क्वचिद् दोषस् तु समता मार्गाभेदस्वरूपिणी ।अन्यथोक्तगुणेष्व् अस्या अन्तःपातो यथायथम् ॥14॥मसृणेन विकटेन वा मार्गेणोपक्रान्तस्य सन्दर्भस्य तेनैव परिनिष्ठानं मार्गाभेदः । स च क्वचिद् दोषः । तथा हि—अव्यूढाङ्गम् अरूढपाणिजठराभोगं च बिभ्रद्वपुःश्रीगोपेन्द्रशिशुः सपाणियुगले सम्मातु किं तावता ।अद्रिस्पर्धिविवृद्धिम् उद्धततया लब्धा तद् ऊर्ध्वं धूतस्वर्धामावधिलोकबुद्धिनिनदाधूतामुना बक्य् अपि ॥अत्रोद्धतेऽर्थे सुकुमारतात्यागो गुण एव । अनेवंविधस्थाने माधुर्यादाव् एवान्तःपातः ।
kvacid doṣas tu samatā mārgābheda-svarūpiṇī |anyathokta-guṇeṣv asyā antaḥpāto yathāyatham ||14||masṛṇena vikaṭena vā mārgeṇopakrāntasya sandarbhasya tenaiva pariniṣṭhānaṁ mārgābhedaḥ | sa ca kvacid doṣaḥ | tathā hi—avyūḍhāṅgam arūḍha-pāṇi-jaṭharābhogaṁ ca bibhrad-vapuḥśrī-gopendra-śiśuḥ sapāṇi-yugale sammātu kiṁ tāvatā |adri-spardhi-vivṛddhim uddhatatayā labdhā tad ūrdhvaṁ dhūta-svardhāmāvadhi-loka-buddhi-ninadādhūtāmunā baky api ||atroddhate’rthe sukumāratā-tyāgo guṇa eva | anevaṁvidha-sthāne mādhuryādāv evāntaḥ-pātaḥ |
metro no identificado
А ровность, состоящая в неизменности пути, иногда порок; в иных случаях она по уместности входит в названные достоинства. Неизменность пути — когда отрывок, начатый мягким или резким путём, так же и заканчивается. И это иногда порок. Ведь: «Тело младенца владыки пастухов — члены ещё не развились, руки и животик ещё не выросли; что может уместиться в его ладошках? — но и Баки, выросшую грозно, как гора, он отбросил — с рёвом, что потряс умы людей до самого неба». Здесь в неистовом предмете отказ от нежности — достоинство. А там, где это не так, ровность входит в сладость и прочие.
4608af9e0008 · publicado 24 sept 2026, 12:40:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Пример — о Путане: сначала нежные строки о младенце, потом грохочущие — о гибели демоницы. Если бы весь стих звучал ровно, он не передал бы этого перелома. Стих в тексте частично повреждён; перевод его приблизителен.