तत्र च वृत्ते श्रुतमात्रे परमदुःखपात्रे सर्वतः कृतमनोविरामौ कृष्णरामौ विक्रम्य सर्वम् अतिक्रम्य, परमोत्कण्ठितमत्या झटितिगत्या पृथिवीम् अपि घट्टयन्तौ, तम् एव घट्टम् आटतुः । तत्र च कृष्णः समग्रव्यग्रम् अग्रजम् आलिङ्गन् रिङ्गदस्रम् एवेदम् अश्रावयत्—भ्रातर्, मातरम् अकातरतयाभिरक्ष्य सर्व एव रक्षणीयाः, यावद् अहं पितरम् आनीय सुखवितरं करवाणि । मातर्य् अत्रागतायां तु न कथञ्चिद् अपि पर्याप्तिं पर्यापयितुं शक्ष्यामीति ।
tatra ca vṛtte śruta-mātre parama-duḥkha-pātre sarvataḥ kṛta-mano-virāmau kṛṣṇa-rāmau vikramya sarvam atikramya, paramotkaṇṭhita-matyā jhaṭiti-gatyā pṛthivīm api ghaṭṭayantau, tam eva ghaṭṭam āṭatuḥ | tatra ca kṛṣṇaḥ samagra-vyagram agrajam āliṅgan riṅgad-asram evedam aśrāvayat—bhrātar, mātaram akātaratayābhirakṣya sarva eva rakṣaṇīyāḥ, yāvad ahaṁ pitaram ānīya sukha-vitaraṁ karavāṇi | mātary atrāgatāyāṁ tu na kathañcid api paryāptiṁ paryāpayituṁ śakṣyāmīti |
Едва услышав об этом горестном деле, Кришна и Рама, отбросив всё прочее, в великой тревоге, так стремительно, что сотрясалась земля, примчались к тому самому спуску к воде. Там Кришна, обняв смятенного старшего брата, со слезами сказал: «Брат, спокойно береги мать и всех, пока Я не приведу отца и не подарю всем радость. А если мать придёт сюда, Я никак не справлюсь».
b558b3ddb5ea · published Sep 24, 2026, 9:33:49 PM UTC
Available inRUPage between verses with