स तु तेन तदा क्रोधात् काकुत्स्थेनार्दितो रणे । रावणः समरश्लाघी महाक्रोधम् उपागमत् ॥
स दीप्तनयनो रोषाच् चापम् आयम्य वीर्यवान् । अभ्यर्दयत् सुसंक्रुद्धो राघवं परमाहवे ॥
बाणधारा सहस्रैस् तु स तोयद इवाम्बरात् । राघवं रावणो बाणैस् तटाकम् इव पूरयत् ॥
पूरितः शरजालेन धनुर्मुक्तेन संयुगे । महागिरिर् इवाकम्प्यः काकुस्थो न प्रकम्पते ॥
स शरैः शरजालानि वारयन् समरे स्थितः । गभस्तीन् इव सूर्यस्य प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥
ततः शरसहस्राणि क्षिप्रहस्तो निशाचरः । निजघानोरसि क्रुद्धो राघवस्य महात्मनः ॥
स शोणित समादिग्धः समरे लक्ष्मणाग्रजः । दृष्टः फुल्ल इवारण्ये सुमहान् किंशुकद्रुमः ॥
शराभिघातसंरब्धः सो ऽपि जग्राह सायकान् । काकुत्स्थः सुमहातेजा युगान्तादित्यवर्चसः ॥
ततो ऽन्योन्यं सुसंरब्धाव् उभौ तौ रामरावणौ । शरान्धकारे समरे नोपालक्षयतां तदा ॥
sa tu tena tadā krodhāt kākutsthenārdito raṇe | rāvaṇaḥ samaraślāghī mahākrodham upāgamat ||
sa dīptanayano roṣāc cāpam āyamya vīryavān | abhyardayat susaṃkruddho rāghavaṃ paramāhave ||
bāṇadhārā sahasrais tu sa toyada ivāmbarāt | rāghavaṃ rāvaṇo bāṇais taṭākam iva pūrayat ||
pūritaḥ śarajālena dhanurmuktena saṃyuge | mahāgirir ivākampyaḥ kākustho na prakampate ||
sa śaraiḥ śarajālāni vārayan samare sthitaḥ | gabhastīn iva sūryasya pratijagrāha vīryavān ||
tataḥ śarasahasrāṇi kṣiprahasto niśācaraḥ | nijaghānorasi kruddho rāghavasya mahātmanaḥ ||
sa śoṇita samādigdhaḥ samare lakṣmaṇāgrajaḥ | dṛṣṭaḥ phulla ivāraṇye sumahān kiṃśukadrumaḥ ||
śarābhighātasaṃrabdhaḥ so 'pi jagrāha sāyakān | kākutsthaḥ sumahātejā yugāntādityavarcasaḥ ||
tato 'nyonyaṃ susaṃrabdhāv ubhau tau rāmarāvaṇau | śarāndhakāre samare nopālakṣayatāṃ tadā ||
Тогда Равана, славный в битве, измученный Какутстхой, пришёл в великий гнев. С пылающими от ярости глазами, доблестный, он натянул лук и, сильно разгневанный, стал изнурять Рагхаву в высшей битве. Тысячами потоков стрел Равана наполнял Рагхаву стрелами, как туча с неба наполняет пруд. Но Какутстха, покрытый сетью стрел, выпущенных из лука в сражении, не дрогнул, непоколебимый как великая гора. Стоя в бою, доблестный Рама отражал стрелами сети стрел и принимал их, словно солнечные лучи. Затем быстрорукий ночной странник, разгневанный, ударил тысячами стрел в грудь великодушного Рагхавы. В бою старший брат Лакшманы, измазанный кровью, казался огромным цветущим деревом кимшука в лесу. Разъярённый ударами стрел, очень великосияющий Какутстха, сияющий как солнце конца юги, тоже взял стрелы. Затем Рама и Равана, оба сильно разъярённые друг на друга, в стрельной тьме боя уже не различали друг друга.
b55073584940 · 发布于 2026年6月22日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Равана достигает предельного натиска, но Рама остаётся неподвижным как гора. Кровь на теле Рамы не унижает его: она становится образом цветения силы перед решающим переломом.