द्वादशाहवद् उभय-विधं बादरायणो ऽतः
dvādaśāhavad ubhaya-vidhaṁ bādarāyaṇo 'taḥ
[Вердикт:] ОБОЯКО, как двенадцатидневье [— и сатра и ахина]: по желанию — с телом и без; вечно жаждущим со-жития — тело из ЧИТ-ШАКТИ.
अथ स्व-मतम् आह—
द्वादशाहवद् उभय-विधं बादरायणोऽतः ॥
अतः सत्य-सङ्कल्पत्वाद् एव हेतोर् उभय-विधं मुक्तं भगवान् बादरायणो मन्यते उभय-विध-वाक्य-दर्शनात् । तम् अविग्रहं स-विग्रहं च स्वीकरोतीत्य् अर्थः । द्वादशाहवत् । तथा द्वादशाहस्य यजमानेच्छयानेक-यजमानकत्वे सत्रत्वम् एक-यजमानकत्वेऽहीनत्वं च न विरुध्यते । तथा स्वेच्छयाविग्रहत्वं स-विग्रहत्वं च मुक्तस्येत्य् अर्थः ।
इदम् अत्र तत्त्वम्—मुक्ताः खलु ब्रह्म-विद्यया संछिन्न-पिधानाः सत्य-सङ्कल्पाश् च भवन्ति । तेषु ये विग्रहादि-लिप्सवस् ते सङ्कल्पाद् एव तद्वन्तः स्युः । स एकधेत्य् आदि श्रुतेः । ये तु न तादृशास् ते किल न तद्वन्तः । अशरीरं वावेत्य् आदि श्रुतेः । ये ब्राह्मण-वपुषा नित्यं ब्रह्मानुवृत्तिम् इच्छन्ति, तेषां तु तच्-चिच्-छक्ति-मयं तद् आविर्भवतीति किल नित्यं तद्वन्तस् तद् अनुवर्तन्त इति मन्तव्यम् । बृहद्-आरण्यके— यत्र त्व् अस्य सर्वम् आत्मैवाभूत् । तत् केन कं पश्येत् [बृ.आ.उ 4.5.15] इत्य्-आदि-श्रवणात् । स वा एष ब्रह्म-निष्ठ इदं शरीरं मर्त्यम् अतिसृज्य ब्रह्माभिसम्पद्य ब्रह्मणा पश्यति ब्रह्मणा श्र्णोति ब्रह्मणैवेदं सर्वम् अनुभवति इति मध्यन्दिनायन-श्रुतेश् च । वसन्ति यत्र पुरुषाः सर्वे वैकुण्ठ-मूर्तयः [भा.पु. 3.15.14] इति स्मृतेश् च । आसाधन-समयाद् एव सङ्कल्पो बोध्यः । यथा-क्रतु-श्रुतेः—गच्छामि विष्णु-पादाभ्यां विष्णु-दृष्ट्यानुदर्शनम् इत्य् आदौ पूर्व-स्मरणात् । मुक्तस्यैतद् भविष्यति इत्य् एवं स्मृतेश् च ॥12॥
atha sva-matam āha—
dvādaśāhavad ubhaya-vidhaṁ bādarāyaṇo'taḥ ||
ataḥ satya-saṅkalpatvād eva hetor ubhaya-vidhaṁ muktaṁ bhagavān bādarāyaṇo manyate ubhaya-vidha-vākya-darśanāt | tam avigrahaṁ sa-vigrahaṁ ca svīkarotīty arthaḥ | dvādaśāhavat | tathā dvādaśāhasya yajamānecchayāneka-yajamānakatve satratvam eka-yajamānakatve'hīnatvaṁ ca na virudhyate | tathā svecchayāvigrahatvaṁ sa-vigrahatvaṁ ca muktasyety arthaḥ |
idam atra tattvam—muktāḥ khalu brahma-vidyayā saṁchinna-pidhānāḥ satya-saṅkalpāś ca bhavanti | teṣu ye vigrahādi-lipsavas te saṅkalpād eva tadvantaḥ syuḥ | sa ekadhety ādi śruteḥ | ye tu na tādṛśās te kila na tadvantaḥ | aśarīraṁ vāvety ādi śruteḥ | ye brāhmaṇa-vapuṣā nityaṁ brahmānuvṛttim icchanti, teṣāṁ tu tac-cic-chakti-mayaṁ tad āvirbhavatīti kila nityaṁ tadvantas tad anuvartanta iti mantavyam | bṛhad-āraṇyake— yatra tv asya sarvam ātmaivābhūt | tat kena kaṁ paśyet [bṛ.ā.u 4.5.15] ity-ādi-śravaṇāt | sa vā eṣa brahma-niṣṭha idaṁ śarīraṁ martyam atisṛjya brahmābhisampadya brahmaṇā paśyati brahmaṇā śrṇoti brahmaṇaivedaṁ sarvam anubhavati iti madhyandināyana-śruteś ca | vasanti yatra puruṣāḥ sarve vaikuṇṭha-mūrtayaḥ [bhā.pu. 3.15.14] iti smṛteś ca | āsādhana-samayād eva saṅkalpo bodhyaḥ | yathā-kratu-śruteḥ—gacchāmi viṣṇu-pādābhyāṁ viṣṇu-dṛṣṭyānudarśanam ity ādau pūrva-smaraṇāt | muktasyaitad bhaviṣyati ity evaṁ smṛteś ca ||12||
782362db8ae2 · published Jul 27, 2026, 5:41:38 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Своё мнение:
«Как двенадцатидневье — обояко: Бадараяна; оттого».
По истинности замысла свободный ОБОЯК: как двенадцатидневный обряд ПО ВОЛЕ жертвователей — сатра (при многих) или ахина (при одном), так он ПО СВОЕЙ ВОЛЕ — с телом и без. Суть: жаждущий тела имеет его замыслом; не жаждущий — без него; А КТО БРАХМИЙНОЙ ПЛОТЬЮ ВЕЧНО ЖАЖДЕТ СО-ЖИТИЯ БРАХМАНУ — тем является тело ИЗ ЕГО ЧИТ-ШАКТИ: вечно при теле, следуют Ему («Брахманом видит, Брахманом слышит»; «где все живущие — ВАЙКУНТХА-ОБРАЗНЫ»). И замысел этот зреет С САМОЙ САДХАНЫ: «иду СТОПАМИ ВИШНУ, ВЗОРОМ ВИШНУ вижу».