मुचुकुन्द उवाच
नीलोत्पलदलश्यामः पुण्डरीकनिभेक्षणः । शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः
दृष्ट्वा तं सहसोत्थाय राजर्षिरमितौजसम् । अहो भाग्यमहो भाग्यमित्युवाच महामुनिः
पुलकाङ्कितसर्वाङ्गः सानन्दाश्रुजलाकुलः । स्तुवन्वै जयशब्देन प्रणनाम मुहुर्मुहुः
धन्योऽस्मि कृतकृत्योऽस्मि दर्शनात्परमेश्वर । अद्य मे सफलं जन्म जीवितं सफलं मम
नमस्ते वासुदेवाय जगन्नाथाय शार्ङ्गिणे । दामोदराय देवाय तेजसां निधये नमः
अधोक्षजाय हरये नृसिंहवपुषे नमः । राघवाय नमस्तुभ्यं पुण्डरीकेक्षणाय च
अच्युताय विकाराय तथानन्ताय ते नमः । गोविन्दाय नमस्तुभ्यं विष्णवे जिष्णवे नमः
नारायणाय श्रीशाय कृष्णाय परमात्मने । मुकुन्दाय नमस्तुभ्यं चतुर्व्यूहाय ते नमः
नमः परमकल्याण नमस्ते परमात्मने । वासुदेवाय शान्ताय यदूनां पतये नमः
एवं स्तुत्वा तु गोविन्दं प्रणनाम पुनःपुनः । सन्तुष्टो भगवान्प्राह मुचुकुन्दं महामुनिम्
वरं वृणीष्व राजर्षे यत्ते मनसि वर्तते
सोऽपि मुक्तिं ययाचेऽथ पुनरावृत्तिवर्जिताम् । तस्मै ददौ तदा कृष्णो दिव्यलोकं सनातनम्
राजा तु मानुषं रूपं विहायाथ महामतिः । समानं रूपमास्थाय देवस्य परमात्मनः । वैनतेयं समारुह्य शाश्वतं पदमाविशत्
nīlotpaladalaśyāmaḥ puṇḍarīkanibhekṣaṇaḥ | śaṅkhacakragadāpāṇiḥ pītavāsā janārdanaḥ
dṛṣṭvā taṃ sahasotthāya rājarṣiramitaujasam | aho bhāgyamaho bhāgyamityuvāca mahāmuniḥ
pulakāṅkitasarvāṅgaḥ sānandāśrujalākulaḥ | stuvanvai jayaśabdena praṇanāma muhurmuhuḥ
dhanyo'smi kṛtakṛtyo'smi darśanātparameśvara | adya me saphalaṃ janma jīvitaṃ saphalaṃ mama
namaste vāsudevāya jagannāthāya śārṅgiṇe | dāmodarāya devāya tejasāṃ nidhaye namaḥ
adhokṣajāya haraye nṛsiṃhavapuṣe namaḥ | rāghavāya namastubhyaṃ puṇḍarīkekṣaṇāya ca
acyutāya vikārāya tathānantāya te namaḥ | govindāya namastubhyaṃ viṣṇave jiṣṇave namaḥ
nārāyaṇāya śrīśāya kṛṣṇāya paramātmane | mukundāya namastubhyaṃ caturvyūhāya te namaḥ
namaḥ paramakalyāṇa namaste paramātmane | vāsudevāya śāntāya yadūnāṃ pataye namaḥ
evaṃ stutvā tu govindaṃ praṇanāma punaḥpunaḥ | santuṣṭo bhagavānprāha mucukundaṃ mahāmunim
varaṃ vṛṇīṣva rājarṣe yatte manasi vartate
so'pi muktiṃ yayāce'tha punarāvṛttivarjitām | tasmai dadau tadā kṛṣṇo divyalokaṃ sanātanam
rājā tu mānuṣaṃ rūpaṃ vihāyātha mahāmatiḥ | samānaṃ rūpamāsthāya devasya paramātmanaḥ | vainateyaṃ samāruhya śāśvataṃ padamāviśat
Тёмный, как лепесток синего лотоса, с очами, подобными лотосу, с раковиной, диском и палицей в руках, в жёлтых одеждах — Джанардана. Увидев Его, безмерномощного, царственный риши внезапно встал и сказал, великий мудрец: «О счастье, о счастье!» Со всеми членами в мурашках, полный слёз блаженства, восхваляя возгласом победы, он кланялся снова и снова: «Счастлив я, достиг я цели от лицезрения, о высший Владыка; ныне плодотворно моё рождение и плодотворна моя жизнь. Поклон тебе, Васудеве, владыке мира, носящему Шарнгу; поклон Дамодаре, богу, сокровищнице блеска. Поклон Адхокшадже, Хари, имеющему тело человекольва; поклон тебе, Рагхаве, лотосоокому. Ачьюте, превращению и бесконечному — поклон тебе; поклон тебе, Говинде; поклон Вишну победоносному. Нараяне, владыке Шри, Кришне, высшей Душе; поклон тебе, Мукунде, четверовьюхному — поклон тебе. Поклон, о высшее благо; поклон тебе, высшей Душе; Васудеве, умиротворённому, владыке Яду — поклон». Так восхвалив Говинду, он кланялся снова и снова; и весьма довольный Господь сказал Мучукунде, великому мудрецу: «Избери дар, о царственный риши, что у тебя на уме». И он попросил освобождения, свободного от возвращения; и Кришна дал ему тогда вечный божественный мир. А царь, великоразумный, покинув человеческий облик и приняв облик, сходный с обликом бога, высшей Души, взошёл на сына Винаты и достиг вечной обители.
30ce93658046 · publicado 3 sept 2026, 4:14:07 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Проснувшийся мог просить о чём угодно и просит о том, чтобы не возвращаться. Дар выбран так, что им нельзя воспользоваться дважды: единственное желание — больше не желать.