तत्र लोभो लक्षितः स्वयं श्रीरूपगोस्वामिचरणैर् एव—तत्तद्भावादिमाधुर्ये श्रुते धीर् यद् अपेक्षते ।नात्र शास्त्रं न युक्तिं च तल् लोभोत्पत्तिलक्षणम् ॥व्रजलीलापरिकरस्थशृङ्गारादिभावमाधुर्ये श्रुते धीर् इदं मम भूयाद् इति लोभोत्पत्तिकाले शास्त्रयुक्त्यपेक्षा न स्यात्,सत्यां च तस्यां लोभत्वस्यैवासिद्धेः ।नहि केनचित् शास्त्रदृष्ट्या लोभः क्रियते,नापि लोभनीयवस्तु प्राप्तौ स्वस्य योग्यायोग्यत्वविचारः कोऽप्य् उद्भवति ।किन्तु लोभनीयवस्तुनि श्रुते दृष्टे वा स्वत एव लोभ उत्पद्यते
tatra lobho lakṣitaḥ svayaṁ śrī-rūpa-gosvāmi-caraṇair eva—tat-tad-bhāvādi-mādhurye śrute dhīr yad apekṣate |nātra śāstraṁ na yuktiṁ ca tal lobhotpatti-lakṣaṇam ||vraja-līlā-parikara-stha-śṛṅgārādi-bhāva-mādhurye śrute dhīr idaṁ mama bhūyād iti lobhotpatti-kāle śāstra-yukty-apekṣā na syāt,satyāṁ ca tasyāṁ lobhatvasyaivāsiddheḥ |nahi kenacit śāstra-dṛṣṭyā lobhaḥ kriyate,nāpi lobhanīya-vastu prāptau svasya yogyāyogyatva-vicāraḥ ko'py udbhavati |kintu lobhanīya-vastuni śrute dṛṣṭe vā svata eva lobha utpadyate
未能识别诗律
Жажду определил сам досточтимый Шри Рупа Госвами: «Когда, услышав о сладости тех или иных чувств, разум не ждёт ни шастры, ни довода, — это признак рождения жажды». Услышав о сладости любовного и иных чувств спутников игр Враджа, разум говорит: «Пусть это будет моим!» — и в этот миг ему не нужны ни шастра, ни доводы; а будь они нужны, это вовсе не была бы жажда. Ведь никто не порождает жажду по указанию шастры, и никто, стремясь к желанному, не размышляет, пригоден ли он для него. Жажда рождается сама, когда желанное услышано или увидено.
f564b73a09f4 · 发布于 2026年9月28日 20:58:04 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Цитата — «Бхакти-расамрита-синдху» 1.2.292. Жажду нельзя заслужить или вывести: её не вызывает ни приказ, ни довод, как нельзя по доводу захотеть есть. Если человек рассуждает «достоин ли я?», жажды ещё нет — есть сомнение. Она приходит, когда о чувствах Враджа услышано или когда они увидены в живом бхакте.