ततश् च सर्वं युगपद् अरिरिषतीव चिकरिषतीव जिगरिषतीव च तस्मिंस् तदसहमानः सहसा सिंहनादं बृंहयन् सिंहसंहननः स च कृष्णस् तं धृष्णजम् अभिसाग्रहम् अभिग्रहम् एव जग्राह । समग्र एव व्रजश् च व्यग्रतया तदनुगतिम् इति स्थिते स तु तत् पश्यन्न् उत्तेरिताख्यया गत्या तम् एव रोषादमन्दम् अभ्यवचस्कन्द, यत्र—
tataś ca sarvaṁ yugapad aririṣatīva cikariṣatīva jigariṣatīva ca tasmiṁs tad-asahamānaḥ sahasā siṁha-nādaṁ bṛṁhayan siṁha-saṁhananaḥ sa ca kṛṣṇas taṁ dhṛṣṇajam abhisāgraham abhigraham eva jagrāha | samagra eva vrajaś ca vyagratayā tad-anugatim iti sthite sa tu tat paśyann utteritākhyayā gatyā tam eva roṣāda-mandam abhyavacaskanda, yatra—
И когда он, казалось, готов был разом всё сокрушить, разметать и проглотить, Кришна, не стерпев этого, вдруг издал львиный рык и, могучий, как лев, принял вызов дерзкого. А пока вся Враджа в смятении следовала за Ним, конь, видя это, особым аллюром в ярости стремительно ринулся на Него. И тогда —
49e9f2c67ea5 · published Sep 24, 2026, 10:59:25 PM UTC
Available inRUPage between verses with