ततश् च,
कृष्णस्यापि विशिष्य विस्मितकरं कृष्णाख्यरूपं तथा
वृष्णीनां वलयं तदेकशरणं गोपांश् च तज्जीवनान् ।
दर्शं दर्शम् अमी यद् अप्य् अपगमं नैच्छंस् तथापि स्वकां
जानन्तोऽनधिकारितां बत तदा वाञ्छन्न् अनुज्ञां ततः ॥10॥
tataś ca,
kṛṣṇasyāpi viśiṣya vismita-karaṁ kṛṣṇākhya-rūpaṁ tathā
vṛṣṇīnāṁ valayaṁ tad-eka-śaraṇaṁ gopāṁś ca taj-jīvanān |
darśaṁ darśam amī yad apy apagamaṁ naicchaṁs tathāpi svakāṁ
jānanto’nadhikāritāṁ bata tadā vāñchann anujñāṁ tataḥ ||10||
А затем они снова и снова смотрели на облик, что зовётся Кришной, изумительный даже для самого Кришны, на круг вришниев, чьё прибежище — лишь Он, и на пастухов, чья жизнь — Он; и хоть уходить им не хотелось, они, увы, зная свою непригодность, попросили позволения уйти.
3cb803c9d3e3 · publicado 25 sept 2026, 4:37:38 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con