व्रजराज उवाच—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—ते तु तद् आकर्ण्य वैवर्ण्यपूर्णवदनतया तूर्णम् एव विविधम् अवर्णं वर्णयन्ति स्म; यत् खलु भीष्ममुखाः केचन कृष्णातिक्रमग्रीष्मवशाद् विवर्णमुखा अपि स्वधर्मकर्मठतास्पृष्टप्रायमर्मतया न निवारयन्ति स्म । तत्रास्तां तावद् दूरे यदून् अनु तेषां ऊनताभिधानम्, तस्माद् अप्य् अप्रत्यासन्ने वर्तताम्, तम् उग्रसेनं प्रत्य् अप्य् उग्रताविधानं तस्माद् अपि विप्रकृष्टे तिष्ठतु, स्वम् अप्य् अनादृत्य परावृत्य गृहान्तर्गमनानुसन्धानम् । अहो ! कृष्णं प्रत्य् अपि दृष्णग्वचः कथं सोऽयम् अनन्तः सहतां ? तत्र स्वयं तन्मुखम् उद्दिश्य दूरतो दिशति स्म─ रे दुर्बोधन ! दुर्योधन ! हरिम् अभजसि चेद् अनेधि चिररात्राय त्वम् इति ।
vraja-rāja uvāca—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—te tu tad ākarṇya vaivarṇya-pūrṇa-vadanatayā tūrṇam eva vividham avarṇaṁ varṇayanti sma; yat khalu bhīṣma-mukhāḥ kecana kṛṣṇātikrama-grīṣma-vaśād vivarṇa-mukhā api sva-dharma-karmaṭhatā-spṛṣṭa-prāya-marmatayā na nivārayanti sma | tatrāstāṁ tāvad dūre yadūn anu teṣāṁ ūnatābhidhānam, tasmād apy apratyāsanne vartatām, tam ugrasenaṁ praty apy ugratā-vidhānaṁ tasmād api viprakṛṣṭe tiṣṭhatu, svam apy anādṛtya parāvṛtya gṛhāntargamanānusandhānam | aho ! kṛṣṇaṁ praty api dṛṣṇag-vacaḥ kathaṁ so’yam anantaḥ sahatāṁ ? tatra svayaṁ tan-mukham uddiśya dūrato diśati sma─ re durbodhana ! duryodhana ! harim abhajasi ced anedhi cira-rātrāya tvam iti |
छन्द अज्ञात
Царь Враджи сказал: „А дальше, дальше?“ Вестники сказали: „А они, услышав это, побледнели и тут же наговорили всякой брани. А Бхишма и некоторые другие, хоть и побледнели от зноя этой обиды Кришне, но, держась своего долга, их не остановили. Оставим то, что они хулили ядавов; оставим, что грубили самому Уграсене; оставим даже, что, не почтив его самого, повернулись и собрались уйти по домам; но, ах, как же Ананта мог стерпеть дерзкие слова даже о Кришне? И вот он издали сказал прямо их вожаку: «Эй, Дурбодхана, Дурьодхана! Если не будешь чтить Хари, недолго тебе процветать!»“
497bb1636dc2 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:24:31 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Игра слов: Дурьодхана — «трудно одолимый», Дурбодхана — «тупица». Ананта — Баларама. Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 68, стихи 26–40.