своими. Не по великодушию: они дали то, чем Господь остался доволен, — и по этому счёту оказались на одной с ним стороне.