जन्माद्यं स्वीयवृत्तं कविभरतकलाचित्रयोगेन दृश्य प्रायं तन्वन् सभायां रहसि तु दयिता पूर्वरागाद्युदन्तम् । वर्गं तत्तन्निसर्गं निजम् अनु विजयी सर्वसात्पर्व कुर्वन् दीव्यदीव्यश्रियाभिर् विहरणकुतुकी नन्दतान् नन्दसूनुः ॥
janmādyaṃ svīya-vṛttaṃ kavi-bharata-kalā-citra-yogena dṛśya- prāyaṃ tanvan sabhāyāṃ rahasi tu dayitā pūrva-rāgādy-udantam | vargaṃ tat-tan-nisargaṃ nijam anu vijayī sarva-sāt-parva kurvan dīvya-dīvya-śriyābhir viharaṇa-kutukī nandatān nanda-sūnuḥ ||
В собрании он представляет свою жизнь от самого рождения как зрелище, соединяя поэзию, искусство Бхараты и живопись; а наедине — повесть о первой любви возлюбленной; и каждому даёт праздник по его природе. Да радуется сын Нанды, охочий до игр с сияющими красавицами.
000000000000 · published Jan 1, 1970, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Свои же дела Он разыгрывает перед собранием — и этим занят весь вечер. Наедине рассказывается другое: её история.