सिद्ध उवाच
आज्ञापय जगन्नाथ गन्तुं मां त्रिदशालयम् । अनुगृह्णीष्व शक्रं च नमन्तं वीक्षणामृतैः
प्रसादात्तव देवेश बदर्याख्यस्य च प्रभो । तीर्थस्य स्वतनुं हित्वा तामसीं सात्त्विकीं गतः
इन्द्रेण सह नागेन्द्रमारुह्य त्रिदशालयम् । गच्छामि स्वेच्छया नाथ कृपातस्ते कृपानिधे
इत्यभिष्टूय देवेशं कपिलं स कलिङ्गपः । नमस्कृत्य च तत्पादौ जगाम त्रिदशालयम्
एतन्मयाद्भुतं विप्र दृष्टं बदरिकाश्रमे । गुरुशुश्रूषमाणेन पापस्यापि विमोक्षणम्
नातःपरं त्रिलोक्यां तु तीर्थं सर्वार्थदायकम् । याहि तत्रैव सस्त्रीकः परं श्रेयो यदिच्छसि
अहं यामि समानेतुं बदर्याख्यं गृहाद्द्विज । वृद्धं स्वकीयपितरं निःस्पृहं मोक्षकामुकम्
इति तीर्थवरस्यास्य बदर्याख्यस्य भूपते । महिमानं समुत्कीर्त्य स सिद्धः स्वगृहं ययौ
अथ कालेन कियता स द्विजः सह भार्यया । तीर्थानि पर्यटन्धीर इन्द्रप्रस्थेऽभ्यगादिह
तेनैव वपुषा राजन्नीतवांस्तौ निजालयम् । स सिद्धोऽपि स्वपितरं गृहादानीय सत्वरः
तत्रैव स्नापयामास तत्तीर्थे मोक्षकामुकम् । सोऽपि श्रीवासुदेवेन वृद्धः सिद्धपिता तदा । ततो नीतो निजगृहं वृन्दारकविवन्दितः
स्नानाद्दद्यादखिलजनितं मानसेष्टं पदार्थम् । माहात्म्यं ते नृप नतिमते वर्णितं तस्य पूतं यच्छ्रुत्वा वै पतति न जनो मातृगर्भे कदाचित्
ājñāpaya jagannātha gantuṃ māṃ tridaśālayam | anugṛhṇīṣva śakraṃ ca namantaṃ vīkṣaṇāmṛtaiḥ
prasādāttava deveśa badaryākhyasya ca prabho | tīrthasya svatanuṃ hitvā tāmasīṃ sāttvikīṃ gataḥ
indreṇa saha nāgendramāruhya tridaśālayam | gacchāmi svecchayā nātha kṛpātaste kṛpānidhe
ityabhiṣṭūya deveśaṃ kapilaṃ sa kaliṅgapaḥ | namaskṛtya ca tatpādau jagāma tridaśālayam
etanmayādbhutaṃ vipra dṛṣṭaṃ badarikāśrame | guruśuśrūṣamāṇena pāpasyāpi vimokṣaṇam
nātaḥparaṃ trilokyāṃ tu tīrthaṃ sarvārthadāyakam | yāhi tatraiva sastrīkaḥ paraṃ śreyo yadicchasi
ahaṃ yāmi samānetuṃ badaryākhyaṃ gṛhāddvija | vṛddhaṃ svakīyapitaraṃ niḥspṛhaṃ mokṣakāmukam
iti tīrthavarasyāsya badaryākhyasya bhūpate | mahimānaṃ samutkīrtya sa siddhaḥ svagṛhaṃ yayau
atha kālena kiyatā sa dvijaḥ saha bhāryayā | tīrthāni paryaṭandhīra indraprasthe'bhyagādiha
tenaiva vapuṣā rājannītavāṃstau nijālayam | sa siddho'pi svapitaraṃ gṛhādānīya satvaraḥ
tatraiva snāpayāmāsa tattīrthe mokṣakāmukam | so'pi śrīvāsudevena vṛddhaḥ siddhapitā tadā | tato nīto nijagṛhaṃ vṛndārakavivanditaḥ
snānāddadyādakhilajanitaṃ mānaseṣṭaṃ padārtham | māhātmyaṃ te nṛpa natimate varṇitaṃ tasya pūtaṃ yacchrutvā vai patati na jano mātṛgarbhe kadācit
«Повели мне, о владыка мира, идти в обитель богов, и будь милостив нектаром взгляда к склонённому Шакре. Твоею милостью, о владыка богов, и милостью тиртхи, называемой Бадари, я оставил своё тёмное тело и пришёл к светлому. Вместе с Индрой, взойдя на владыку слонов, иду я в обитель богов по своей воле, о владыка, — твоею милостью, о сокровищница милости». Так восхвалив владыку богов Капилу и поклонившись его стопам, тот владыка Калинги отправился в обитель богов. Это дивное увидено мною в Бадарикашраме, о брахман, — мною, служащим наставнику: избавление даже грешного. Нет в трёх мирах тиртхи выше этой, дающей все цели; иди именно туда с женою, если желаешь высшего блага. А я иду, о брахман, чтобы привести из дома в Бадари своего старого отца, безжеланного и жаждущего освобождения». Так, о владыка земли, воспев величие этой лучшей из тиртх, сиддха ушёл к себе. Затем, по некотором времени, тот стойкий брахман с женою, странствуя по тиртхам, пришёл сюда, в Индрапрастху; и в том же самом теле, о царь, увёл их обоих в свою обитель. А тот сиддха, поспешно приведя из дома своего отца, там же омыл в той тиртхе жаждущего освобождения; и старик, отец сиддхи, был тогда уведён Шри Васудевой в Его обитель, чтимый богами. Омовением она даёт всё, что порождено желанием сердца. Величие её, чистое, описано тебе, о склонённый царь; услышав его, человек никогда не падает в материнскую утробу.
f6df4536db61 · 发布于 2026年9月3日 04:14:05 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Сиддха, рассказавший чужую историю, тут же идёт применить её к своему отцу — знание о тиртхе стоит ровно столько, сколько сделано по нему. И брахман с женою уходят не в небо, а к Господу: чего просили, то и дано.