तद् इत्थं तज्ज्येष्ठश् च निर्दिष्टः ।
तदा च तालफलपाकावसरे वर्षाप्रसरे कदाचिन् निखिलसुखवर्धनस्य गोवर्धनस्य गिरेर् आग्नेय्यां हरिति हरिरामादयः सामोदा गाश् चारयन्तः सन्ति स्म ।
ततश् च पूर्वानुभवसम्पातातीतं पूर्ववातानीतम् अतिदूरतः सजातीयपूरधरं पक्त्रिमतालफलजालसौरभ्यभरम् उपलभ्य, पूर्वत एव तत्कीर्तिविवर्तितचित्ता व्रजवर्तिषु वित्तास् ते सर्वंसहायाः स्पृहणीयाः सर्व एव तयोः सहाया हृदि स्पृहयाम्बभूवुः—रामकृष्णाभ्यां वलिता वयम् इतश् चलिता रासभासुरराजभवनं तालवनं तत्पालगणम् अपि तथाविधं निभालयितुं नूतनकुतुकाः स्म । ततः स्वबुभुक्षासुक्षामतालक्ष्यविनोदाद् इमौ विनुदाम इति ।
tad itthaṁ taj-jyeṣṭhaś ca nirdiṣṭaḥ |
tadā ca tāla-phala-pākāvasare varṣā-prasare kadācin nikhila-sukha-vardhanasya govardhanasya girer āgneyyāṁ hariti hari-rāmādayaḥ sāmodā gāś cārayantaḥ santi sma |
tataś ca pūrvānubhava-sampātātītaṁ pūrva-vātānītam atidūrataḥ sajātīya-pūra-dharaṁ paktrima-tāla-phala-jāla-saurabhya-bharam upalabhya, pūrvata eva tat-kīrti-vivartita-cittā vraja-vartiṣu vittās te sarvaṁ-sahāyāḥ spṛhaṇīyāḥ sarva eva tayoḥ sahāyā hṛdi spṛhayāmbabhūvuḥ—rāma-kṛṣṇābhyāṁ valitā vayam itaś calitā rāsa-bhāsura-rāja-bhavanaṁ tāla-vanaṁ tat-pāla-gaṇam api tathā-vidhaṁ nibhālayituṁ nūtana-kutukāḥ sma | tataḥ sva-bubhukṣā-sukṣāmatā-lakṣya-vinodād imau vinudāma iti |
metre not identified
Так же описан и Его старший брат. И вот однажды, в пору созревания плодов пальмы, когда шли дожди, Хари, Рама и прочие радостно пасли коров к юго-востоку от горы Говардханы, умножающей всякое счастье. И тогда, почуяв донесённое восточным ветром издалека благоухание множества спелых пальмовых плодов — какого прежде не доводилось вдыхать, — все Их помощники, желанные, известные в Врадже, давно наслышанные о славе этого места, возжелали в сердце: «Вместе с Рамой и Кришной мы пойдём отсюда посмотреть на пальмовый лес — сверкающий царский дворец ослов — и на таких же его сторожей: нам нового любопытно. А забавой — изобразив, будто мы исхудали от голода, — мы Их подтолкнём».
796b70db2081 · published Sep 24, 2026, 7:57:11 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 15. Игра слов: раса-бхасура — «сверкающий» и «ослиный» (расабха — осёл).