Mādhurya-kādambinī
The fulfilment of desire: prema8.13Viśvanātha Cakravartī
76 / 77
Linux
Pasar páginas
Mādhurya-kādambinī · 8.13
॥
Devanāgarī

अत्रेदं तत्त्वं – अहङ्कारस्य द्वे वृत्ती अहन्ता ममता च इति । तयोर् ज्ञानेन लयो मोक्षः देहगेहादिविषयत्वे बन्धः । अहं प्रभोर् जनः सेवकोऽस्मि सेव्यो मे प्रभुर् भगवान् सपरिकर एव रूपगुणमाधुरीमहोदधिर् इति पार्षदरूपविग्रहभगवद्विग्रहादिविषयत्वे प्रेमा स हि बन्धमोक्षाभ्यां विलक्षण एव पुरुषार्थचूडामणिर् इत्य् उच्यते ।तत्र क्रमः । अहन्ताममतयोर् व्यवहारिक्याम् एव वृत्ताव् अतिसान्द्रायां सत्यां संसार एव । अहं वैष्णवो भूयासं प्रभुर् मे भगवान् सेव्यो भवत्व् इति यादृच्छिक्यां श्रद्धाकणिकायां सत्यां तद्वृत्तेः पारमार्थिकत्वगन्धे भक्ताव् अधिकारः । ततः साधुसङ्गे सति पारमार्थिकत्वगन्धस्य सान्द्रत्वं व्यवहारे आत्यन्तिकी । ततो भजनक्रियायाम् अनिष्ठितायां सत्यां तयोः परमार्थे वस्तुन्य् एकदेशव्यापिनी वृत्तिः व्यवहारे पूर्णैव । तस्यां निष्ठितायां परमार्थे बहुलदेशव्यापिनी व्यवहारे प्रायिक्य् एव । रुचाव् उत्पन्नायां परमार्थे प्रायिक्य् एव वृत्तिर् व्यवहारे तु बहुदेशव्यापिनी । आसक्तौ जातायां परमार्थे पूर्णा व्यवहारे तु गन्धमात्री । भावे तु परमार्थ एवात्यन्तिकी वृत्तिर् व्यवहारे तु बाधितानुवृत्तिन्यायेनाभासमयी । प्रेमणि तयोर् अहन्ताममतयोर् वृत्तिः परमार्थे परमात्यन्तिकी व्यवहारे तु नैकापीति ।एवं च भजनक्रियायाम् भगवद्ध्यानं वार्तान्तरगन्धि क्षणिकम् एव । निष्ठायां तद्ध्याने वार्तान्तराभासः । रुचौ वार्तान्तररहितम् एव तद्ध्यानं बहुलकालव्यापी । आसक्तौ तद्ध्यानम् अतिसान्द्रम् । भावे ध्यानमात्रम् एव भगवतः स्फूर्तिः । प्रेमणि स्फूर्तेर् वैलक्षण्यं तद्दर्शनं चेति

Transliteración (IAST)

atredaṁ tattvaṁ – ahaṅkārasya dve vṛttī ahantā mamatā ca iti | tayor jñānena layo mokṣaḥ deha-gehādi-viṣayatve bandhaḥ | ahaṁ prabhor janaḥ sevako'smi sevyo me prabhur bhagavān saparikara eva rūpa-guṇa-mādhurī-mahodadhir iti pārṣada-rūpa-vigraha-bhagavad-vigrahādi-viṣayatve premā sa hi bandha-mokṣābhyāṁ vilakṣaṇa eva puruṣārtha-cūḍāmaṇir ity ucyate |tatra kramaḥ | ahantā-mamatayor vyavahārikyām eva vṛttāv atisāndrāyāṁ satyāṁ saṁsāra eva | ahaṁ vaiṣṇavo bhūyāsaṁ prabhur me bhagavān sevyo bhavatv iti yādṛcchikyāṁ śraddhā-kaṇikāyāṁ satyāṁ tad-vṛtteḥ pāramārthikatva-gandhe bhaktāv adhikāraḥ | tataḥ sādhu-saṅge sati pāramārthikatva-gandhasya sāndratvaṁ vyavahāre ātyantikī | tato bhajana-kriyāyām aniṣṭhitāyāṁ satyāṁ tayoḥ paramārthe vastuny ekadeśa-vyāpinī vṛttiḥ vyavahāre pūrṇaiva | tasyāṁ niṣṭhitāyāṁ paramārthe bahula-deśa-vyāpinī vyavahāre prāyiky eva | rucāv utpannāyāṁ paramārthe prāyiky eva vṛttir vyavahāre tu bahu-deśa-vyāpinī | āsaktau jātāyāṁ paramārthe pūrṇā vyavahāre tu gandha-mātrī | bhāve tu paramārtha evātyantikī vṛttir vyavahāre tu bādhitānuvṛtti-nyāyenābhāsa-mayī | premaṇi tayor ahantā-mamatayor vṛttiḥ paramārthe paramātyantikī vyavahāre tu naikāpīti |evaṁ ca bhajana-kriyāyām bhagavad-dhyānaṁ vārtāntara-gandhi kṣaṇikam eva | niṣṭhāyāṁ tad-dhyāne vārtāntarābhāsaḥ | rucau vārtāntara-rahitam eva tad-dhyānaṁ bahula-kāla-vyāpī | āsaktau tad-dhyānam atisāndram | bhāve dhyāna-mātram eva bhagavataḥ sphūrtiḥ | premaṇi sphūrter vailakṣaṇyaṁ tad-darśanaṁ ceti

