प्रातर् मातुः सहस्ताद् अशनसुखकृती लब्धताताद्यनुज्ञः श्रीरामादिप्रसक्तः सुरभिगणशतं पालयन् मोदयुक्तः । सन्ध्यायां गोपगोपीसुखदगृहगतिः सानुरागं क्षपायाम् तत्तद्दीव्यद्विहारः स्फुरतु तव मनः सर्वदा कृष्णचन्द्रः ॥
prātar mātuḥ sa-hastād aśana-sukha-kṛtī labdha-tātādy-anujñaḥ śrī-rāmādi-prasaktaḥ surabhi-gaṇa-śataṃ pālayan moda-yuktaḥ | sandhyāyāṃ gopa-gopī-sukhada-gṛha-gatiḥ sānurāgaṃ kṣapāyām tat-tad-dīvyad-vihāraḥ sphuratu tava manaḥ sarvadā kṛṣṇa-candraḥ ||
Поутру счастливо ест из самых материнских рук; получив дозволение отца, уходит с Рамою и друзьями и радостно пасёт сотни коров; в сумерки идёт домой, радуя пастухов и пастушек; а ночью — во всех своих сияющих забавах. Да сияет он всегда в твоём уме — Кришначандра.
000000000000 · published Jan 1, 1970, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Весь день из третьего раздела уложен в один стих. Помышление предписано не о величии, а об этом распорядке.