तच्छ्रुत्वा यवनः क्रुद्धो महाबलपराक्रमैः । म्लेच्छकोटिसहस्रैस्तु संवृतो मदसंयुतैः
मगधाधिपतेस्तस्य सहायार्थं महाबलः । तेनैव सहितस्तूर्णं जगाम मथुरां पुरीम्
बलैराच्छाद्य पृथिवीं नानाजनपदान्विताम् । संनिवेश्य महासैन्यं रुरोध मथुरां पुरीम्
कृष्णोऽपि चिन्तयित्वाथ पौराणां कुशलं तदा । ययाचे सागरं भूमिं निवासार्थं जलस्य च
त्रिंशद्योजनविस्तीर्णं ददौ कृष्णस्य सागरः । असृजत्पयसां मध्ये तत्र द्वारवतीं पुरीम्
बहुप्रासादसंयुक्तां हेमप्राकारतोरणाम् । नानामणिमयैर्दिव्यैर्गृहपङ्क्तिभिरावृताम्
उद्यानैश्च तथा रम्यैस्तडागैर्बहुभिर्युताम् । असृजत्पुण्डरीकाक्षो यथेन्द्रस्यामरावतीम्
सुषुप्तान्मथुरायां तु पौरांस्तत्र जनार्दनः । उद्धृत्य सहसा रात्रौ द्वारवत्यां न्यवेशयत्
प्रबुद्धास्ते जनाः सर्वे पुत्रदारसमन्विताः । हेमहर्म्यतले विष्टा विस्मयं परमं ययुः
बहुभिर्धनधान्यैश्च दिव्यवस्त्रविभूषणैः । परिपूर्णैर्निरातङ्कैर्गृहमुख्यैः समावृताः
तस्मिन्प्रहृष्टाः संतस्थुर्दिवि देवगणा इव । यवनेन तदा योद्धुं रामकृष्णौ महाबलौ
tacchrutvā yavanaḥ kruddho mahābalaparākramaiḥ | mlecchakoṭisahasraistu saṃvṛto madasaṃyutaiḥ
magadhādhipatestasya sahāyārthaṃ mahābalaḥ | tenaiva sahitastūrṇaṃ jagāma mathurāṃ purīm
balairācchādya pṛthivīṃ nānājanapadānvitām | saṃniveśya mahāsainyaṃ rurodha mathurāṃ purīm
kṛṣṇo'pi cintayitvātha paurāṇāṃ kuśalaṃ tadā | yayāce sāgaraṃ bhūmiṃ nivāsārthaṃ jalasya ca
triṃśadyojanavistīrṇaṃ dadau kṛṣṇasya sāgaraḥ | asṛjatpayasāṃ madhye tatra dvāravatīṃ purīm
bahuprāsādasaṃyuktāṃ hemaprākāratoraṇām | nānāmaṇimayairdivyairgṛhapaṅktibhirāvṛtām
udyānaiśca tathā ramyaistaḍāgairbahubhiryutām | asṛjatpuṇḍarīkākṣo yathendrasyāmarāvatīm
suṣuptānmathurāyāṃ tu paurāṃstatra janārdanaḥ | uddhṛtya sahasā rātrau dvāravatyāṃ nyaveśayat
prabuddhāste janāḥ sarve putradārasamanvitāḥ | hemaharmyatale viṣṭā vismayaṃ paramaṃ yayuḥ
bahubhirdhanadhānyaiśca divyavastravibhūṣaṇaiḥ | paripūrṇairnirātaṅkairgṛhamukhyaiḥ samāvṛtāḥ
tasminprahṛṣṭāḥ saṃtasthurdivi devagaṇā iva | yavanena tadā yoddhuṃ rāmakṛṣṇau mahābalau
Услышав то, явана, разгневанный, окружённый тысячами коти весьма мощных и доблестных млеччхов, охваченных яростью, весьма мощный, ради помощи тому владыке Магадхи вместе с ним поспешно пошёл к городу Матхуре. Покрыв войсками землю со многими краями и расположив великое войско, он осадил город Матхуру. А Кришна, помыслив тогда о благополучии горожан, попросил у океана земли и воды для жительства; и океан дал Кришне простёртую на тридцать йоджан. Посреди вод он сотворил там город Дваравати — со многими чертогами, с золотыми стенами и вратами, уставленный божественными рядами домов из разных самоцветов, снабжённый отрадными садами и многими прудами; сотворил лотосоокий, как Амаравати Индры. Крепко спящих в Матхуре горожан Джанардана внезапно ночью поднял и поселил там, в Дваравати. Пробудившись, все те люди с сыновьями и жёнами, очутившиеся в золотых чертогах, обрели крайнее изумление; окружённые лучшими домами, полными обильного богатства и зерна, божественных одежд и уборов, безопасными, они возрадованно поселились там, словно сонмы богов в небе. Затем, чтобы сражаться с яваною, весьма мощные Рама и Кришна
4a0b24986bc3 · publicado 3 sept 2026, 4:14:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Осаждённый город не обороняют — его переносят. Спасение устроено так, что жители узнают о нём, только проснувшись: опасность миновала прежде, чем они успели испугаться.