metro no identificado

Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
अत्रेदंatredaṁвот здесь
तत्त्वंtattvaṁсуть
अहङ्कारस्यahaṅkārasyaу самости
द्वेdveдва
वृत्तीvṛttīдвижения
अहन्ताahantā«я»
ममताmamatā«моё»
चcaи
इतिitiтак
तयोर्tayorих
ज्ञानेनjñānenaзнанием
लयोlayoрастворение
मोक्षःmokṣaḥосвобождение
देह-गेहादि-विषयत्वेdeha-gehādi-viṣayatveкогда их предмет — тело, дом и прочее
बन्धःbandhaḥрабство
अहंahaṁя
प्रभोर्prabhorГоспода
जनःjanaḥчеловек
सेवकोऽस्मिsevako'smiслуга я
सेव्योsevyoтот, кому служат
मेmeмой
प्रभुर्prabhurГосподь
भगवान्bhagavānБхагаван
सपरिकरsaparikaraсо спутниками
एवevaже
रूप-गुण-माधुरी-महोदधिर्rūpa-guṇa-mādhurī-mahodadhirвеликий океан сладости облика и качеств
इतिitiтак
पार्षद-रूप-विग्रह-भगवद्-विग्रहादि-विषयत्वेpārṣada-rūpa-vigraha-bhagavad-vigrahādi-viṣayatveкогда их предмет — тело спутника, образ Бхагавана и прочее
प्रेमाpremāпрема
सsaона
हिhiведь
बन्ध-मोक्षाभ्यांbandha-mokṣābhyāṁот рабства и освобождения
विलक्षणvilakṣaṇaотличная
एवevaже
पुरुषार्थ-चूडामणिर्puruṣārtha-cūḍāmaṇirвенцом целей человека
इत्य्ityтак
उच्यतेucyateназывается
तत्रtatraздесь
क्रमःkramaḥпорядок
अहन्ता-ममतयोर्ahantā-mamatayor«я» и «моего»
व्यवहारिक्याम्vyavahārikyāmв житейском
एवevaлишь
वृत्ताव्vṛttāvдвижение
अतिसान्द्रायांatisāndrāyāṁочень густо
सत्यांsatyāṁкогда
संसारsaṁsāraкруговорот
एवevaлишь
अहंahaṁя
वैष्णवोvaiṣṇavoвайшнавом
भूयासंbhūyāsaṁда стану
प्रभुर्prabhurГосподь
मेmeмой
भगवान्bhagavānБхагаван
सेव्योsevyoтот, кому служат
भवत्व्bhavatvда будет
इतिitiтак
यादृच्छिक्यांyādṛcchikyāṁслучайная
श्रद्धा-कणिकायांśraddhā-kaṇikāyāṁкрупица веры
सत्यांsatyāṁкогда есть
तद्-वृत्तेःtad-vṛtteḥу этого движения
पारमार्थिकत्व-गन्धेpāramārthikatva-gandheзапах высшего
भक्ताव्bhaktāvк преданности
अधिकारःadhikāraḥдопуск
ततःtataḥзатем
साधु-सङ्गेsādhu-saṅgeобщество святых
सतिsatiкогда есть
पारमार्थिकत्व-गन्धस्यpāramārthikatva-gandhasyaзапаха высшего
सान्द्रत्वंsāndratvaṁсгущение
व्यवहारेvyavahāreв житейском
आत्यन्तिकीātyantikīполное
ततोtatoзатем
भजन-क्रियायाम्bhajana-kriyāyāmпрактика служения
अनिष्ठितायांaniṣṭhitāyāṁнеустойчивая
सत्यांsatyāṁкогда
तयोःtayoḥих
परमार्थेparamārtheв высшем
वस्तुन्य्vastunyпредмете
एकदेश-व्यापिनीekadeśa-vyāpinīчастичное
वृत्तिःvṛttiḥдвижение
व्यवहारेvyavahāreв житейском
पूर्णैवpūrṇaivaполное
तस्यांtasyāṁкогда она
निष्ठितायांniṣṭhitāyāṁустойчива
परमार्थेparamārtheв высшем
बहुल-देश-व्यापिनीbahula-deśa-vyāpinīво многом
व्यवहारेvyavahāreв житейском
प्रायिक्य्prāyikyпочти полное
एवevaже
रुचाव्rucāvвкус
उत्पन्नायांutpannāyāṁкогда возник
परमार्थेparamārtheв высшем
प्रायिक्य्prāyikyпочти полное
एवevaже
वृत्तिर्vṛttirдвижение
व्यवहारेvyavahāreв житейском
तुtuже
बहु-देश-व्यापिनीbahu-deśa-vyāpinīво многом
आसक्तौāsaktauпривязанность
जातायांjātāyāṁкогда родилась
परमार्थेparamārtheв высшем
पूर्णाpūrṇāполное
व्यवहारेvyavahāreв житейском
तुtuже
गन्ध-मात्रीgandha-mātrīлишь запах
भावेbhāveпри бхаве
तुtuже
परमार्थparamārthaв высшем
एवात्यन्तिकीevātyantikīже окончательное
वृत्तिर्vṛttirдвижение
व्यवहारेvyavahāreв житейском
तुtuже
बाधितानुवृत्ति-न्यायेनाभास-मयीbādhitānuvṛtti-nyāyenābhāsa-mayīлишь тень — по правилу продолжения отменённого
प्रेमणिpremaṇiв преме
तयोर्tayorэтих
अहन्ता-ममतयोर्ahantā-mamatayor«я» и «моего»
वृत्तिःvṛttiḥдвижение
परमार्थेparamārtheв высшем
परमात्यन्तिकीparamātyantikīвсецело окончательное
व्यवहारेvyavahāreв житейском
तुtuже
नैकापीतिnaikāpītiникакого — так
एवंevaṁтак
चcaи
भजन-क्रियायाम्bhajana-kriyāyāmпри практике служения
भगवद्-ध्यानंbhagavad-dhyānaṁразмышление о Бхагаване
वार्तान्तर-गन्धिvārtāntara-gandhiс запахом посторонних разговоров
क्षणिकम्kṣaṇikamмимолётно
एवevaлишь
निष्ठायांniṣṭhāyāṁпри устойчивости
तद्-ध्यानेtad-dhyāneв размышлении о Нём
वार्तान्तराभासःvārtāntarābhāsaḥтень посторонних разговоров
रुचौrucauпри вкусе
वार्तान्तर-रहितम्vārtāntara-rahitamбез посторонних разговоров
एवevaже
तद्-ध्यानंtad-dhyānaṁразмышление о Нём
बहुल-काल-व्यापीbahula-kāla-vyāpīдолгое
आसक्तौāsaktauпри привязанности
तद्-ध्यानम्tad-dhyānamразмышление о Нём
अतिसान्द्रम्atisāndramочень густое
भावेbhāveпри бхаве
ध्यान-मात्रम्dhyāna-mātramот одного размышления
एवevaже
भगवतःbhagavataḥБхагавана
स्फूर्तिःsphūrtiḥвидение
प्रेमणिpremaṇiв преме
स्फूर्तेर्sphūrterот видения
वैलक्षण्यंvailakṣaṇyaṁотличная
तद्-दर्शनंtad-darśanaṁвстреча с Ним
चेतिcetiи — так
Traducción

Вот суть. У самости два движения — «я» и «моё». Когда знание растворяет их, это освобождение; когда их предмет — тело, дом и прочее, это рабство. Когда же их предмет — тело спутника Господа, образ Бхагавана и прочее: «я — человек Господа, Его слуга; мой Господь, которому служат, — Бхагаван со спутниками, великий океан сладости облика и качеств», — это према; она отлична и от рабства, и от освобождения и зовётся венцом целей человека. Порядок здесь таков. Пока движение «я» и «моего» очень густо лишь в житейском, есть лишь круговорот. Когда появляется случайная крупица веры — «да стану я вайшнавом, да будет Бхагаван моим Господом, которому я служу», — у этого движения появляется запах высшего, и тогда есть допуск к преданности. Затем, в обществе святых, запах высшего сгущается, но в житейском движение ещё полное. При неустойчивой практике служения их движение к высшему — частичное, в житейском — полное. При устойчивой — к высшему во многом, в житейском почти полное. Когда возник вкус — к высшему почти полное, в житейском — во многом. Когда родилась привязанность — к высшему полное, в житейском лишь запах. При бхаве — к высшему окончательное, в житейском лишь тень, по правилу продолжения отменённого. В преме движение «я» и «моего» к высшему всецело окончательное, а в житейском его нет вовсе. И так же: при практике служения размышление о Бхагаване мимолётно и с запахом посторонних разговоров; при устойчивости в нём тень посторонних разговоров; при вкусе оно без посторонних разговоров и долгое; при привязанности — очень густое; при бхаве от одного размышления приходит видение Бхагавана; а в преме — встреча с Ним, отличная от видения.

Versión

0f9ea1dd9fbd · publicado 28 sept 2026, 16:10:05 UTC

Disponible enRU

Pasa de verso en verso con